Alle inzendingen over stukje leven

Ik wil dat kleine stukje alles van mij geven, maar die mogelijkheid is er niet, ik ben niet zo vrij. Dat kleine stukje leven was ooit van mij, zonder dat stukje sta ik in de kou.... Dat kleine stukje leven dat ben jij, het stukje waar ik het meeste van hou!…

zinnen waar je je nooit op zou bezinnen ik zie aan je gezicht dat het stukje leven er weer is op papier ben je weer hier je bent echt niet voor mij gezwicht maar door de woorden van dit gedicht…

Een legpuzzel met meer dan duizend stukjes Goedkoper dan een avond naar de kroeg Hij puzzelt heel de nacht tot ’s ochtends vroeg Ja, dit zijn nu zijn daag’lijkse gelukjes Toch kan het hem niet echt voldoening geven Want wat hij mist: gewoon een stukje leven…

De straten zijn onveilig ik zit hier als versteend voel mijn tranen niet meer druppen nimmer heb ik zo zacht geweend mijn gebroken hart is warm maar vandaag stierf er bars een stukje leven van mij af ze bliezen hard de kraaienmars…

In ruste zijn heeft niets met rust te maken Het is het opgeven van een stukje leven Een zelfgekozen dood. In ruste zijn gaat heus ooit over Je lacht vanzelf wel weer Het leven tegemoet. In ruste zijn Is onverdraaglijke pijn Een plekje geven.…

Laila gaat verhuizen ze neemt de groene wijk met kleine stemmen in haar onderbuik mee leeg zal ze achterlaten haar sobere stee de piepende schommel zwaait reeds zachter onder het oude kleed doodt een herinnering nog een stukje leven vergeet, vergeet, vergeet dreunt in haar hoofd de tekst op het kaartje met blijdschap…… verdoofd,…

Maar papa, je bent en blijft Mijn stukje leven En ik blijf komen Zoals het hoort…

mijn kleur is als een jas omsluit het stukje leven dat van niemand was ik warm me in onzekerheid aan buien voor de zon de jas aan bij gelegenheid ik sla in kwetsbaar zijn mijn vleugels uit en toon mijn lijf wacht tot niemand kijkt als naakt verleidt gaat open komen mijn woorden strelen langs je borst je legt mij aan en…

mijn kleur is als een jas omsluit het stukje leven dat van niemand was ik warm me in onzekerheid aan buien of de zon jas aan bij gelegenheid ik sla in kwetsbaar zijn mijn vleugels uit en toon mijn lijf ik wacht tot niemand kijkt als naakt verleidt gaat open komen mijn woorden strelen langs je borst je legt mij aan en zoogt…

't is steeds 't zelfde liedje in de schemer van dit stukje leven : 't regent, 't zegent de pannen worden nat van mij mogen ze als ik maar droog blijf nu even geen droge draad meer aan m'n lijf want wind en regen hebben een verbond zo draait 't wiel van jaargetijden rond en zal na regen wel zonneschijn komen laat…

Zwart glanzende koetsen paardenhoefgetrappel echoot vergevingsgezind op verbaasde klinkers pagekopjes mannenbaarden vrouwen baren kinderen meisjes wiegen poppen zij hebben geen gezicht die eigen wereld draait om hun stukje leven voortbewegend bij stilstaan in de tijd zij blijven op het tuinpad en klitten bij elkaar een dorppsjeugd…

hier kleuren woorden zich met liefde geurt vrijheid door een open raam door zinsbeteugeling wordt nu een sprankelend stukje leven weer teniet gedaan jij goochelt met zinnen raakt mensen aan zij willen ongestoord hun eigen keus beminnen je haalt de hengsels aan sluit onbetreden paden laat niemand gaan en stelt de grauwe massa zo…

leven…

snoof weer witzilver uit jouw kleine doosje barokte muziek voor nu en heel even in ons stukje leven we dansten genoten mystiek warmden ons aan de zaal en lakeien in een eeuwenoud slot reverensde de dames in doekjes en blik prefereerde noblesse in koele opschik en je was trés bien niesde en schraapte mijn keel maar jouw…

de waarheidsboom groent schitterend blad bloeit ongerept de mooiste bloemen maar aan haar voet scheurt traag de bast woekeren liegbeestjes in een zelfknagend gat ze nemen stukje leven mee en bouwen zo een wereld die de waarheid niet zo nauw meer neemt het leugennest groeit best terwijl de bladeren al snel verdorren…

