inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 78.684):

Antidote

De huid drukt door de naald
als een afgespleten plint die toch weer
tegen de muur vol gaten aan wordt getyft,
losgeslagen met momenten en streken
van kwasten en granaten.

Het vallen is als een ballingschap,
als een tegen bezetenheid verbrand lijk
en als de druk die stijgt tot voldoening
en verwerping op het vlot
van de afgunst.

De ziekte bloedt antirood van antidood
verzorgt uit het flitsen van de oneindige
momentenstoot zodat nooit meer
iets anders moet worden verbood.

Schrijver: ik
Inzender: DTh F Wouters, 15 augustus 2022


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 22

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)