5425 resultaten.
Zoals
gedicht
3.6 met 5 stemmen
5.673 zoals je tegen een ziek dochtertje zegt:
mijn miniatuur-mensje, mijn zelfgemaakt
verdrietje, en het helpt niet;
zoals je een hand op het hete voorhoofdje
legt zo dun als sneeuw gaat liggen, en het helpt niet:
zo helpt poëzie.
--------------------------------
uit: 'Onbegonnen werk', 1984.…
en het gebeurde
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.602 En het gebeurde opnieuw - de wind waaide
het gras loste zijn zaad en zaaide
over de vlakte torende hoog
stof in wolken dat voortbewoog
en even later langzaam daalde
tussen het zand - tot het zich herhaalde
en het weer gebeurde, de wind waaide
en het gras zij zaad loste en zaaide.
--------------------------------
uit: 'Spinrag van…
botlopen
gedicht
3.9 met 7 stemmen
4.001 We zetten zwinnen in de zandplaat af
met warnetten en joegen stapvoets bot
en schol op, vingen emmers vol.
De kotter op de drooggevallen vlakte
hing scheef, de eerste stilte scheen
te dalen uit de zon, een oever was
er niet.
Uit water waren wij getild, samen
met gesloten schelpen, om tenminste
één keer haast te weten hoe het is: te
zijn…
Mijn landgoed....
gedicht
5.0 met 4 stemmen
4.847 Mijn landgoed is niet groter dan
mijn eigen huid, de omvang van
mijn schoen, de omvang van mijn vuist,
ik gaf het namen in de kleur van regen,
ik keek er dwars doorheen, vluchtige stof
en zag de horizon, de lengte van
mijn armen, van mijn benen.
---------------------------
uit: 'Het zinrijk", 1971.…
de taal
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.588 De taal behoort aan de vogels
ik ben te mens om te vliegen
ik sta als een huis op de wereld
gebouwd en dik uit aarde
ik ben ongeveer degene
die schuilgaat binnen de muren
en uitvloeit achter de ramen
van de blauwe achterkamer
het geurt er naar mest en naar liefde
er staat een plant in een kooi
de taal behoort aan de vogels
de mens schuilt…
open bief aan terroristen
gedicht
4.3 met 6 stemmen
7.554 Jullie doen niet écht je best.
Eén welgemikte kogel van het dak,
twee ballonnetjes met zenuwgas,
drie gram C4 in de brievenbus,
hoeveel moeite is dat helemaal?
Ben ik niet zoals iedereen opblaasbaar
tot een advertentie voor die heilige zaken
van jullie? Mag ik niet even willekeurig
worden afgeslacht als ieder ander?
Laat ík soms geen ontroostbare…
Zeg het eens
gedicht
4.0 met 1 stemmen
12.421 'Zeg het eens, Madame,' zei de controleur
en noteerde haar naam, het nummer van haar paspoort
en de aard van haar smokkelwaar.
'Gij ziet er nog goed uit,' ei de controleur.
'Ach voor mijn jaren,' zei zij.
'Wat hebt gij er voor over,' vroeg de controleur.
'Waarvoor waarover?'
'Om zonder boete naar huis te mogen.'
'Ach naar huis…
Ajuinvingers*)
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.243 Je sneed ze zacht alsof ze leefden,
eerst dwars en dan de ringen,
maar het deed pijn daar
waar de schil je huid kon raken.
We moeten nu niet praten
had je nog gezegd.
Je ogen prikken maar het stelpt
de woorden niet.
Zelf rook ik rode snippers,
hun sap nog in de vingers
die ik op je handen had gelegd.
Zo bezocht me ooit een engel,…
Eoceen
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.343 Versteende haring van
50 miljoen jaar - ben jij
de oudste aan mijn tafel,
de mooiste in het land; is
de gedachte aan jou er
eerder dan een ademhaal
of stofvlok? Alles gaat
weg
naar
de
tijd -
1 graankorrel gemaakt van
steen valt vaker uiteen in
je buik. Je praat de dood
rond - een sleutel tot leven
in een ander soort wereld,
waar levenden…
Ik was de schikgodin
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.523 Ik was de schikgodin van serge en katoen.
Een stiefzus van de tijd. Ik vlocht netten
voor een ziel van vlees en bloed.
