Alle inzendingen over woord-jazz

Een nieuwe dag voor de regen Wat is de blues en jazz? Zonder de zwarte woorden Verpakt in een zichzelf herhalend vers Een ochtend met jou belegen Wat lijkt zwart voorbij Als de lente mij voorleest Uit gezichten; uit gedichten Van kleurrijke woordenbrij…

het was geen jazz toch kon ik in herhalen jouw middenoosten steeds dichter bij me halen de spraak versta ik niet maar hun gedrevenheid voelt als een boodschap in dit lied helaas is er geen einde ze gaan maar door ook zonder koor geef mij maar jazz waarin jouw hart huilt als het mijne…

onze liefde is bezongen in alle soorten muziek jazz, blues of r&b als persoonlijk toegezongen klinkt de juiste snaar of toetsenslag bij adembenemend ritmische woorden door als hartslag in ons klankborst vol verlangen bereiken toegezongen woorden en klanken ritmisch het verliefde snelpompende hart.…

J. verlangde erg naar jazz, te- rug, ik zeg J. jazz bestaat alleen maar in je hoofd en zelfs daar nog niet eens, dat weet J. wel, tenslotte ook J. heeft ooit geloofd in schoonheid.…

zoek woord en het wordt waar je eigen waarheid klaar je weet dat er meer is tussen het licht duisternis station Vinkenoog onderweg Ginsberg blues jazz om je oren tranen zonder scoren alles blijft onherkenbaar dit lijf voor de woeste zee niet bang alles verdwijnt en begint opnieuw…

Weet je nog van jij en ik? Weet je nog dat we samen lol hadden? Weet je nog dat we samen ijsjes aten? Weet je nog dat we bij elkaar sliepen? Weet je nog dat we alles samen deden? Weet je nog dat je mijn vriendin was? en weet je nog... dat je nog wel in mijn leven was??…

Toe, vil mijn schaam dat wit konijn, span dat vel en roer de trom. Maak wat koel was kokend en kanonsloop wat was krom. Vel mijn boom de achterdocht en zaag de takken trommelstok van liefde. Drum je namen in mijn bas en maak mij jouw gekliefde. Hou me hou me hou me vast, en kerf uit mij jouw boot. Sla je peddels ritme op mij plat, en…

In Jazz gaan Black and White perfect together Afroroots in syncopé-ritmiek Prosodische accenten in lyriek De Groove is waar ook black lives really matter De Jazz van nu is niet meer wat het was Art Tatum, Peterson, klaviertuoos En Ella, Basie, Armstrong...…

Een zwarte smet op ons verleden maar hadden we ze niet gebracht hadden we nou geen jazz gehad en dat zou nog erger geweest wezen…

Vandaag een blik op jazz en popmuziek De jazz kwam voort uit blues en honky-tonk Een diamant, ruw als Thelonious Monk, Die bij John Coltrane glans kreeg, dynamiek Toen kwam Ray Charles, The Genius, met soul Gestoofd uit gospel, r&b en jazz Met op de achtergrond zang van Raelettes Het podium was waar zijn kracht in school De man, niet…

Deze Adonis was blind voor noten Wisselt trompet en meisjesstem In een melig knetterend spel De gouden belofte strandt aan de westkust Na een kaakslag blies hij tandeloos door Door cool jazz en hard gif bedwelmd Een verweesde engel met een verwoest gezicht Sprong uit het hotelraam Alsof hij over de regenboog kon Stort vleugellam neer…

Ik kwam er vaak in de echte gay bars, clubs, restaurants places to be waar je je ontspant Op de as van het levenswiel waar jazz en passerende cocktails je tot leven wekken De meisjes die ik kende hadden droefgeestige gezichten opvallend getooid met sporen van make up Teveel meiden wasten thuis de mascara van het gezicht schopten…

Eerst de Jazz dan een biertje nog een biertje dan Dolly of Barbra en weldra nog een bier en nog een aan de manier waarop hij Barbra's naam uitsprak wist je hoe laat het was...…

Donkozakken Donkozakken Rogoschin lachen Rogoschin mes Rogoschin mes-lachen Wolga ____________________ Wolga amper bloed gutsen van de Filippovna moe-verzadigd kind haar hart Smerdjakoff lachen lachen lachen Smerdjakoff doodt de dood In de verte…

voorstellingen in de lucht verwachtingsvol het licht onderliggende gevoelens van de kanteling des tijds door bla’ren van wilde haren gerationaliseerde verdwazing uitgeschreven redeneringen in nood gevonden woorden onomstreden feitelijkheden vermijden uit sensitiviteit voor iedere alternatieve zogezegde werkelijkheid niet gelegde…

de finale poging tot ‘closure’ van het verhaal van niet wakker worden blijft want het moet nu echt afgelopen zijn met het gekoketteer rondom zijn einde dus kijkt hij naar de veroorzaakte scherven die door zijn handen zijn heengegaan en besluit dat zijn bestaan zin heeft gehad hij rookt nog een sigaret of wat en luistert naar jazz…

