Alle inzendingen van Han Messie

Het zwarte hagedisje vroeg uit zijn winterslaap ontwaakt scharrelt traag en verdwaasd over de koude grond naar het gele pluimgras bij het grijze heideven aan het troosteloze water wacht een schoon wit gevaar roerloos staat de zilverreiger loert met strakke blik de kleine fijne maaltijd die zichzelf aan kan bieden komt steeds dichterbij…

De kleine witte bloem van de late winter hangt losjes aan haar steel treurt licht om het getij vol gebrek en grauwheid zij zal bij een sneeuwbui krijgshaftige aard tonen zich een gang boren door het vijandige wit zon in grijze wolken gevat brengt op het reine klokje een geluidloos schimmenspel van jaargetijden die elkaars komen…

Knaapje van achttien maanden slaapt rustig in oma ´s schoot die soezend knikkebolt op de zachte sofa rondom her vertrouwde tweetal kringelt licht gepruttel door de huiskamer gerechten op de spaarvlam in de nabije keuken geleiden en versterken de zoete middagrust om spoedig terug te roepen naar het daagse werk.…

Het vierjarige meisje wordt door haar pleegvader meedogenloos mishandeld krijgt harde slagen en schoppen kwijnt weg in een nauwe kooi moeder ziet lijdzaam toe tenslotte verdwijnt de stumper veel later vindt men in waters benoorden de Veluwe een verminkt rompje en een kleine hand vlakbij Hoek van Holland geeft de Nieuwe Waterweg een kinderhoofd…

Menig gelovige hoort met genoegen de blijdschap van het Evangelie aan. Diens ziel is een akker, waarin het graan valt na langdurig nauwkeurig ploegen. Het zaad wil zich naar goede aarde voegen, wortelt lustig om al dieper te gaan. Maar een steen kan ontkiemen in de weg staan. Moet het plantje kwijnen of voort zwoegen? Laten, wij mensen,…

Ochtendkou siddert, drijft weg met wolken, waarna stadslicht alles warmt.…

De Atlantische Oceaan en de Noordelijke IJszee voelen over hun golven een druk trefpunt van kwade luchtstromen de koude adem uit Groenland smeekt de zucht van Denemarken bij Andersens Sprookjesland te mogen blijven terwijl Amerika hebzuchtige reuk naar binnen zuigt wil dit reusachtige eiland van het Poolgebied bezitten het strenge…

De mateloze grootheid van onze Hemelse Vader toont zich in het heelal zonder einde of begin dat Hij eens maakte niets is God te klein Zijn onvoorstelbare ruimte draagt nauwkeurig zorg voor het nietigste bestaan microben en bacteriën leven dankzij alle aandacht die Scheppers geest hen geeft.…

Eens lieten rondom en door Beetsterzwaag melkbussen opgewekt hun rammelgeluid horen op boerenkarren, die vrijuit zelfbewust voortreden, hossend en traag. De heilzame witte drank stroomde gestaag begeleid door stoomgeblaas en -gefluit, d' Olterterper zuivelfabriek in en uit. Binnen haar muren arbeidde men graag. Tenslotte verdween dit gezegend…

In het lauwe wintergrauw staan lange dunne takken kromgebogen dwingende zwaarte zucht vanuit hun bruingroene bast maar kleine lichtgele vingers hangen in grote getale overal tussen hen in strooien poeder van opwekking naar het neerslachtige hout de elzenkatjes voeren gezamenlijk ingetogen stille strijd tegen winter die aarzelt…

Heer Bommel verlaat met zijn oude schicht het knusse, vertrouwde Slot Bommelstein. Wat de aanstaande bestemming mag zijn, hij trotseert het barre winteraangezicht. Kraaien houden hun ogen op hem gericht, zitten ineengekrompen vol zielenpijn in een boom, berooid door vriezend venijn, wiens takken zuchten onder sneeuwgewicht. Schilder Terpen…

Takken hangen kaal, wachten met verborgen strijd op de frisse zon.…

Lawaai in de straat geeft lust om te vluchten naar een plaats van rust. Met de wind mee gaan, vrij van alle gedachten: blij vooruitzicht wenkt. Toont ijle verte wijd boerenland vol kolen? Het is een bosrand! Om oude bomen groeit dichte klimop, waarin kleine schaduw trilt. Aan rechte stammen hangen nestkastjes, stil, dof, geheel…

Het kleine boompje hangt zielig gebogen neer; zijn twijgen zijn zwaar van gele katjes vol kracht voor hun komend kort leven.…

