5425 resultaten.
Teoreties
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.392 Mijn poëzie is beïnvloed door het marktwezen, door de krant
:papieren vrede, oorlogen van telex en annex—
uw taal is mijn konkrete muziek is mijn spraak.
Geen openbaringen bezit ik
anders dan die van de toekomstroman;
uw wetenschappelijke dromen zijn mijn geloof,
en mijn lachend ongeloof.
Hoewel ik in kontakt sta met het water
mijd ik…
Weggebracht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
5.563 De mond zei dat de mond gesproken had.
Snel de laatste regel geschreven,
bleker dan een doodsklok.
Er werd op de driftige deur gebonsd.
Hier zijn de benen, hier zijn de armen,
ze worden weggebracht.
------------------------
uit: 'Stemmen', 2013.…
Vogelmelk
gedicht
4.5 met 2 stemmen
9.286 Bang dat je niet echt bent,
streel ik je hand.
Bang dat ik gene droom ben,
raak jij mijn hart aan.
In jou
is de wereld verbazing.
Net als het gebaar
wil je geen woorden zijn.
Mijn dorst naar jou
is mijn water
en jouw minuut
is de eeuwigheid van mijn dag.
Ik had de liefde nodig
om jou te vinden,
maar nu
heb ik jouw eenzaamheid nodig
om…
De ziel
gedicht
5.0 met 3 stemmen
5.250 De ziel is in diepste wezen zielig. Op ieders lip slaagt zij
er maar niet in substantie te verwerven.
Begrensd door ene begrip dat loos is, zonder materie
is zij niet meer dan het woord dat haar benoemt
zielsveel, met hart en ziel, zieltogend: niets dan taal.
Daarom raakt dit gedicht aan niets en
slaat bij iedere regel de plank steeds verder…
Hieromtrent
gedicht
3.0 met 6 stemmen
3.973 Langgerekte schaduwen en de mensenschuwe
straat verdwijnt voorbij de duinenrij, het naaldbos ginds
maar keert via slinkse omwegen
toch weer midden tussen de huizen terug
in een verzonnen of net even te hardop gedroomde
werkelijkheid valt een wonderlijke gloed over alles, de tijd moet
de tegengestelde richting zijn ingeslagen
om op deze vroegere…
Bloem blad blad bloem
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.373 Bloem blad blad bloem
Zuurtje touw zuurtje cirkel
Wortel oor wortel neus
Voet vlakje vierkantje vogel
Vlieg vogel vlieg punt
Plus zuurtje plus gras
Duim duim duim blad
Liniaal weggetje voet stof
Steen steen weggetje wimper
Oor vlakje bloem bloem
Bel bloem touw vlakje
Driehoek driehoek vogel vogel
Kom kom ruit wimper
Wind vlieg vlieg wolk…
Anthropologie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.889 Waartoe maakt deze man zich op?
Een clownsnummer? Koppensnellen?
De confrontatie met een opperwezen?
Bezwering van nog immer onontgonnen,
ongerichte hunkering bij derden?
Of werkt hij aan zijn spiegelbeeld?
Het zal wel weer om schutkleur gaan.…
Atilla
gedicht
1.0 met 1 stemmen
1.977 “Poeh, wat een opgave
Taal is zo simpel niet
Neem nu bijvoorbeeld
‘Ik kan’ en ‘ik ken’”
Dacht, met een blik in zijn
Lagereschoolschrijfschrift
Destijds de jonge
Atilla de Hen…
Witte veder
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.912 Als ik later klein word
dan wil ik graag indiaan zijn
met een fors torso boven
en een lendenlapje onder.
Mijn moeder kreeg haar eerste
wee bij de dameskapper.
Dat had een teken moeten zijn.
Ik wil een stoere naam: Dappere Bison
of Sterke Spier en van me afslaan
als de grote jongens het voetbalveld
innemen, het enige doel veroveren,
mijn…
Broer
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.156 Zolang je Kaspar Hauser was
bleef je ongeboren
en wat ik later van je las
lag als adem op mijn ruit
bevroren.
Ik wist niet hoe jij jezelf verstond.
Ik adem op jouw woord
en zie hoe dit zich smelten laat
maar ook hoe je ontdooiend spreken
jou verstoort.