de boomer aan de bar met z’n jazz zelfs een vestzak met aansteker zeker voor de sigaar bij de whisky hoegenaamd geen blauwe cent op zak doch dagelijks drie glazen in het café het zou scheef zijn als hij de taxi nam hij zucht zich over de krakende vloer in de kamer met de typemachines op de tafel voor het raam en de fles levend in de…

met zijn hoofd op de tafel de asbak omgedonderd van het tapijt was niks over om te verbranden zijn laatste adem lag opgedroogd als een vlies te wachten om weggeveegd te worden de mouwen van de agent die de melding kreeg waren echter opgestroopt om alle tatoeages te showen wie er bleker was zij of de man met de afvalpas in zijn vergeelde…

naar de onverwachte Petruspoort ooit vond hij de Costa del Sol vol maar als hij toen had geweten hoe deze arme zielen erbij hebben gezeten al die tijd die hij in eenzaamheid de jazzgiganten doldraaide (uit nijd) met zijn fingerspitzengefühl voor de fijnste snaartjes in de laatjes die hij openzetten kon door letters om te vormen tot woorden…

verwachtingsvolle gedachtes die hij vaak heeft gehad zelfbedachte antwoorden waar hij het mee deed avonden vol verlangens bleekjes verdicht in rookwolken met nevel gevulde glazen zoals jazzblazers dat razend konden van maat wisselen rondgebreide dwaze bedenksels stekelige heksenafrekeningen beledigingen aan adressen en nog…

ongrijpbare dossier in Morpheus’ strijdklare bezwerende klauwen dit gejeremieer over ingekorte stoelpoten afgezaagde lange zinnen gebroken met alle vrinden bezinning uit plichtsbesef in de betreffende papieren hier en daar verscheurd ja zeker klaar met dit leven maar gezien zijn verleden geen heel vreemd gegeven echter las ik in zijn woorden…

‘the truth of the story lies in the details’ de meelevende brieven die mij hebben bereikt betekenen zoveel dat ik alsnog bezwijk soms gewoon lief vaak positief kritisch af en toe lyrisch een deel negatief de bewuste brieven die ik opnieuw bekijk vertekenen geheel mijn kijk op het lijk soms gewoon vies vaak recherchetechnisch…

Zijn woorden gelegd langs ijl opstijgende toonladders, de fijnbesnaarde ritmes in secties van grote sinecure, van pure agressie en stilte tot de warmste streling.…

weer een nacht abominabel geslapen ik lag daar voor apegapen denkend aan ‘de zaak’ aan dat verse eelt op de toppen van zijn linker vingers hij moet vlak voor zijn dood nog hebben gespeeld ‘deinend als de zee’ in zijn laatste gedicht bekommert hij zich slechts om de melodie boven elke ritmiek en zelfs thematiek die amper ter zake…

Amper nog gedragen, noch door wilskracht, uitgeschakelde spieren en ondefinieerbare pijn, al beschrijft hij, zich keer-op-keer verliezend, in detail, in passende woorden, zijn ongehoorde verhaal, één aaneenrijging van gruwelijk eenzaam leed onder een dekkende mantel; en de hemel die hem nooit goed gezind kon zijn volgens regels der aardse…

in het tafelblad gesleten zweetdruppels waar hij immer zat met strijd tussen gedachten het leed onder gevoelens in worstelende woorden verbredend uitbeeldend kervend in de wortels van de betekenis van elke zin van levenspaden vergeten zuilbubbels als zwarte gaten de tijden van ontwijding de kuil van de vooruitgang door voortschrijdende…

alles overziend zelfgeweven wolken uitgetelde patronen opgepookte spoken onverbroken leegtes vergleden secondes stilzwijgende eindes opgeroepen bloed beeldend gegraven verstillende gloed voorbijgaande aarden vroegste verwildering geklopte gemoederen uitgerookt vulkanisch verblind…

Het is waar als het werkelijke licht allang verdwenen was en zelfs het Belgisch blondje niet meer bitter smaken wilde bevond hij zich daar af en toe in een verwaarloosbare toestand van aanwezigheid niet zo raar als je toch eens weten zou wat het daglicht nooit kon worden toevertrouwd. Het is waar dat hij soms de duisternis der duisternissen…

Aemilius Aquadversarius Muzadmiraal op wilde wateren Een zevensterren duivelstoetsenist Bevoer mainstream het mississippi zuidland Waar in het havenzicht proud mary lag De bakermat van jazz en mardigras Aemilius werd Adversarius Zijn mainstream driemaster op maiden voyage Werd puur ritmiek: bass drums and all that jazz…

Het geluid dat je hoort op een zonnige dag in een park Een trilend geluid door een riet als een reiger van jazz. Die luistert en wacht op het moment van koper met de klank van zonlicht in de vijver van een park.…