De wijze vrouw afkomstig uit de Balkan toont in gastvrij Breda haar weergaloze kunde van tandarts zij hanteert boor en tang verplaatst zich daarbij in gevoel en ziel van haar behandelden weet mensen met angst ongedwongen op te beuren een nieuwe werkkring glanst de gebitherstelster uitnodigend tegen moedig treedt ze de toekomst…

Kasseien zwijgen, spreken in hun smalle straat van een verleden, dat onverstoorbaar tussen de huizen blijft waren.…

Arbeiders helpen de weidse kathedraal op te bouwen. Wellicht hun leven lang zwoegen ze met mateloze werkdrang, versterken langzaam aan de stedenpraal. De sjouwers geven het hart helemaal aan edel werk, kennen niet het belang van streven naar eigen eer of lofzang, zorgen slechts voor gaven tot de Hemelzaal. Vergeten zijn de talloze namen…

Weten en gevoel van sterke vreugde zweeft over heel de wereld wil een ieder strelen bezoekt het rijk der weelde even graag de armoede dringt door paleizen en kleine woningen veredelt schuren en stallen brengt zijn geest in hemelbed smalle matras of strozak die gezamenlijk het alles belovende van de legerstede scheppen.…

Mijn vier kleintjes zuigen gulzig en grommend aan hun moeders tepels behaaglijk lig ik in onze woonkuil lig rustig soezend nageslacht te voeden mijn trouwe levensgezel is een waakzame vader jaagt vernuftig op hert ree en haas des te meer moedermelk hij bespiedt nauwlettend die nieuwsgierige wezens op twee hoge poten zij komen…

Op Breda s en Princenhages grond ontwaakt een veld van rust, ontvangt zerken, waaronder na s mensen leven en werken, het gebeente wacht op d Eeuwige Stond. Somtijds klinkt klokkenstem plechtig in het rond, geleid door luchtige zangvogelvlerken, wil eerbiedig het bezoekersbrein sterken, dat hier vragend schouwt, of om verlies gewond. Twee…

Trouwe gelovigen zijn beducht voor Gods vijand die griezel van een duivel doodslager of woeste leeuw klaar voor de aanval om een ieder af te kraken dan is hij licht herkenbaar maar ik vrees veel meer de Boze zich voordoende als een stralende engel omgeven door schone lichtglans prachtige beloftes brengt mijn ogen vorsen en priemen…

Het zwerk glanst licht blauw boven de bosrand, waarlangs de mistbank zich drukt.…

De verboden appel van het Paradijs heeft mensen verleid tot vermeende alwetendheid verspreidt thans over heel de wereld haar zoet wenkende geuren spoort de mensen aan tot steeds meer kennis zichzelf te verrijken waarachter het kwaad loert als mensenvriend die oog en oor wellicht alle zintuigen streelt op zachtzinnige wijze soms…

Sparren en daken glanzen vol witte poeder; kou warmt sprookjeshart.…

De aard van oude volksvertellingen verheugt zich om heden nog zijn wezen te mogen beelden tijdens het lezen van opkomend verhaal met tekeningen. Tom Poes en heer Bommels belevingen zijn vol tovergebeuren, dat doet vrezen, dankzij list, uit rustig denken verrezen, wordt bestreden; opluchting mag zingen. Bij onderneming dringt reuze wonder…

In het grote dorp Drachten verrijst plechtig een gebouw waarin een gemeenschap van geestelijke broeders wil leven en werken tot eer van hun God zegen rust op de arbeid in boomgaard en groentetuin zending straalt over omstreken en reist over de wereld het klooster krijgt ander bestaan geboorte huwelijk en overlijden van mensen…

In Breda s gezellig Heuvelkwartier heeft het grote Buurthuis fraaie zalen, waar de wanden hun blik laten dwalen over samenzijn en kunstwerken alhier. Bij vredig samenspel en schappelijk vertier klinkt mengeling van welluidende talen. Omlijste beelden, schilderijen stralen verleden uit als welwillende vlier. Verfbeugel en kwast wachten…

Herfstloof kleurt en valt; daarbij tonen talloze bloesems zich te vroeg. SPIEGELING Takken, kaal en grauw, hangen over de vijver, glanzen daar onder.…

De hardvochtige vrek Scrooge loopt naast de geest van het heden op Kerstmorgen door Londens drukke zakenbuurt de oude gierige koopman bewondert de blije mensen die langs winkels lopen waar nodende kaarsvlammen milde gloed brengen over rijpe vruchten plumpudding en meer winterse lekkernij terwijl damp uit bakkersovens warme geur…

In het morgenbos tikken talloze druppels, geboren uit mist, zacht en keurig in de maat op takken en harde grond. Nevel daalt traag, laat steeds meer voor de dag komen, geeft de boomstammen, die dood en vermolmd liggen, nieuwe, frisse levenslucht.…