We hebben allen PFAS in ons lijf,
het chemisch gif wordt ongestraft geloosd,
het maakt ons gaandeweg boos bozer boost.
Dit zegt de directeur van zo’n bedrijf:…

Zo is men soms alleen in huis: de dingen
vragen zich af waarom ze hier nog samen
zijn. Het zingen is intussen opgehouden.
Zelfs de richting van de uren lijkt niet…

Er is geen haast meer, Violette, in dit uur.
Ik vlucht niet meer, ik adem louter in.
De schimmel kruipt over de grijze muur;
elk moleculair einde is een dromend begin.…

Mijn gewoonten zijn zo gewoon,
Die niet meer als mijn gewoonten zie,
Maar als normaal deel van mijzelf,
Als zodanig niet meer kan herkennen.…

Elk vogeltje betovert mij
Tot danser op zijn lied,
Het machtig woud belovert mij,
Terwijl ik wortel schiet.…