----------------------
uit: 'Hohner', 2015.…
Geheim
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.872 Gauw, heel gauw komt het uur van onthulling,
als wat hij verborgen heeft wordt ontdekt.
Het brandt in zijn vingers, het geheim
dat als een formule aan het kind trekt.
Het is hem te sterk, de vervulling
van een verlangen dat in het donker ontstaat
als koorts in zijn lichaam, dat week wordt,
vijandig, waarin hij vergaat,
zo hemels, zo…
Merelloos
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.132 Achter de kastanje die krankzinnig is
geworden van de brullende merels, heel
mooi zoetgevooisd melodieus maar toch
als woedt er een uitslaande orgelbrand
in de kathedraal (komt allen nu samen
met blus dan wel spade, geen kelken Aärons
geen klokjesblommen! kwelen zij a capella)
- ten spoedigste, wat heet, ijlings wordt
onze stort van tranen…
Zingende daad
gedicht
4.2 met 10 stemmen
4.586 De kinderen zingen naar een daad.
Zij gaan op de zon af vanuit hun straat
en stormen langs de ladders van het licht
naar boven! Midden in mijn klein gedicht
hoor ik dit aan en vraag het groen:
of ook ík een zingende daad zal doen?
Zeker, wuiven de bomen met hun vlag:
kinderen en dichters zijn eenzelfde slag,
dat alles kan en alles mag…
van dagen
gedicht
2.3 met 3 stemmen
3.411 dagen van
gesloten gordijnen
van schemerwerelden
van zijn en niet zijn
van inbedding in
leven en dood
dagen van
opgaande vliegers
van serene stilte
van rozenblaadjes
van bonheur
wat geluk is…
DOOD
gedicht
2.8 met 4 stemmen
11.582 Ik zal mijn dood niet zien
in de laatste seconde
als mijn lichaam neerblijft.
Ik zal niet weten hoe kracht
van het liggen naar
het dromen wegdrijft.
Ik zal niet zijn die ik was
als de dood mij leegdroomt
en tot de laatste leden stijft.
Maar dit verwart mij het meest:
het oog dat nu leest, zag
nooit de hand die nu schrijft.…
Het huis
gedicht
3.7 met 3 stemmen
7.580 Graan ligt in je handen,
wijn glanst in je mond.
Je bent van het veld
naar het huis gekomen.
Je hebt te veel
om van minder te dromen.
Je maakt een vuur
van hout dat je vond.
Nu is het tijd
om de brief te lezen,
die zij van heel dichtbij verzond.
Want zij zit naast je:
je hand ligt in haar handen,
je mond glanst in haar mond…
Lente
gedicht
2.7 met 3 stemmen
4.442 Windkracht drie beweegt de was en twee
manshoge zonnebloemen. Zij
maait het gras en zweet een beetje.
Een lekke voetbal tegen het muurtje
van de schuur. Twee glazen limonade
op een uitklaptafeltje. Alles
is heel gewoon.
Windkracht drie beweegt het riet en twee
huishoge populieren. Zij eet
een broodje kaas, en morst een beetje.
Een dood…
Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek
gedicht
3.6 met 5 stemmen
7.069 Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek
Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek
waar ik mij gewoonlijk niet vertoon.
Ik stelde mij teleur. Sprak te luid
tegen mensen die mij zichtbaar niet vertrouwden.
Ik wilde dat ik vond dat ik naar huis toe wilde
en sprak mij aan om hiervandaan te gaan
maar dat was zo gemakkelijk nog niet. Ik verloor…
Iemand stelt de vraag 2
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.841 Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden
zoals de storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in z'n kop krijgt
zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud
zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die de sigaret aansteekt
zoals liefde met een blik
iets dat je opvalt in een stem…
Groet
gedicht
3.4 met 5 stemmen
9.379 In de pijnkamer van onthechting
overgave deint en dreint
alles weten om niets te weten
lessen vergeten alles opnieuw
van te voren
kleine roofridder
hard als staal
adieu…
1975
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.275 Rare jaren, deze jaren,
niets komisch veel mislukt
rollende stenen zonder mos.
Kreupel zoekt de poëzie het huis weer op
de warme lamp
het kleine leed van pappie-mammie roepen
verdriet om de voorbije verjaardag
wéér troost de natuur
wéér komt op de proppen die ellendige God
vermomd nu als VU-student
of Nijmeegse nitwit.
