Alle inzendingen van Jean-Pierre

Zo'n tien jaar terug voor haar gevallen; het duurde maar een maand of drie. Toen kwamen drank en jaloezie en achterklap de boel vergallen. Op zich geen grond voor nostalgie - zo ging het vroeg of laat met allen - maar het is vreemd nu ik de smalle doodkist in deze aula zie. Iets wat ik nooit geheel aanvaardde blijkt plotseling ontstellend…

O bestevaerders achter uw burelen O heren jongedames, meisjes ook Wie van uw collectief raakt van de kook welk lid van uw college zit te spelen met gouden sterren van uw kleurpotlood? Uw telraam slaat op tilt voor 't avondrood zich aubergine en marineblauw gekleurd heeft tot het indigo van rouw van 10 naar 80? Al sla je me dood gij zijt…

Wat toont ons het historisch materiaal van de kampdagboeken van Vuyk vertelt zij het 'Indische zwijgen' verhaal van dappere vrouwen - geen verborgen angsten van edelmoedige moeders met spruiten hun armen beschermend om hun dochters' schouders het hongerontbijt en hun daaglijkse dood hun overlevingsdrift na een vernedering twee uren…

Het afgezworen ego waar mijn geest zich nooit geheel mee vereenzelvigd heeft als reisgenoot die mij de lessen leest waar al mijn alter eega's zijn geweest heeft na bevrijd te zijn van overmoed en een surplus aan bluf laatdunkendheid uit een complex van minderwaardigheid zich met meer dan gezond verstand gevoed…

<< VOOR DE IMMER GOEDLACHSE EN SCHALKS OGENDE SKALD >> In de hektiek van retrograde goden die ongemerkt op kinderkoppen sluipen voorwaarts nimmer in de spiegel turelurend als blinde vinken in het straatgewoel langs toys are us en in de zaak van bart de bakker leeggeplunderd achterlatend zie ik een taartpunt op mijn onderdanen met zolen…

Ik heb een vrouw bemind, die best een tweede Troje zou verdienen, en die door drank en heroïne onder mijn ogen werd verpest. Tot ziekbed kromp het liefdesnest, en ik zou zachtjes willen grienen, omdat alleen dit clandestiene sonnetje van ons tweeën rest. Zo'n veertien regeltjes waarmee je een tipje van de sluier licht, wat zout om in…

Je had iets aan de heg staan te verschikken; ik haalde de herfstdraden uit je haar, en wist: dit is één van die ogenblikken die ik in mijn herinnering bewaar, tegen de tijd. Maar straks, als wij al weg zijn en geen weet meer van ons tweeën hebben, straks rukt wellicht in deze zelfde heg de wind nog aan dezelfde spinnenwebben. ----------…

Je had iets aan de heg staan te verschikken; ik haalde de herfstdraden uit je haar, en wist: dit is één van die ogenblikken die ik in mijn herinnering bewaar, tegen de tijd. Maar straks, als wij al weg zijn en geen weet meer van ons tweeën hebben, straks rukt wellicht in deze zelfde heg de wind nog aan dezelfde spinnenwebben. ------------…

je hoeft je zelf niet per se te vergelijken met de beeldhouwer die 's nachts tegen de klippen op het schip van zijn geheime wonderschone woordenmuze in de dageraad die raad geeft en jou in veilige haven loodst waar woorden schuilen in je daden maar soms ook ontoereikend zijn soms blind soms doof voor wat ontstaat in schoonheid van de…

De oerkracht van twee reebruine merries, gebundeld in een paar stevige zachtgele vleugels van een welhaast unieke onvergelijkbare eend opvallende verschijning na het stilaan verdwijnen uit het straatbeeld van het duo renault quatre & goggomobil joeg ons vaak de stuipen op het vege lijf met zijn angstaanjagend vervaarlijk gekwaak…

Nog nooit getrouwd, maar vaak gescheiden, een hoop gelazer en getob; toch ken ik nog de harteklop van elke vrouw waarmee ik vrijde. Ik schreef gedichten tussenbeide, maar loste het probleem niet op: nog nooit getrouwd, maar vaak gescheiden, een hoop gelazer en getob. Hoe dikwijls toog ik niet ten strijde en keerde met bebloede kop weerom…

Het tikken van de klok Of is dit hartgeklop Het tikken van de klok Of is dit slikken Tergend trage tijd Doodse stilte Doorslikken De klok tikt Zwicht…

We slapen niet onder de blote hemel maar wel onder het wakend oog der maan en kunstmaansatellieten in hun baan die ons verbinden met hun draaigewemel en onze last met onze lieve lusten ik doe het licht uit, leg mijn moede lijf te rusten, 'k weet niet meer wat rijmt op lijf maar jij toch vast en zeker wel... te rusten! "Welterusten…

Soms hoor ik onverwacht weer achter gewone woorden die je uit een zoveel zuiverder en zachter, adembenemender geluid, dat ik opnieuw naar je moet kijken of ik je nooit tevoren zag. Laat al die jaren maar verstrijken; zolang ik dit bewaren mag kan jou en mij de tijd niet deren: weer voor het eerst met je alleen hoor ik de harmonie der sferen…

'In wijsheid schuilt veel droefenis.' Het Schriftwoord blijkt maar al te waar: wij worden wijzer, ieder jaar met minder monden rond de dis. Wij spreken er niet over waar wat dierbaar was verdwenen is, maar koesteren een stil gemis dat allen weten van elkaar. En elk jaar schuiven wij weer aan, de wreed gekrompen vriendenkring, en heffen…

