Alle inzendingen over verloren waarde

Betekenis verloren Waarde achterhaald Beleving als concept Tranen vrij vertaald…

Alleen mijn hart voelt het verdriet, Het verdriet om een verloren waarde......... Ik deel mijn pijn met alle mensen die zich kunnen indentificeren met deze tekst. Wees sterk en je komt er wel uit: hoe lang de weg ook is: je komt er uit! Laat niemand je waarde afpakken want het is het mooiste en waardevolste wat je bezit...........…

maar één naam die ik fluister En met de Groten vergelijk Die tot ons heden niet meer spreken Omdat geen hart ze nog verstaat Gesmoorde stemmen in een deken Van nihilistische middelmaat De Groten die ons wilden zeggen “Zoek alleen wat diepgang heeft Vervloek de wereld en zijn leugens Die glimlach die je leegte geeft” Wereld van verloren…

Mensen die pijnlijk zoeken, wat ze hebben verloren, ervaren wat waarde is. Van vriendschap. Van gezondheid. Van trouw zijn, aan de liefde, in ons leven. Wie eindelijk gevonden heeft, ervaart wat de waarde is, van geluk.…

De man heeft zijn economische waarde verloren en moet uitsluitend om zijn amusementswaarde in huis worden gehaald.…

Ik voel mij los van de aarde verloren in de werkelijkheid een gevoel van onschatbare waarde van de vergane dagen totaal geen spijt Ik luister naar muziek met anderen oren en verdwaal in mijn gedichten ik ben totaal verloren ben jij diegene die mij kan verlichten?…

Ik ben verloren zonder de zorgen die ik krijg van jou. Ik hou van de vernedering, de beleving van het verhaal wat verklaart dat alles mijn schuld is. Ik ben het niet waard me in jou leven te begeven kun je het me vergeven?…

Uit het goede Hout was ik Gesneden, zei Men toen ik Tot volwassenheid Kwam - van de Oude stempel, En meer van dat Soort goedbedoelde Complimenten die Mij werden Toebedeeld - Nadat ik mezelf Had verloren Aan een wereld Die in waanzin Zijn waarde verzwelgt Blijkt mijn excellente Timmerhout niets Meer waard dan…

Mijn eigen waarde Die aarzelend terugkeert Naar het verlaten huis…

Ik ben het niet waard Jouw lippen fluisteren mijn verloren naam Jouw handen dragen mijn magere liefde Jouw armen omhelzen mijn drinkende huid Jouw stem verjaagt mijn geknede argwaan Ik ben jou niet waard Ik verbrijzel aarzelend jouw aanraking Ik verdruk wenend jouw vriendschap Ik stamel wantrouwende woorden Ik breek jouw vertwijfelde…

Zonder jou Hoe kan ik leven zonder jou Hoe moet ik verder zonder jou Hoe veel ben ik waard zonder jou Hoe schijnt de zon zonder jou Zonder jou ben ik verloren Zonder jou wil ik niet zijn Zonder jou is er geen licht Zonder jou ben ik dood Geef alles weer zin met jou…

van Afzonderlijke klanken die alle Betekenis verloren hebben…

De journalistiek is een grote katapult die door miezerige haatgevoelens in werking wordt gesteld.…

Een klein stukje land waar het veilig is Na een avond Halloween besef je wat dollen is En wat de werkelijkheid is wat hier geschreven staat Daar laat ik veel Halloween achter maar ook van heel veel waarde Ik hoef geen wedstrijd te winnen geen gat te overspringen mezelf hoef ik niet te bewijzen En daarom zeg ik genoeg geouwehoer in niemandsland…