Maar…
Wij zijn de soort
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.688 wij zijn de soort
die vraagt naar het waarom
hoe het voelt om vogel te zijn
waarom bromvliegen rondvliegen
waarom je dit zei niet dat (bedenk je later pas)
wat je liever wilt, cremeren of opzetten
mensen die veel aan de dood denken snoepen meer
mensen met veel rommel op hun bureau werken sneller
is onderzocht
zet de zak niet buiten, knip het…
Padde
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.248 Hij is zo mooi, zo droog, zacht leer,
een zaak voor goud, een voor de ouderlingen
op tafel neergelegde wel-
gevulde, dungesleten kerkezak.
De dood is een omhelzing van de wind
waarachter van nature niets dan onbruik
en dor geraamte zich bevindt.
Een pad misschien, hij is zo oud
zijn vleugels zijn vergaan, een plant
als steen teruggevonden…
Geluk
gedicht
2.7 met 7 stemmen
3.877 Het geluk is overkomelijk. Men plaatst het
in een vitrine en gaat aan het werk.
Wie ernaar vraagt krijgt het te zien,
onder weloverwogen commentaar.
Het is gebruikelijk om ’s avonds achterover
te zitten en het geluk, zoals dat beschaafd
verlicht tentoongesteld staat, te beschouwen.
Men stoot de deelgenoot erover aan.
Die knikt of zegt heel…
Schelpen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.571 En ongemerkt kwam regelmaat in maaltijden
wandelingen, lijn in gesprekken, herinneringen.
We kochten kaarten, maakten foto's en deze
vitrine met namen van schelpen op kaartjes
die het leven had moeten betrappen maar kansloos
liet ontsnappen, vergeeld, verregend onder
stof; Bontmantel, Watermuiltje, Hartschelp.
-----------------------------…
Soms, als gij zwijgt en uit het venster schouwt...
gedicht
4.2 met 4 stemmen
11.123 Soms, als gij zwijgt en uit het venster schouwt
grijpt mij uw schoonheid als een wanhoop aan,
een wanhoop door geen troost te blussen,
niet door te spreken, niet door te kussen,
even groot als mijn bestaan, en even oud.
Dat ik u zien moet en u niet kan zijn,
van u gescheiden door mijn eigen ogen,
dat gij daar zit, zo buiten mij geboren,
het…
On-vrede
gedicht
3.4 met 5 stemmen
7.755 Niets is de mens -
een rimpeltje
een vlekje stof in het heelal
waar, als de wind straks liggen gaat,
echt niemand meer aan denken zal.
Ik zong een liedje voor de zon
van licht en warme tijden
maar door de zwarte oorlogsrook
kwam het niet heen, waardoor het nooit
de zon bereiken kon.
Een kerstboom straalt
is er soms feest?
Ik kan echt…
Manieren van Dobbelen
gedicht
1.7 met 3 stemmen
2.451 We zijn bij elkaar gedobbeld en zijn donkere handen
zijn mij onbekend, die kleine botjes als takjes
onderhuids ruiken naar tabak en dure poeder
hoeveel kinderen hoeveel vrouwen wonen er in die handpalm
ook je dood.
Zijn lange nagels, die jagen mij vrees aan voor straks
als we
maar eerst die hals uit, die nauwsluitende Sehnsucht.
Wat doen ogen…
Naar buiten
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5.275 Naar buiten met die woorden!
Alsof ze vertaald zijn, misschien
niet zo best maar wie weet dat,
zó moeten ze klinken....
De straat op met je waar!
Wind staat om de monden en oren!
veel gaat verloren, flarden
zijn verstaanbaar, afzonderlijk-
heden nu treden naar voren
Olie op het asfalt, hier
stond een auto, smeulende peuk
op het trottoir…
Stroom
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.826 Het was een vakantie van niets
doen, van overgave aan zon,
zee en wind, we gaven ons bloot
waar we konden, we verschoten ervan.
We lazen ons bij, boekten opgelucht
tijdwinst op wat nog zou komen,
voelden eigen natuur, een herkenbare
toon die ons niet had ontluisterd.
We liepen veel samen, waadden nooit
dieper dan buiten de stroom.
Boven…