Genadig zond het lot mij spoken
voor mijn rokken. Mijn dames
waren schepen. ik sneed zeilen
voor hun mast. Hoe jankte niet
de kast, alsof haar vliezen braken
toen ze gingen. Wie schept,
baart sterven. Ik knipte
navelstrengen…
Perceptie
gedicht
4.7 met 3 stemmen
2.449 In de winter, toen mijn gezicht reeds de vormen aannam
van een masker der Azteken, en er wormen, kort als koren,
in mijn oren, zich wiegden, heen, weer, zachtjes heen en weer,
trad er uit het duister een naar voren, als uit plooien
van een zwarte gladiool. Het was te laat.
En, ogen, te jong. Kraakbeen in een zak van 't meest precieuze
perkament…
A. Hitlers Psicholoog onthult:
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.174 Misschien verlangde hij wel keiharde kanonslopen
in zijn hakenkruis te voelen schuiven, teneinde
daar een moeder te vernietigen, die woekerde.
Een & Ander komt niet in de vele boeken voor
waarmee wij hem zo gretig van ons afschrijven.
Want rukken niet vele legers gelaarsde
vrouwen ons binnen en af?
Het geschut der organen mag geruisloos…
Tonnus Oosterhoff
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.034 'Je bent zo integer, zo bescheiden.'
'Voor mijn plezier!'
Het is een genoegen
Tonnus Oosterhoff te zijn.
'Ik zou het ook wel willen.'
Jawel, maar dat gaat niet!
Dat gaat niet.
-----------------------------
uit: 'Hersenmutor', 2005.…
Een vreedzaam volkje
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.422 's Winters vechten we cactussen om
(uit speelse verveling en bij verbod
op tegenstand): volgens overlevering
levensgevaarlijk, maar onder begeleiding
een belevenis. In het voorjaar denken we
niet aan vechten. En sinds de planten
uit hun wortels springen van de droogte
's zomers, heeft een karpersimulator
de smaak van de beproefde vissen
doen…
Vrede
gedicht
2.7 met 3 stemmen
13.964 Weer wordt hij niet gevolgd door een regenjas. Geen getraliede kel-
dervensters. Geen prikkeldraadversperring. Moe geworden vouwt hij
de krant over zijn gezicht. Ondersteboven boren de gebeurtenissen
zich naar binnen.
De geëxecuteerden doen tegen de muur op de binnenplaats aan yoga.
Tanks liggen als zoemende torren op hun rug, vastgeplakt aan…
Ik treur niet, geen tederheid trekt mij aan
gedicht
4.0 met 3 stemmen
7.727 Ik treur niet, geen tederheid trekt mij aan
Geen lichaam kan ooit het mijne voelen
Geen ander oor mijn verwarring, mijn onrust
In de sprakeloze plaag van de taal.
Dagelijks en dodelijker verkrampt mijn wereld
In de vreselijke vertakkingen van de pijn.
Ik heb het laatste boek gedragen, van rechts naar links
En met al…
Wanneer ik vroeger met mijn kinderen speelde
gedicht
4.0 met 2 stemmen
7.051 Wanneer ik vroeger met mijn kindren speelde,
vielen mij zulke vreemde dingen in,
dat ik wel zwichten moest voor al die beelden,
en maar de straat opliep, kroeg uit, kroeg in.
Nu zijn ze groot, ik hoef ze niets te zeggen;
ik zit, een vreemde man, tussen hen in;
ook zonder woorden weet ik uit te leggen,
dat ik ze zo verschrikkelijk bemin.…
Lepelaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.161 Bij de rietkraag
waar ik mijn vriend uitlaat
huppelen konijnen
in het licht
Drink ik
van de heren
uit volle borst
zing mijn avondlied
Hese kelen tranendal
zo scherp ik de nachtlamp aan
zo roer ik het avondmaal
zo zwengel ik af
Dwalen druppels
door het zwart.
---------------------------
uit: 'Roodvocht', 2003.…
Meer
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.793 Ik zag je naam op een binnenschip.
Op het dek lag een vrouw te baden in de zon.
Er was een hond die op en neer liep
en naar luchtbellen blafte,
of naar vissen die vanuit de diepte iets wilden zeggen
en niets aan de rivier veranderden, aan hoe
ze daar lag als in de armen van een man.
Er was een schipper die traag naar mij wuifde.
En? Niets…
Zij zag mij en groette
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.203 ik lag met mijn buik tegen de aarde
beestjes weg te jagen van de bloemen
vlakbij mijn borst.
Er had van alles kunnen gebeuren
een vliegtuig kon landen
een boom kon verjaren
een groep bejaarden kon worden gelucht.
