start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (1006)
adel (21)
afscheid (1358)
algemeen (1116)
bedankt (201)
biologie (35)
dieren (591)
discriminatie (99)
drank (161)
economie (52)
eenzaamheid (1387)
emoties (3948)
erotiek (527)
ex-liefde (1209)
familie (346)
feest (125)
film (28)
filosofie (928)
fotografie (30)
geboorte (251)
geld (54)
geweld (163)
haiku (1050)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1121)
huwelijk (179)
idool (61)
individu (723)
internet (75)
jaargetijden (651)
kerstmis (304)
kinderen (713)
koningshuis (40)
kunst (133)
landschap (131)
lichaam (258)
liefde (8059)
lightverse (444)
limerick (1106)
literatuur (155)
maatschappij (583)
mannen (126)
media (31)
milieu (66)
misdaad (103)
moederdag (64)
moraal (306)
muziek (227)
mystiek (160)
natuur (1241)
oorlog (313)
ouders (286)
overig (881)
overlijden (1217)
partner (191)
pesten (125)
planten (36)
poesiealbum (65)
politiek (273)
psychologie (748)
rampen (76)
reizen (143)
religie (979)
schilderkunst (45)
school (83)
sinterklaas (76)
sms (27)
snelsonnet (394)
songtekst (116)
spijt (196)
sport (248)
sterkte (75)
taal (283)
tijd (754)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (123)
verdriet (2034)
verhuizen (43)
verjaardag (95)
verkeer (72)
voedsel (92)
vriendschap (840)
vrijheid (547)
vrouwen (209)
welzijn (328)
wereld (290)
werk (137)
wetenschap (58)
woede (203)
woonoord (131)
ziekte (629)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 45290):

Triest

Schijnt de zon? Ik zie slechts wolken
Dik en donker, dreigend ook
Jij ziet nergens vuurtjes branden
O, maar ik zie ergens rook
Hoor jij weer de vogels fluiten?
Ik hoor niets, alleen kabaal
Want m’n Ik praat tot m’n Eigen
En het is geen mooie taal
Zegt m’n Ik dan tot m’n Eigen
’Idioot, die jij nu bent
Zo een onbenullig wezen
Heb ik echt nog nooit gekend!’
Maar m’n Eigen zal niet zwijgen
Die dient Ik weer van repliek
En hij antwoordt heel geladen
Met een ’Ach man, jij bent ziek’
En zo blijven ze maar strijden
Met elkaar en dat wel vaak
Met m’n Ik en met m’n Eigen
Is het echt een trieste zaak
Daarom wordt ik vaak verweten
Niet m’n Eigen, noch m’n Ik
Dat ik negatief en star ben
En dat ik mezelf verstik
Het is maar dat men niet doorheeft
En dat treft me toch het meest
Dat m’n Ik en ook m’n Eigen
Nooit echt vrienden zijn geweest.

Schrijver: Wendy Nipas, 01-02-2015

wendyjustmeathotmail.com


Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 245 keer bekeken

1/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)