leven pakt in tijd de rest schreeuwt even later weer hun tomeloze spijt…

onder de tere dunne huid grijs piekte het haar in de late middagzon ineen gedoken zat zij daar maar waar blikken vaak afwezig zijn vonkten haar ogen met onverwachte helderheid haar stem die nog alle tonen kende gaf stevige repliek zij was niet ziek alleen het lichaam wilde niet ademloos keek iedereen geboeid naar dit stukje…

want de tijd dringt als je sterven gaat niet alleen voor jezelf ook voor degeen die naast je staat dus elke dag moet je plukken ook al heb je soms geen zin elke dag is een stukje leven is een stukje nieuw begin voor jezelf en anderen om je heen die jou nodig hebben elke dag ook al dringt de tijd, wees blij dat je nog liefde geven mag…

leven waarbij licht en warmte ons door het internet zal worden gegeven…

inspireert als letters kalligrafen worden en hun harten dragen in zinnen vol liefde nooit is er verleden tijd als we pagina’s terugslaan en emoties in passages weer herbeleven tot in detail van nemen en geven natuurlijk zouden wij dingen anders doen de zoen blijft overigens gegeven omdat zij deel uitmaakt van het volgend stukje…

een rode draad is op de bühne klaargelegd roffelende trommels zitten in de zaal waar muziek bezig is met een fraai onthaal nu openen de gordijnen ik treed meteen terzijde want uit niets komt iets dat hoop ik dan als dit geëindigd is en ik u alles heb gegeven uw hart en ziel geopend en met handen het applaus hebt gegeven om dit stukje…

leven…

Je kunt elkaar alles geven, maar geen gezondheid of het leven. Konden we elkaar maar alles geven, dan stopte ik met ademen, heel even. Om jou mijn lucht te geven, of een stukje van mijn leven. Zodat jij iets langer hebt, al was het maar even. Ik wou dat ik je dat kon geven.…

Wonderlijk dat de geur van frisse, zilte zeelucht nog even blijft hangen zodat ik fracties kan ademen, vervoer via een uitgebreid wegennetwerk tot wanneer breekbare en kwetsbare van mijn hart wordt bereikt Hoe bijzonder en uniek het is om dit stukje leven en liefde te mogen vastleggen voor altijd.…

Wonderlijk dat de geur van frisse, zilte zeelucht nog even blijft hangen zodat ik fracties kan ademen, vervoer via een uitgebreid wegennetwerk tot wanneer breekbare en kwetsbare van mijn hart wordt bereikt Hoe bijzonder en uniek het is om dit stukje leven en liefde te mogen vastleggen voor altijd.…

II Er zijn ziektes die we echt mensonwaardig vinden hoe kunnen we dat moeilijke stukje leven waardiger draagbaar maken, nauw verbonden met jong en oud accepteren, is leven resultaat van gewenst gedrag. Leven het is iedere dag anders een panorama.…

Het leven is soms een ontnuchtering van niet uitgekomen dromen. Het ontwaken zegt dat wij bestaan. Een droom kan nog altijd uitkomen. Maak een stukje voor mij vrij. Geef een stukje van je hart. Open een stukje voor mij apart; en deel het leven door een deel van mij.…

Opa Jan Goossens werkte vroeger bij textielindustrie Van Spaendonck, te Tilburg. Opa was eigenlijk van boerenafkomst maar in de avonduren ging hij studeren, om verder te komen. Hij bracht het tot dessinateur: híj schiep de kleuren en patronen in wollen stoffen! Als kleinkind kreeg ik, al vroeg natuurlijk zijn creativiteit doorgegeven... via…

Eeuw zestien stond mijn voorgeslacht bekend Als zijnde ongewone sneeuwsculpturen Brusselse winters konden weken duren Ons uiterlijk was niet altijd decent Een dier, erotisch naakt, gebocheld boers, Figuren, bijbelse, en Griekse helden Een winterfeest dat iets wilde vermelden Na Middeleeuwen komt een nieuwe koers Een beeldenpark gevuld…

ze zat daar maar wat stil te wezen telkens ze iets zeggen wou brak er een stukje van haar mond dus zweeg ze en slikte…