Maar er kwam een oud vrouwtje
op een ezel met een deken over haar
benen over het bospad voorbij.
Zij zag mij en groette.…
Wachtmens 9 [Fnuikman]
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.235 Haal hem uit zijn schaduw voor
Hij herkent zich in deze vorm:
Een vleermuis, of een vis die in een fuik
Begint te deken. Laat hem door
Zijn polsslag leven, geef hem storm
En van elk woord het vruchtgebruik,
Maar wek hem niet, verstoor
De klaarte van zijn versvorm
Niet. Met rijm dat zijn verbeelding fnuikt.
-------------------------
uit…
Opa
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.380 Opa is duizendjarig
en van glas, lijkt het.
Stoot je hem aan, dan begint er
een fijn koperen mechaniek te zingen
in zijn borst: ik heb het warm,
te koud, zit op de tocht.
Zijn eigen handen
zijn een vale nevel voor zijn ogen.
Hij denkt dat bomen brancadiers zijn
- 's winters wit, altijd beweeglijk -
en morst dagelijks van angst.
's…
Spionnenlied
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.034 Noem me Anna
en ik ben gewoon de buurvrouw
die gelukkig zwaait als ze een taart bakt
of de hond uitlaat.
Je mag haar wel maar kent mij niet
Ik ben het spook dat in je huiskamer
de spulletjes verplaatst -
het oog dat door de bolle lens
je buurt bewaakt
Je kent me niet
Je noemt me Igor
Ik woon drie straten verderop
en rij altijd om zeven…
Uitstel van het einde
gedicht
2.3 met 6 stemmen
22.643 Het advies in dit stakkergebouw
is: Blijf zo lang mogelijk bezig,
maar ik neem dat niet zo nauw
en ben dus flakkerend aanwezig.
Zo voel ik mij soms naar buiten zweven
als ik naar ons uitzicht kijk,
en ben, Bezig, dan weer even
in twee kamers tegelijk.
Dan weer, graag bij bliksemlicht,
moet ik nodig een gedicht
en ben een vleugelsinterklaas…
Na de verhuizing
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.457 Wat raken mij nog kring of kroeg
in deze nieuwe kamer?
het uitzicht is hier ruim genoeg
voor harts beheerst gehamer.
het water tussen bomen ligt
zo helder in het vergezicht
der zaterdaagse kade,
dat ik niet weet - niet weten wil - van schade
de lucht drinkt vogels in hun vlucht
en wolken in hun zwijgzaam drijven -
het najaar nadert…
Aprilbeweging
gedicht
4.3 met 3 stemmen
8.093 Thorbecke streelt
adelheid
waar ik
niet mag
een blouse
kijkt naar haar
die mij
niet zag
----------------
uit: Mammoeth mijn muze
(gedichten van een leraar) (1968)…
Komt het?
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.840 Onvindbaar in de groei
van gras, een heksenkring.
Diep in het rijpen van een vrucht.
Slaat donder in de lucht.
En doemt met bergen op
in ijs, een rode lavastroom.
En schrijft, wanneer de dag zijn
licht verliest, zijn naam
in uw gevoel.
Maar later slaat het licht weer aan.
Je moet eerst naar de bakker gaan.
----------------------…
Wantij
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.476 Het is nacht en ik vang
de maan in mijn handen
blauw van herinneringen
ik vouw mezelf naar binnen
en zie
het stromen van het koude water
naar het wantij.
--------------------------------
uit: 'De Hengstenvrouw', 1997.…
Salomé
gedicht
2.0 met 4 stemmen
4.475 Ik zal hem voordoen wat ik doe:
hoofd tussen mijn handen, mond
aan lippen, niets ter wereld.
Geen gedachte niet aan mij, geen
benen om niet op te blijven.
Afgesneden als van mij, hoofd
dat aan mijn lippen hangt, zal
ik het eigen lichaam zijn. Ik
doe het voor, ik zeg hem: ik
van jou, en zeg hem:
zeg mij na.
----------------------------…
Naar bed
gedicht
5.0 met 3 stemmen
14.911 Kom, Vrouwe, geen seconde rust voor mij,
Totdat ik - lig, nou ja, maar werk daarbij.
Ziet men de vijand, - ook wie nimmer kruit
Geroken heeft, houdt 't wachten dan niet uit.
Die gordel af, die straalt als 's hemels kring,
Maar om een wereld sluit van schoner schittering.
Speld van uw borst die plaat, die met pailletten
Der dwazen blik de toegang…