Alle inzendingen over snappen wat ik bedoe

Leegte Niets Alleen Tel dat eens bij elkaar op en je snapt wat ik bedoel... Verlangen Verdriet Alleen Tel dat eens bij elkaar op en je snapt het,het is een rotgevoel...…

Ik begrijp niet, waarom mensen niet duidelijk kunnen zijn ik snap niet waarom er haat en nijd moet zijn, ik kan er met mijn verstand niet bij, dat er mensen zijn, zoals ik en jij die elkaar naar het leven staan. Ik begrijp niet, waarom mensen andere talen spreken, ik snap niet, waarom er geen een universele taal is, ik kan er met mijn verstand…

Wat is nu nog een wonder vandaag Continu word ik omvangen door melancholie in mijn maag Mijn geest reikend naar zielen in mijn omgeving Met nog altijd last van een aardbeving Bevind mezelf gewoon stilletjes prozaïsch discreet Op een lijn met mezelf, zo nuchter alleen Wie kijkt er in, om of op, mee met mij Niemand durft en ik geef je groot…

Snappen is begrijpen en andersom maar begrijpen is iets anders dan snappen, of ben ik dom? Want je kunt snappen dat je begrijpt en gesnapt worden als men je in de kraag grijpt, maar ik heb begrepen dat voor nu en altijd, net als met sport het beter lijkt, dat begrip en snappen, ik beter aan mijn laars kan lappen.…

Jij hebt me uit mijn dromen bevrijd, weg vertrouwen, weg leuke tijd. Ook al zijn dromen bedrog, verliefdheid doet anders verbeelden toch? Met een roze bril zie je ook niet veel, denk je optimistisch en niet altijd reëel. Mijn hoofd is een complete chaos en alles knapt, ik ben degene die er geen snars van snapt. Het bijt, het doet zeer en…

Ik ben op zoek naar mezelf en ik ben zo moeilijk te vinden. Het is zo frustrerend. Ik kan me er zo over opwinden. Waar is mijn eigen ik? Ik ben niet wie ik ben. Hoe verander ik dit toch? Anderen kennen me niet zoals ik mezelf ken. Ik zou het zo graag laten zien. Ik zou hier zo graag over praten maar hoe begin ik erover, want niemand heeft…

Als het leven je ontglipt en de dood is zo dichtbij dan verdwijnt de woede en voel je je vrij De strijd is gestreden je hebt je best gedaan de pijn zou verdwijnen je wist dat je moest gaan……

ik wil je opsluiten in de omhelzing van m'n armen ik wil je vastpakken om nooit meer los te laten maar ergens diep vanbinnen weet ik dat het niet kan niet jij en ik wel jij wel ik niet wij…

Daar zat ze, daar, op de koude grond. Zo koud door de zon die, daar niet meer leek te schijnen. Ze wachtte daar, daar, op de koude grond. Ze wachtte, tot iemand haar halen komen zou. Zij wachtte daar, maar het leek of niemand, ooit meer zou komen dagen. Gegrepen, gegrepen door die vreselijke kou, die vreselijke kou van de oorlog.…

Wat gebroken is kan je lijmen Dan heelt het nog misschien Maar het wordt nooit meer zoals vroeger Want de barsten blijf je zien…

Een klein woordje met zo'n groot effect. Een stom woordje doet je huilen van schrik. Een woordje van 6 letters groot. Voor de één een scheldwoord, voor de ander de dood...…

Ik ben wie ik ben maar weinigen weten mij te doorgronden. Denk maar rare dingen over mij, want of je het nu echt denkt of niet, ik denk toch altijd dat jij het denkt. Zeggen wat ik denk, daar heb ik geen aanleg voor. Zeggen wat anderen denken, daar ben ik dan weer een talent in. Hoewel ik zoveel in mijn mars heb, en toch zelf kan denken…

Negeren, negeren, negeren... tot haar hersens exploderen! Kan een man een vrouw erger kwetsen, dan haar ziel te bezeren en haar daarna stráál te negeren? Vertel het mij maar ...…

Iedere dag moet zij zichzelf bijeenrapen. Moed verzamelen en zichzelf toespreken dat dít het gevolg is van haar keuzes. Accepteren hoe ánderen het ervaren; als een moeder haar pubers "achterlaat", op de plaats die hun thuis is en zichzelf losweekt uit hun dagelijks leven... Mensen zouden eens voorzichtig moeten kunnen kijken…

