Verhuizing

Ik ga op wereldreis en ik neem mee.
Tweeduizend koffers. Honderd-
drieënnegentig dromen
als foto's van toekomst in mijn hoofd.

We gingen door woestijnen en overzee,
sliepen onder treinen, hadden geen wc. Ik
wist geen weg meer. Die liet ik achter me
net als de echo van duizend angsten.
Is het nog ver, vroeg ik om het uur. Uren
werden dagen, weken en maanden.
De wereld was wreed in alle seizoenen, ik
onthield de kleuren van miljoenen bloemen.
Waar gaan we heen. Ik had zoveel vragen.
Vergeet de gevaren, had vader gezegd.
Het bleven herinneringen dicht onder
mijn huid. Ze liggen verborgen in de koffers
op zolders. Tussen vertrek en aankomst
groeit de maalstroom.

De dromen mogen blijven, ze reizen
met me mee. Ik hang aan het leven, ik ben
een migrant. Ik wil overal thuis zijn, daar
ben ik, iemand.

... Na een bezoek aan museum Fenix. Aanrader! ...

Schrijver: Wout Joling, 21 oktober 2026

wjolingkpnmail.nl

vluchteling migratie museum

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 4