Alle inzendingen van William

Jij bent voor mijn hoofd als voer voor leven, Of zoete seizoensregen op aarde; En voor jouw vrede dien ik te streven Als vrek worstelend met echte waarde. Nu fier als een genieter, toch weldra Bang dat deze tijd zijn schat zal stelen; Nu makend dat jij alleen met mij gaat, Dan, wereldwijd, mijn pret moeten delen: Soms vervuld door het feest…

O! Vraag niet mijn oordeel over zeden Wat jouw narigheid voor mijn hart beslist; Verwond niet met je blik, doch door rede: Gebruik je macht, maar slacht mij niet met list, Zeg dat je daar liefhebt; maar in mijn zicht, Lief hart, zorg dat je blik niet zijwaarts richt: Waarom met sluwheid pijn doen, als jouw licht Feller is dan mijn matte tegenwicht…

Wie gelooft mijn vers ooit in de toekomst, Als het bol zou staan van heel uw aanzien? Zelfs goden weten dat dit als tombe Uw zijn verbergt, half uw wezen beziet. Als ik uw ogen schoon verdichten kon, Uw charmes cijfermatig opsommen, Dan zal men zeggen: ‘Hij die al verzon; Hemelse schoonheid zou hier verkomm’ren.’ Dus moet mijn schrijfwerk…

Laat hem, die in gunst staat bij zijn ster Van publieke eer, trots met titels pronkt, Wijl ik, wiens fortuin van zo’n triomf verspert, Onverwacht vreugd vind in wat mij meest lonkt. Prinsenvoorkeuren die hun blad laven Zoals de goudsbloem in het oog der zon, En in henzelf - hun trots begraven, In hun glorie sterven zij bij een frons. Krijger…

Ikzelf ben onverschillig eerlijk, maar toch zou ik mij kunnen beschuldigen van zulke dingen dat het beter was geweest als mijn moeder mij niet had gebaard: ik ben zeer trots, wraakzuchtig, ambitieus, met meer wandaden op mijn wenken dan ik ideeën heb om ze in te verwerken, verbeelding om ze vorm te geven, of tijd om ze uit te voeren.…

Met momenten is het soms zo duister, In mijn hart, in mijn leven. Gedachtes die aan me kleven, Stilte, mijn ademhaling waarnaar ik luister. Soms komt dan alles op je af, Voelt het als een strenge straf. Komt er angst, een beknellend gevoel, Val ik weg, mis ik mijn doel. Een donkere weg, een duister pad, Wind door de bomen, een donker…

Liefde Vaak niet in worden te vangen, Liefde blijvend met dat verlangen. Liefde niet te beschrijven, Liefde dat gevoel moet altijd blijven. Liefde is als een bloem, Alles geven voor de ander, nee zelf geen roem. Geef het water en het groeit, Geef de liefde aandacht en het bloeit. Nee want liefde is niet te koop, Liefde is gratis, liefde…

Oorlog, oorlog in je lichaam. Oorlog, het vernietigt alles langzaam. Er was eerst vrede, vrede in je leven. Zonder dat vechten en alles te moeten geven. Langzaam gaat die oorlog zijn gang. Ja dan pas, dan pas worden we bang. We verliezen onze krachten En gaan gebukt onder vele klachten. Die oorlog bezorgt ons keer op keer een slapeloze nacht…

Lang geleefd in onwetendheid, Na veel pijn en lang gekrijt Is het nu de tijd die doorrijdt En is het de persoon die lijdt. Veel geleden, te weinig gebeden. Zijn het de tijd en gedachten die verder reden. Ik blijf maar kloppen, niet te kunnen verkroppen. Dat tijd en pijn niet kunnen, niet willen stoppen. Geleefd hebbend met een laatste kracht…

Vaarwel..... Oudste gebouw van onze Vesting, tijden meegegaan, eeuwen blijven staan. Statige oude dame die speelde met de zon. Stormen overleefde, en oorlogen doorstond. Geluk en liefde, blijdschap en verdriet, alles kon je hebben, Ons symbool voor kracht en tederheid van geboorte tot in de eeuwigheid vergaan deed je niet Eeuwenlang stond…

De strijd der liefde ........ Hoor daar de trommelslag, het einde is nabij. De strijd der liefde, ik geef mij over.. het is voorbij. Moe gestreden kies ik het hazepad. beiden geleden, beiden genoeg gehad. Uitgestreden met de dolk in mijn hart bloed ik van verdriet. Naar adem snakkend, maar vergeten kan ik je niet. Onze legers streden…