Alle inzendingen over triest voor iedereen

't Maakt 't extra triest omdat iedereen bezig was met Kerst en al z'n versieringen eromheen, en op de straat, lag een vrouw, dood, en helemaal alleen.…

Het trieste is alleen dan dat niet iedereen dit "lezen" kan? Over smaak valt niet te twisten, dat weet iedereen nu wel. Daarom juist is er die verscheidenheid op NEDERLANDS.NL!…

iemand verliezen is niet leuk, bijna iedereen weet het! maar wie niet weet wat verliezen is, kan het moeilijk begrijpen. ik heb iemand verloren... ik weet wat het is.. het is triest, donker, stil... iemand minder in je wereld.. dat is wat verliezen is..…

Opbouwwerk zegt Minister Middelkoop dekt niet voldoende realiteit of/of kijken vertekent onze beelden we zijn vechtmissie tegelijkertijd Doe recht aan spanning rouw en verdriet van geliefden familie en bekenden van hen die daar hun hachie wagen geen stap vrij kunnen verzetten bij al maar mijnen en hinderlagen Daar zijn nu inmiddels sprekend…

Ze is niet in haar hum vandaag, ook niet in haar element, ze is niet zo lekker dus ik vraag: is er iets waar ik je mee verwen? Nee, doe mij maar niets vandaag ik ben niet in mijn sas, evenmin ben ik erg lekker dus als dat nou alles was? Ze zit niet lekker in haar vel vandaag, toch heeft ze dat meer dan genoeg, maar alles doet…

Maar je bent er niet meer dus we kunnen niets vieren want dat ik je steeds meer mis is geen feest Vandaag zou je kaartjes hebben gekregen, van iedereen en ook van mij je bent er niet meer vandaag is een trieste dag voor het eerst. Het gemis is schrijnend.…

Gisteren toen de maan nog gloeide als een lamp boven het land toen alles nog was zoals het water stil en sereen toen pas besefte ik dat alles tijd heeft en langer leeft als iedereen…

Iedereen heeft een ziel, die vrij is om geen keuze te hoeven maken, niet onder dwang of stigmatisering, maar in een toetsing spiegelend in een individuele verantwoordelijkheid, die zich plaveien laat met de basisregels van empathie en mededogen, ongeacht afkomst en status, afdruk van een ethische grondrecht, waarop we terug kunnen…

Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen; mijn levenslied klinkt verre van Majeur, wat ik me voornam is reeds lang vervlogen al hangt er nog een oliebollengeur. De zon te zien blijft bij een ijdel pogen, de dagen zijn te kort en zonder kleur . Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen; mijn hartenklop klinkt danig in mineur. ‘k Verzuip…

in gedachten verzonken plotseling een tik tegen het raam zacht maar hoorbaar gauw even kijken wat mag dit zijn teer en onbeweeglijk diertje waar ik naar staar klein nog onbeholpen vliegen pas geleerd een jonge staartmees, helaas zijn inschatting was verkeerd…

bliksemsnel verdwijnen je woorden ze ebben weg als beeldsporen achter de geslotenheid van je gezicht ik durf het niet te vragen wat je nu precies hebt gezegd ook al verstond ik je niet zo goed ik verloochen niets maar ik heb geleerd dat stenen en sterren niet opdringen en bloemen stil zijn de wind blaast mijn verlegenheid wel weg ik…

Ga met m'n triest en sas 'n stukje over straat wie weet zie 'k iemand die 't hetzelfde vergaat! En laat ik dan: de triest voor wat ie was want liever ben ik toch: gewoon wel: in m'n sas!…

Dan raak ik de trieste beelden maar niet kwijt van mijn vrouw die ik innig lief heb gehad. De altzheimer gunde ons maar weinig tijd samen, voordat de ziekte haar geheel opvrat.…

Het is triest dat jij zo doet Het is ook jammer Is nergens voor nodig Het is triest alles haal je door elkaar dat is jammer en triest Triest en jammer We hadden het zo goed maar je gooide het weg zomaar En da’s jammer want nu is het weg, voorgoed Dat is triest en jammer.…

Maar m’n Eigen zal niet zwijgen Die dient Ik weer van repliek En hij antwoordt heel geladen Met een ’Ach man, jij bent ziek’ En zo blijven ze maar strijden Met elkaar en dat wel vaak Met m’n Ik en met m’n Eigen Is het echt een trieste zaak Daarom wordt ik vaak verweten Niet m’n Eigen, noch m’n Ik Dat ik negatief en star ben En dat ik mezelf…