Is 't leven een verrukkelijke dans Of eerder savoir vivre, in goed Frans... Voor wie leeft als een vetgemeste gans Heb ik dédain, breek ik nimmer een lans Als ridder, 'honi soit qui mal y pense' Uw innerlijk behang wordt transparant Pas als u niet uw kop steekt in het zand…

De uren vliegen voorbij De dagen slijten Maanden monden uit Jaren gaan voorbij Ook al lijken zij eeuwen Onszelf vaak voorbij gehold Tot stilstand gekomen In een rollercoaster Van het hiernamaals Het heden voorbij Het verleden in zicht De toekomst afgerond De tijd tikt genadeloos Een hoekje af Het hoekje om It’s only rock ’n roll…

Ik heb je terugkeer uit de tijd met zoveel ongeduld verbeid, met zoveel stelligheid bezworen, dat als er voor dit rijk gemis in wat ik schrijf geen plaats meer is ook ik niet voortkan als tevoren. Wanneer ik ons van het geloof dat mij in leven houdt beroof, kan niets je aan de dood ontwringen: je bent een handvol woelig stof, een schep bedorven…

Ook deze liefde deed ik uitgeleide, en weer was het: Adieu, mijn hart; aanstonds is het gedaan met jou, met mij, met ons, en schuiven tijd en ruimte tussenbeide. Ach, hoeveel treinen heb ik weg zien rijden van andere, van eendere stations? Ik draai mij om en mompel binnensmonds wat wij elkaar ook deze keer niet zeiden. Zelfs voor wie weinig…

Reeds vroeg ontstegen aan het bed waarin ook zij wel heeft gelegen wier doen en laten toen mij tegen- woordig vaak nog aan het denken zet, ging ik de herfst in. Allerwegen stond boomskelet na boomskelet van alle allerliefsten het verkoold geraamte in de regen. Wat is dat toch ontzettend met relaties die hun einde kregen; al was je ze ook…

De Tweede Kerstdag is in het VK En grote delen van 't Gemenebest Traditioneel Vakantie Winkeldag Alleen als deze niet op zondag valt Dán viert men sedert lang Saint Stephen's Day De dag der heilige Sint-Stefanus Gemeenzaam noemt men 't Dag van Goede Wil Als men aan de minderbedeelden geeft…

Bel Jacqueline van de Kinderphone Blijf-van-m'n-lijf huis, lockdown, kamernood Of Iron Man, die zanger uit Nieuw-Zeeland Tien keer gevaccineerd! Da's pas tantième Hij deed het voor het geld, maar met zo'n dosis... Immuunsystemen zijn niet lineair Nu ligt die man op de intensive care 't Wordt voor die halve zool un grand problème Neem…

Een fastfoodketenmaaltijdenbezorger Uit Wapserveen moet helemaal naar Borger De oude fietsenrekkenhekkensluiter Spoedt onbedaarlijk blindgangergevaarlijk Op avondfileleedbelaste wegen Atoomgedreven vliegkampmoederschip Tansport op 's heren weg exceptionnel Vaart buitensporig hellend vangrailwaarts En rijdt Sint-Nicolaas de "ketterpletter…

Ooit maakte ik het mee dat mij, naast koekje bij de thee Gevraagd werd of zij mij mocht epileren Het kostte mij geen stuiver extra Maar haar oog verdween Naar 't welvend haar op arm en been Ook dát komt voor bij heren "Wat mag het wezen?" vroeg mijn kapster. 'k Was bijkans verdoofd Alleen aan één oog had ze staar. Ik zei,…

De grote onbekende variant Ontsnapt uit 't Nyosmeer in Kameroen En meegezeuld onder een reebokschoen Is onder ons, onzichtbare mutant Lang hield hij zich verscholen in de delta, Het Meer van Okavango, nu moeras Waar al het water heenging en het was Is werelderfgoed in Noord-west Botswana Die 'delta' hebben wij nu ook gekregen Dat microscopisch…

De patriot, de oerconservatief Verdeelt en heerst, in 't pakhuis van de tijd Waar hij zich zeker waant, besluiten mijdt En de gelegenheid hem maakt tot dief Gods water vloeit van akkers naar de dorpen De wei, de es, de visafslag stroomt leeg Het relvolk hokt bijeen in stad en steeg De bijbelbelters voelen zich verworpen Opgehitst…

Alfa bèta pi epi lepsi Zèta èta thèta thematiek Euro euritmie eugenetiek Pfizer contra posi covi testi Jota umma gumma dai ne tab Kappa tosti rumba stella maris Mega formuliris fulmedaris QR halal G2 frontale kwab Pandemoe van delta-plus mutant Microcel en hersengymnastiek Liep Calvados op de polikliniek Omíkron afrikaanse variant…

Een bonte Piet liep door de straat Ietwat verdwaasd, ietwat gehaast In kleuren van de regenboog Met oogverblindend zwart gelaat En prachtgewaad, z'n kraag heel hoog Gesloten om zijn hals en nek Een pauwenveer van amethist Met een azuren ring als oog Dat hij verdween is extra zuur Helaas, ik krijg nu rust nog duur (volgende keer beter…

Een dobbelende losbol bobt non stop En hobbelt solo in d'r monobob Van topjob hotspots op naar bol.com En hopt voor nop, al rollebollend, job Ze werd geen top maar flop en fopte Bob Die dacht 'bekijk het mop, Bop till you drop!'…

Twee voor de prijs van één, een mooi kado Twee K's van Karel en twee J's van Jet Wel 52, 't hele alfabet! Alleen die chocola vond ik zozo De B van Bis smaakt echter dubbel fijn: Banket van bakkerszaad met marsepein…