Alle inzendingen van Wout

Als ik niet meer ben dan herinnering, een almaar meer vervagende herinnering, een stipje wit verwaaiend in de wind, dan vraag ik dat je mij bewaart in een onbeschreven blad waar ik op schrijven kan dat ik zoveel van, toen ik er nog was en elke dag erna, wat ik zo weinig heb gezegd, maar zo vaak heb gedacht, tot ik niet meer was en niet meer…

Terwijl de dichte deur klapt met de ram van een slagboom valt enerzijds de bekende tongklank in anderzijds de kleur van lippendienst het verhaal herhaalt zich een vluchtalarm gaat af er rinkelt een bel in een hoofd iemand leest de ongelezen krant van voor haar geboorte het bericht vermeldt: er is een onbekende fout 4013 opgetreden…

Buiten roept een uil, de dag is voorbij. Ik droom dat ik een boom ben, alleenstaand, weemoedig in een dicht beloverd bos. Mijn kruin huilt als de wind, mijn takken knakken, mijn bladeren rillen. Het bos rondom mij hoort mij niet, het is zo veraf, onbereikbaar. Maar ondergronds roeren zich de tongen van duizend schimmeldraden. Alle bomen…

Opeens is het kind er Wij staan niet eens verbaasd Het zindert in de rondrentuin Het vliegt aan door een waterslang Het danst in het eenzame bos Wij zetten het op de kaart Nestelen het in ons hart Het zingt van de zee Het slaapt met de wind Merel van mos Herinnering van wintersneeuw Als de vissen onder de waterspiegel Ze schieten weg…

Vroeger was een wolkenlucht. Toen niemand wist van digitaal. Een in een oor gefluisterd woord werd niet gehoord. Het heeft nu nooit bestaan. Er zal een tekening zijn geweest. Ergens op een dag een beeld dat ach arme, ver voor onze tijd, uit de geschiedenis is gewist. Er was een gedicht. Dat moet er zijn geweest op een rotswand aan de…

waren niet eerder zo dichtbij zoals spreeuwen rakelings net op tijd elkaar ontwijken stil concert van smalle strepen bijeen in hun verzamellust, spelend op een ingehouden lucht moet wel flinterwit geluk zijn dat hier tussen de linden vliegt, de wind en soms de zon erdoor, twijfel aan de duur van dingen, nooit vliegt er een zonder de…

Haak aan nog voor het voorgerecht van slachtbloed schoon, geschaard het staartje als amuse op een bedje van gesmoorde biggeltraan Erna mals babyzacht gestroomstoot het kalfsstukje geen moederkoemelkmuiltje wel het stiertje stoer in kookbad voorbereid op de spies van hangopspijs Zijn we al toe aan de kalkoen daar ligt ze als filetlapje…

Iemand zei me ooit Als je ooit eens dichten gaat Weet dat je alles mag proberen Als je maar twee dingen laat Begin een gedicht namelijk nóóit met ik Dat staat snel en onterecht En bovendien weet dan iedereen Dat je slechts voor je zelf vecht En schrijf ook nooit of te nimmer je leven Een gedicht achterstevoren Ook niet als je hiermee misschien…

We hadden het al voorspeld. We wisten dat het zou gebeuren. Maar het kwam sneller dan we dachten. En wat zich nu afspeelt, hebben we eerder meegemaakt. Het zijn geen treinen deze keer, maar vliegtuigen. De verlichte idealen waarvoor zovelen hebben gestreden, vallen één voor één om. De grondwet gereduceerd tot een zinloos vel papier. Mensen…

Wie had dit gedacht? We keken er ooit naar op Een rijk en machtig land waar iedereen heen wou Nu pronken ze met oorlogsmisdaden Schudden de handen van dictators Sturen ze onschuldige mensen weg zonder genade De muren rijzen, de wereld breekt Je ziet toch ook wel dat hij in leugens spreekt De aarde vergaat, de ijskappen smelten, hij…

Het moment is daar. Na zestien maanden wachten Tijd voor het vonnis. Hoeveel maanden worden hem ontnomen? Geen. Schuldig. Maar geen straf. Niet zwart, niet wit. Grijs. Zijn talent, zijn inzet, waren blijkbaar genoeg om achter tralies vandaan te blijven. Is dit recht? Is dit wat wij rechtvaardigheid noemen? Alleen een kleine…

Thuis na een lange dag van school Ma vertellen hoe saai het was Maar luisteren ho-ho maar Ma speelt jas en danst heel raar Ze roept kleine woorden Als woei en haai en kri Ze lacht heel hard Alsof er iemand een grapje heeft gemaakt Maar alles wat ik hoor is een trommel en trompet Veel te snel om te verstaan Ma speelt jas en danst heel…

alsof een oog in een kijkdoos kijkt schoonheid ontbloot in kleine ogenblikken van verwonderd zijn appelkleuren en de dansende geur van het meisje dat kijkt mij nooit ziet als buitenstaander zoals ik haar alsof ik haar in dezelfde oogwenk ontmoet en verlies…

Een knuffel is zo fijn een knuffel voelt zo goed. Een knuffel omdat het mag niet omdat het moet. Een knuffel geeft je warmte van twee armen om je heen even met z'n tweetjes even niet alleen. Een knuffel kost helemaal niets ja een minuutje van je tijd maar het geeft je zoveel kracht om weer door te gaan in de strijd !…