De xenofoob is in een tophumeurtje,
hij zonde in zijn zwaar omheinde tuin
en werd in deze zomer poepiebruin,
hij heeft zowaar een Marokkanenkleurtje.…

Zo stonden wij tegen het krakende hek,
zo buiten de wereld als paarden.
Het was weer aarde, gier en soir de
paris, een avond van waar en wanneer.…

Ik zie het wel
in het isolatieglas:
mensen dragen zichzelf
op hun rug…

levend en krachtig,
wijzend omhoog,
zingende bladeren,
buigende boog…

Zo nu en dan komt er een lichtstraal boren
tot waar ik mijmer, in mijn droef gevang
dan kan ik eventjes de fijne zang
van een verdwaalde Vogel horen,…