De huid drukt door de naald als een afgespleten plint die toch weer tegen de muur vol gaten aan wordt getyft, losgeslagen met momenten en streken van kwasten en granaten. Het vallen is als een ballingschap, als een tegen bezetenheid verbrand lijk en als de druk die stijgt tot voldoening en verwerping op het vlot van de afgunst. De ziekte…

Als je géén geluk meer kán vinden, moet je gaan, óveral vandaan..... éindelijk snap ik je Pa... Gegroet…

‘Het was toch een gemoedelijk gezicht? Nee, tegen Kaag met fakkels demonstreren Heeft niets te maken met intimideren Het vuur staat slechts voor warmte en voor licht’ Waar werden die figuren opgeleid? De geengewetenschappenfakkelteit…

Vandaag groet ik hen, die niet gaven wat ze beloofden En ik groet haar, die niet was wat zij nooit zal kunnen zijn En hem, die maar niet wil snappen, dat hij het nooit begrijpen zal. Dus, bij deze, gegroet.…

Soms is het niet te snappen, Dat je weer moest happen.…

Nog even volhouden Is wat we horen Ik kan niet meer Wij kunnen niet meer Ik snap het Wij snappen het Onze emmer stroomt over Dit kan niet verder…

He Ik snap het niet Wat zegt ze nou Wat een vaag verhaal Wat wil ze nou Wat zegt ze nou Ik snap het niet Geen knopen in het touw Ik zie een mond bewegen Er komen ook nog klanken uit Mimiek, gebaren, alles lijkt okay Maar de woorden die ik hoor Maken geen verhaal voor mij He Ik snap het niet Wat zegt ze nou Wat een vaag verhaal…

Begrijp me als ik iets nieuws wil Maar dit me doodsbang maakt. Begrijp me als ik boos op je word Maar heel verdrietig ben als je weggaat. Begrijp me als ik ja zeg Maar eigenlijk denk: hoe moet ik dit nu weer doen? Begrijp me als ik stilletjes ben Maar eigenlijk wil schreeuwen, help me nou! Begrijp me als ik zeg dat er niets is Maar eigenlijk…

Als je veel te breed van stof bent snapt niemand meer je verhaal en uiteindelijk trekt niemand meer iets van je aan en sta je feitelijk in je hemd! Deze hartenkreet draag ik op aan JJK te R.…

Geluk zit in kleine dingen, een klein hoekje een klein gebaar Geluk zit in een klein voorval een lachbui of simpel maar Geluk moet je snappen, begrijpen, aanvoelen is niet raar.…

Er zijn gedichten die heel netjes lopen dat zijn sonnetjes, dat is sonneklaar ze zijn wel netjes, maar niet altijd waar dus wees alert en kritisch, niet té open Je wilt geen knollen voor citroenen kopen wie in de pas loopt, loopt alras gevaar; wie weet loopt deze rattenvanger naar het drijfzand waar de lezer wordt verzopen De dichter, '…

Dat kun je alleen snappen, Want het zijn snijgereedschappen, Om het nog eens te verklaren. Vader wees op die gevaren Aan zijn kinderschare.…

Met gesloten ogen lig ik in je armen, al genietend voel ik je mijn hart verwarmen. Stiekem droom ik daarna nog vaak van dit moment, sinds de nacht dat ik ons gevoel heb gekend. Ineengestrengeld tellen wij de uren, hopend dat dit eeuwig moge duren. Deze aanraking doet ieder besef van tijd verdwijnen, en doet alle onzekerheid met de minuut verkleinen…

je zal nooit echt begrijpen wat me hart voelt voor jou, ik ben bang dat we uitelkaar groeien en ik alleen verder moet gaan zonder jou....…

We bellen, liken, bloggen vloggen, skypen, swipen, chatten, snappen, al deze termen zijn voor digibeten onder ons soms moeilijk te behappen...…

Als afkeer wint Keer op keer Geen zin heeft in De simpelheid Van het In oplossing Eruit te zijn Het gevecht Doet het Snappen Waar blijft Herstel Van de ziel In mij…