5425 resultaten.
Papierland
gedicht
3.1 met 15 stemmen
7.251 Krakend neerzitten en kijken
naar wind op een foto. Hoe
de geketende dansers buigen op rij!
Wij waren tien en wilden naar zee.
Melkzuur in de benen, blaasbalg
in de keel. Storm blies tranen
over de wangen, schelpengruis
knapte onder onze banden. Wij
trapten ons achteloos een weg.
Groen, blauw, wit namen we
voor lief; zintuigen werkten…
Zoon
gedicht
2.4 met 8 stemmen
4.478 Als hij in de keuken staat
de walm nog om zich heen
van het geveld zijn,
kijkt zij hem aan,
zegt iets moeilijks over
dagelijkse betrekkingen.
Hij hijst het nog warme katoen
tot aan zijn knieën op,
alsof het antwoord
in de stand van de voeten
valt te lezen, kijken ze er beiden naar.
----------------------------------------------------
uit…
Tekening
gedicht
2.5 met 13 stemmen
6.039 daar groei jij uit het licht
je blik
je handen
je kleuren wit uit wit
je ogen sluiten geen ogen
sluiten geen ogen in
je handen geven geen handen
geven geen handen af
handen af ogen in
daar groei jij
uit het licht
-------------------------------------------
uit: 'niet beginnend bij het hoofd', 2006.…
Wat is het droste-effect
gedicht
2.5 met 91 stemmen
15.404 Wat is het droste-effect
vraag je en ik zeg
iemand die leest
over iemand die leest en
dan steeds kleiner.
Teleurgesteld ben je
en je vraagt
is het ook iemand die slaapt
met iemand die slaapt.
Of iemand die de vriend is
van jouw vriend.
Of woorden als
parterretrap die andersom ook
parterretrap en dan weer andersom
ook.
En ik zeg…
Per radio
gedicht
2.0 met 29 stemmen
11.653 Lieve jongen dit is je vader,
hoe is het daar op het slagveld?
Mag je er zingen?
Met je mooie bariton?
Pas op voor de paarden daar
maar ook voor de vrouwen.
Je mag er wel aan nippen
maar niet te lang op de lippen.
Je krijgt er herpes van.
En denk eran, hier bij ons
is onze haan ook gestorven
door een teveel aan kippen.
Ik moet nu sluiten…
Huis en tuin
gedicht
3.0 met 12 stemmen
11.569 Hoe dromerig denk ik de wei
zo'n eerste zomer zonder mij.
Het huis is leeg, de tuin in vol.
De paardenbloemen pluizen bol.
De vogels maken geen geluid.
Het gras groeit boven de rozen uit.
Heel voorzichtig gaan de bomen
liggen om in slaap te komen.
Uit hun rompen rijst een woud.
En het huis wordt niet herbouwd.
MORAAL
Ach wat…
Het doorgestreepte blijft te lezen
gedicht
2.7 met 20 stemmen
13.306 Zo zijn het vaak onze meest eigene gedachten
de meest nabije, de meest schrijnende,
die wij door moeten strepen,
uit moeten krassen.
Wij praten, een gat in de nacht.
Dit is het schrikkeluur, de uitgesponnen
schrikseconde. Als honden
zetten wij de tanden in het vod
dat ons zo dierbaar is.
----------------------------
uit: ' Doen en laten…
Wisselend weer
gedicht
3.2 met 9 stemmen
6.434 Het is al begonnen. Verleidelijk
fladderen rozen uit hun mond
blaadjes rondstrooiend die zoveel
verbergen en zoveel beloven.
Ze planten een hele tuin in de
grijnzende bek van de draak
die ze vandaag zo
meesterlijk overwonnen -
of hoor ik in de verte al
het veelkoppige gemorrel
van andere demonen?
Het is al begonnen, juist.…
Ik herinner me
gedicht
2.0 met 23 stemmen
20.072 Ik herinner me een gedicht dat ik nooit
schreef, waarin het woord bunker
veel wind door zich heen laat gaan
en rijmen moet op hunker.
Het tocht er van hartstocht.
Alles moet zich vasthouden.
Als het over is blijken wij
elkaar vast te houden.
Wat nu.
Nu, dus.
----------------------------------
uit: 'HdC - De gedichten', 1998.…
Toch wordt het lente
gedicht
3.3 met 18 stemmen
13.428 En tóch geloven dat het lente wordt,
al valt de koude regen neer in stromen
op kale, zwarte takken van de bomen;
al zijn de dagen lichteloos en kort.
En tóch geloven dat de zon het wint,
al houdt ze zich soms dagenlang verborgen;
zoals een mens,in ’t donker van de zorgen,
soms plotseling een zonnig plekje vindt.