Op retraite in Sint Nicolaasga was het al niet stil genoeg thuis brak ergens diep de sluis Onstuimig stroomden mijn woorden onomkeerbaar op internet velen die zich met gram stoorden Ze wijzen me vol woede en ergernis af met etiket deugt niet die zal bloeden zodat ik ook daar nu alleen sta Niemand geeft thuis nemen ze op ik krijg ruis…

triest als het vangen van gekooide vogels je opent het deurtje en met je hand versper je de uit- en- ingang groot gefladder, gesperde snavels met geluid maar ver zullen ze niet komen voor het huis langs intussen gaan zoals in een optocht speelse kinderen voorbij die jouw kinderen hadden kunnen zijn…

Ik val neer in het klamme bed van de nacht. Je adem was een warme deken die op mij viel. Ik huil tranen van eenzame lust woel lakens wit. Kou bevangt mijn dwarse ziel een togende pijn. Zij zag me, kwam tot mij en overwon. Ik droom niet meer de slaap krimpt mijn zelfbesef. Wat ik heb verwacht heeft me niet gered maar…

denkt te vinden maar die nooit de ware is Ik zit vol wrok keer op keer mijn wonden te tellen Ze schoon te likken maar het vuil van jaren en jaren komt eruit Kijk naar wat we geworden zijn Ik in één klap volwassen jij geen raad wetende met je vrijheid Wij waren eens verbonden nu door onze vrijheid diep geschonden Is het niet triest…

Het is triest dat jij zo doet Het is ook jammer is nergens voor nodig Het is triest alles haal je door elkaar dat is jammer en triest We hadden het zo goed maar je gooide het weg, zomaar En da’s jammer want nu is het weg, voorgoed Dat is triest en jammer.…

Een sneeuwvlokje vindt haar weg naar de aarde en neemt achter zich al haar broertjes en zusjes mee. Ze dwarrelen en botsen door de koude avondlucht en komen uiteindelijk benee. Met een donzen wit tapijt wordt het groen van de natuur bedekt en geluid gedempt. In de verte, goed verscholen, houdt een jager zij jachtgeweer in de aanslag…

Ach, de zon brandt als een vurige bol, het zweet stroomt als een rivier, zo vol. De thermometer schreeuwt moord en brand, het lijkt wel of we wonen in een woestijnland. De ijsjes smelten sneller dan je kunt likken, de airco's brommen, de ventilators flikken. De schaduw is onze beste vriend, maar zelfs die voelt nu wat bemind. Het asfalt…

Ach.... daar lig je aan de kant middenberm - snelweg A2 geraakt door een snelle wagen gedood door de klap en toch... blijven je vleugels fladderen en proberen maar het gaat je niet lukken prachtig mooie buizerd nooit ga je nog wolken bereiken het einde van jouw schone vlucht.…

het was een ongelooflijk trieste dag en toch was ze uitermate mooi hij wou het haar vertellen maar vond nooit de juiste plooi   zo zweeg hij maar en gaf haar een gouden ring goud maakte haar gelukkig al was het zo een trieste dag   haar met goud gelukkig maken was zijn levensdoel elke trieste trieste dag   addee…

Ze zei dat ze een vrouw is Ik vond dat knap…

zij zoekt de slaap in de wortels van haar bestaan volksverschuivingen hebben plaatsgevonden maar geen zo groot als de hare de impact nog dagelijks voelbaar zoekt zij tot op heden nog altijd de slaap waarvan men toen al zei dat 'ie schaars was…

Wie triest is: troost. Wie dwaalt: het licht. Wie zoekt: de vondst Wie schrijft: de ijver Ik zie iedereen graag terug in 2022.…

Kun je voelen van de pijn, kun je merken dat iedereen er telkens bij zal zijn? Je bent niet alleen, komop kleine meid, de hele omgeving denkt aan je, willen je niet kwijt. Vecht met alles wat je lief is, vecht uit volle macht, je kunt het, je hebt de kracht.…

Eerder in Madrid Later in Liefdesstad Parijs Vervolgens daar in 't bestuurlijk hart van ons continent Madrid, Parijs en Brussel God verhoedt, A'dam…

Ik ben net als iedereen Maar dan anders Net als iedereen…