Zo is men soms alleen in huis (1)

Zo is men soms alleen in huis: de dingen
vragen zich af waarom ze hier nog samen
zijn. Het zingen is intussen opgehouden.
Zelfs de richting van de uren lijkt niet

langer zeker. Om nu niet weg te zinken
moet men op tijd een stapsteen vinden
of iets om zich snel aan vast te grijpen
als het licht dreigt te verdwijnen. Iets

banaals zoals uit een naburige kamer
het opdringerig geluid van een apparaat
dat aangeeft dat toch iets is afgerond.

Weer wat orde in de chaos: borden bij
borden, bestek in de lade. Of de geur
van vers brood. Alsof het leven pas begint.

Uit: 'toen ik dacht dat het al voorbij was', Pelckmans 026.

... Soms als je in eenzaamheid even de weg of richting kwijt bent zoek je houvast aan geluiden of ordening waardoor je weer verder kunt. ...

Biografie van deze schrijver

houvast ordening

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 3