En tóch geloven dat ’t gezaaide…
Jaloezie
gedicht
2.4 met 16 stemmen
5.709 het fluistert aan de hoeken
het gonst in de stilte
het komt langs alle muren omlaag
de wind krijgt vleermuisoren
tot het wantrouwen
een kop met zes ogen opsteekt
en het valse vermoeden vat krijgt.
dat puilt er uit, vreet alles op
vreet zich van binnen naar buiten
met de knagende vraag waar is
wat doet de ander
op dit uur van de dag
de nacht…
Voor de wind
gedicht
2.4 met 10 stemmen
6.326 als het aan de wind ligt
gaan alle bomen eraan of om
om en in het water gebeuren fantastische dingen
de geluiden zijn angstaanjagend
angstaanjagend is niet de bedoeling
wij zijn van geen betekenis
daar gaan wolken takken papieren
papieren takken wolken het is om het even
als het aan de wind ligt
komt er geen eind aan
dat is een…
Dame met hoed
gedicht
2.9 met 10 stemmen
5.228 Zij aan de andere kant van de tafel
draagt haar hoed als een wapen
waarmee ze de vingerafdruk van de jaren
elegant overschaduwt. Was ze een
woning, ze liet zich met wijnrank
en bloemen begroeien, groene klimop
die zomer en winter de vraat aan de voegen
verdoezelt, ze liet de haag
niet meer snoeien. Nu ze een vrouw is
bedekt ze met mode…
Vader Aarde, Moeder Wereld
gedicht
2.3 met 26 stemmen
7.191 Ik moet de wegen tonen die mijn vader liep,
maar ook de plaatsen die mijn moeder meed.
Die diepte waarin vader zich versliep
was voor mijn moeder eerder lang en breed:
de maten van haar waken in hun bed.
Haar wereld was niet groot, tien straten nauw.
De kleine dingen waar je dan op let.
Bewuste rondgang. God en wereld trouw.
De diepte en…
Blik
gedicht
2.8 met 17 stemmen
3.288 Hoe ziet mijn huis mij arriveren?
Wat hebben de meubels zonder mij
verricht: mijn warmte gekoesterd,
mijn katten vertroeteld?
O, kon ik mijzelf eens vanuit mijn bank
zien naderen, een blik werpen op de man
die vanaf het trottoir naar me zwaait
alsof hij gelukkig huiswaarts keert.
--------------------------------------------------------…
Interbellum
gedicht
2.5 met 6 stemmen
5.256 Moeder, languit in een poel van grenadine liggende
te dromen van iets heel erg liefs uit het interbellum
moest wel uit haar loopholes komen
Prompt zag je ze buiten lopen, grienende verdiendieren
die nog moesten afleren te overleven
Met de militaire tak van meditatie leerde moeder ons
ze allemaal te slopen
Ook moesten wij het tuig postuum…
Een heel behoorlijk natuurgedicht
gedicht
2.2 met 11 stemmen
4.237 De scepsis is langzaam weggestorven
en het laatste voorbehoud
met de spotvogels vertrokken
naar het heidense Zuiden
wordt het langzaam tijd om te gaan sneeuwen,
eerst langzaam, daarna dichter,
tot alles blanco is en onverlicht,
je reinste Middeleeuwen.
Mooi zo, dan nu maar eens een zwerver
aan laten kloppen. Volluk! Hongur!
Het licht in…
In de tuin
gedicht
2.3 met 15 stemmen
4.721 Wij in dit grote gras, klaver, paardebloem
en wat er wriemelt, wat ingewikkeld
wordt: de rups, de wingerd. Waaronder wij,
weer overhoop, weer door elkaar. Wij lijken
wel. Volkomen. Verwarder dan de mieren, in
dit bijzijn van de tuin, waarin begrepen:
deze wildernis. Wat er aarzelt, water valt
erover, stort en wordt van kracht.…
Zodra de steen er ligt herneemt
gedicht
1.7 met 18 stemmen
5.874 Zodra de steen er ligt herneemt
zijn lot haar loop. De steen weet niet
van opgeven: hij herhaalt zich;
zijn blinde hoort hem. Deze weet
vooreerst nog niet wat te doen met wat
hem vreemd is. Hij legt beide handen
op de toetsen, hij herhaalt wat hem
is geleerd. Hij brengt wijzigingen aan;
hij herneemt zich, raakt ontroerd.
-------------…
Usselo, herbezocht
gedicht
2.0 met 10 stemmen
2.799 De hemelen glimlachten toen
altijddurend als de glimlach
van de Mona Lisa; onder de wegwijzers
en hun gerechtige arm blonk
de spiegeling van lantarens
in de poel met boomstammen,
en altijd was ’t de bloeitijd
van de distels, lasteraars leven
hier niet, sprak het hooiland;
later staken ze de weg neer;
zoete moederkoek van de daken,
polsstokken…
Het arme beest
gedicht
2.3 met 23 stemmen
10.117 In Serajevo stierf de laatste beer.
Zijn dierentuin was al een tijd gesloten,
Omdat zelfs daar voortdurend werd geschoten
En daarom kreeg hij ook geen eten meer.
