Alle inzendingen over tijdspanne

dat plotse besef hier en nu een helder moment is dit alles beleefd, meegemaakt ? en dat kind dan in mijn hoofd.....…

Hij vroeg hoe lang we elkaar nu al kenden Onmiddellijk sprong ik op om hem het fotoalbum te laten zien van een land waar ik geweest was, hem daarvandaan mijn eerste emails had gestuurd. Ik liet de gebouwen, de musea, het eten, de oude mensen, de valleien, de rivieren en de glinstering op het water zien waartussen hij ook allemaal…

deze grandioze plek, alsof je door een schilderij wandelt deze belevenis, alsof je door de poorten van het voorstellingsvermogen gaat deze tijdspanne, om bij stil te staan, te herhalen op een dag die gisteren en morgen kan zijn…

Van het oude jaar naar het nieuwe jaar is een tijdspanne om oprecht te bezinnen wij kunnen aan niet nieuws meer beginnen en leggen onze goede voornemens klaar de duur van ons leven is heel kostbaar wat voorbij is kunnen wij niet herwinnen van het oude jaar naar het nieuwe jaar is een tijdspanne om oprecht te bezinnen verlangend…

Het spel dat wij spelen Vanaf uw geboorte Is reeds vastgelegd De tijdspanne die u heeft Ik speel met uw lot En dat van anderen Soms belieft het mij Eerder op te eisen… Soms wat later Ontlopen kunt u mij niet Beetnemen kunt u mij niet Tja, wie bepaalt de regels… Het spel dat wij spelen U en ik Eist een tol, zowel…

Spontaan wordt gepaard door het stel en ze baart na een tijdspanne Kaïn en Abel.…

Dat niemand ooit de hele vorming van een ijsvlakte zag, echt elke tel van hoe een vijver tot betreedbaarheid stolt. Allicht is daar geen enkele totaalgetuige van, nu en vroeger niet. Dat zekere raakpunt met mensen uit eerdere tijden maakt hen plots nabij, alsof ze door de troebele ijsspiegel naar mij kijken. Vooral in het midden bij de vastgevroren…

Wie dan leeft zal omkijken en denken dat wij zonder zorgen waren, maar wij zijn niet zonder zorgen, dat wij ons druk maakten om een dode mus, maar wij maken ons niet druk om een dode mus, maar om een levende, een levensgevaarlijke, een dodelijke mus en dat wij gelukkig waren en niet beseften hoe dood wij spoedig zouden zijn. ---…

paartje tegen Gaat komen onder ’t echtelijke dak Een hoer is een lanteerne sonder licht Preekt Vader Zedenmeester Jacob Cats Hij zit vrijwel voortdurend in de rats Over de zedigheid en de moraal Een man is als een muisje in een val De suyckerde Karwee die proeft hij al Het uurglaszand gaat voor een heer gemaal Wel heel snel met tijdspanne…

ik als foetus al de klappen ontving in het binnenste van haar tot mens geweven kwaad dan zij, zij die uit dezelfde poort vleide, aleer ik nog geen bestaan had blijkt ook de minachting te hebben geabsorbeerd die mij in haar nood als grof vuil deponeert als de smet van haat die ze heeft georven van haar die me na een voldragen tijdspanne…

Door zilveren draden van bleek maanlicht volg ik de voetsporen van schaduwen van weleer langs oeverwallen waar mist kruipt, van watervallen die vallen als gordijnen die al mijn falen en schaamte verhullen als verschillende tijdspannen in herinnering, verstrooid, verbrijzeld, voorgoed verdwenen zielloze glimlachen, nooit vergeten, en mij nu beschimpen…