Sinds de regeerders schermen met de termen Moraal, normen en waarden, eer, fatsoen, Is waar ze zelf staan duidelijk aan het worden De geest waart rond van Jan Pieterszoon Coen Die moordde met zijn V.O.C.…

in koeler groen vertel ik jou van het gevallen blad van de wind die zucht omdat de lucht niet wilde klaren dan rapen we de vruchten onder de stambomen en planten ze terug in vruchtbaarder grond waar respect de voedingsbodem is voor onvoorwaardelijke liefde op een nevelloze dag in ’t koele groen van nieuwe kweek…

Steeds dezelfde zon Over nieuwe puinhopen Oeroude waarden…

Zodra waarde, waardering wordt word waardebepaling plotseling ingekort tot een waarderend gebeuren.…

Wees het waard, wees mooi. Doe alsof er niets aan de hand is. Het warme gevoel dat ik krijg, De macht en de pijn, Angst giert door mijn lijf. Maar ik kom hier uit. Dood of levend...…

Wat is er veel ellende op de aarde Verliezers bij de vleet op alle fronten Gloort er nog licht aan verre horizonten Ach Lucebert wat is er nog van waarde Gelukkig is er nog Vandaag Inside Waar elke haan voldaan victorie kraait…

Waarde is waardeloos, zolang geen enkel persoon de waarde verkoos, die de dame, bruut overvallen zag in haar sieraden. Waardevol voor haar, nagelaten door haar ouders. Waardeloos voor de boeven, die er hooguit een uurtje plezier van hebben, maar zij, zij heeft niets waardevols meer.…

Niet zonder waarde is een mens op de aarde. Ieder heeft een eigen rede om in het leven te zijn. Pijn om de plicht die het leven jou baarde. Je krijgt het ongevraagd maar je hebt er maar één. Haal uit het leven wat het jou kan geven. Jouw moed te leven doet navolgen met vereende kracht.…

Wat is waarde Wat is geld Dat....is niet het enige wat telt Ik wil géén geld meer Want elke keer Draait het daar op uit Dat.... Is pas een wijs besluit…

Verloren van een travestiet met baard Een ‘statement’ maken...dan pak je pas stemmen Het kiezersvolk was niet meer af te remmen We rekenden ons rijk buiten de waard Ze leggen ons niet langer in de luren Dus volgend jaar de man met borsten sturen…

Herfst je bent voor mij als een lieflijk schilderij dat ik graag in mijn atelier op zou willen hangen overrompeld door de milde zon als was het mei trachtend om je schone kleurenpracht te vangen In het doek voordat alles weldra zal versterven seizoenen te beërven als ijzige koude doordringt door de kieren en wij warme behaaglijkheid derven…

Wat in een tijdperk maakt een dichter? Als plotseling een door het slichte Gelijke hout breekt, en de ruimte zoekt, Dwars door de christelijke gebeden vloekt, Maar in de avond is te vinden op de knieën Van stilte en schemering, en 't zoet dat hij verwierf, afgeeft, en boet. -------------------------------- uit: Nalezing X (1938)…

natuurlijk kan een voornaam mens onder toezicht, zich baden met inzichten uit de onderste lade ik hou het maar op bescherming van een veredelde lyrische façade ja, het is de geringe poëtische waarde die zich uit mijn mijn ziel openbaarde of dat de techniek vanwege een beperking ontaardde…

Hier woonde ik, uur gewaar noch dag, verloren in diep droomprieel – tot ik veel vreemde steden zag, en nam van ‘t grote leed mijn deel. Ik weifel bij de tuinbank die ‘t geheim van diepe stonden weet… Was dit wellicht mijn laatste lied van eigen lief en eigen leed?……

Gelijk Gij niet gezegd hebt, toen Ge zocht mijn ziel, verloren schaap, in bitter lijden - een lijden met U groeiend door de tijden, en dat zich, slinger-rank van doornen, vlocht rondom uw huivre leden, tot het mocht als dolken-kroon u door de slapen snijden: ‘genoeg! ik deed genoeg u te bevrijden!’…

Wat bedroefd kijkt zij naar een foto van hem. Hoort nog steeds zijn stem.…