Immers de Joegoslaven van weleer,
Door wie in strijd met oude landgenoten
Het eigen bloed geestdriftig wordt vergoten,
Schoten ook alle dierverzorgers neer.
Het is helaas een trieste…
Voor val
gedicht
2.5 met 11 stemmen
6.693 Voor val ik. Ik voor val. Voor ik val. Val ik
voor. Jij valt voor. Valt hij voor. Wij voor
vallen. Vallen jullie voor. La. Al. Val voor mij.
Vooral. Hij valt voor. Voorval. Voor ik val viel
jij voor. Ik voor val. Is zij al voorgevallen. Het
zal voorvallen. Zijn wij voorgevallen. Jullie
gevallen voor val. Nu zullen zij voorvallen. Viel ik…
Mijn vader
gedicht
2.2 met 119 stemmen
32.141 Mijn vader
schreeuwde moord,
mijn moeder zette koffie
mijn vader klom op stoelen, tafels,
leunde uit ramen,
schreeuwde rampzaligheid en onduldbare pijnen,
schreeuwde brand
en van iets onverstaanbaars het naderende einde
mijn broers hielden hun oor tegen de grond,
'luister!' riepen ze en sprongen op,
'er komt stilte!'
ze holden weg…
Pluk de dag
gedicht
3.0 met 61 stemmen
27.455 vanochtend na het ontbijt
ontdekte ik, door mijn verstrooidheid,
dat het deksel van een middelgroot potje marmite
(het 4 oz net formaat)
precies past op een klein potje Heinz sandwich spread
natuurlijk heb ik toen meteen geprobeerd
of het sandwich spread-dekseltje
ook op het marmite-potje paste
en jawel hoor: het paste eveneens
-----…
Licht
gedicht
2.4 met 20 stemmen
7.602 Terwijl het licht zich probeert te
ontvouwen, is de stad opstandig,
de verschrikking heeft zichzelf overleefd,
het einde nadert de onderdanen,
nadert de onontkoombaarheid.
Het grillige licht wil bezitten
wil veinzen,
maar het licht is machteloos,
het licht is ontmanteld.
-------------------------------
uit: 'Gedichten 2009', 2009.…
Ik
gedicht
3.7 met 13 stemmen
9.275 Ik
schrijf gedichten
als dunne bomen.
Wie
kan zo mager
praten
met de taal
als ik?
Misschien
is mijn vader
gierig geweest
met het zaad.
Ik heb
hem nooit
gekend
die man.
Ik heb
nooit
een echt woord gehoord
of het deed pijn.
Om pijn
te schrijven
heb je
weinig woorden
nodig.
-----------------------------------
uit…
Georges Braque
gedicht
2.4 met 24 stemmen
7.053 het kamerlandschap breekt
zich in de broze dingen
van dit 4-dimensionaal bestaan
de doden die ons tevergeefs omringen
zijn hier schoorvoetend langsgegaan
en hebben ons hun kleur gelaten
o vormen die een mens moet haten
o grijze daden in een vreemd beheer
de ruimte door geen kracht meer in te halen
o braque o dwazen die een volkslied…
Tussendoor
gedicht
3.3 met 10 stemmen
9.778 Wij begrijpen ach zo veel,
ja misschien alles wel verkeerd;
hebben daarvan het tegendeel
misschien te hard geleerd.
Ik maak dus mijn verontschuldigingen
over het hopeloos misverstand
en ons hopeloos onverband
met alle dingen.
Wat heb ik dan in godsnaam bedoeld
zoals ik door de wereld liep
tussen de werkelijkheden door?
Heb ik dan niet gezien…
Molen te Sellingen
gedicht
2.5 met 15 stemmen
5.610 de standaardmolen in Sellingen
daar staat hij
al jaren te
wachten op
wind
tussen de boeren
hun huizen en koeien
in de wei
staat hij recht
zijn wieken stijf
en zwart
als hijzelf
de molen
wachtend op wind
op een heuveltje
(wij noemen hem standaardmolen
op zijn driepoot heel alleen
wachtend op wind)
-----------…
Eb
gedicht
3.7 met 26 stemmen
21.385 Ik trek mij terug en wacht.
Dit is de tijd die niet verloren gaat:
iedre minuut zet zich in toekomst om.
Ik ben een oceaan van wachten,
waterdun omhuld door 't ogenblik.
Zuigende eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn duisternis bereidt.
Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?
-------------------------…