Odysseus’ verhaal; zeelied(en)

En toch weet ik zeker dat ik haar zag
door de nevelen van opspattend water
golven die hun kalmte niet bewaarden
maar daar voor mij haar stem zeefden
haar klank over harde riffen zwevend

Mannen die niet opgewassen waren
tegen verleidingen van wensdromen
eindigden op de bodem van de oceaan
bedolven met welgemeende gebeden
doch onder zwaarwegender redenen

Alsnog blijf ik bij mijn verhaal met haar
waar geen man levend van getuigen kan
allen hebben zij het onderspit gedolven
nadat ik in boventonen verzonken ben
geraakt door dat ongeëvenaarde timbre

Net zozeer als ik weer eens denk aan haar
het geschenk wat die herinnering blijft
tijdens deze eeuwigdurende bezinning
onder mijn rots in de zuurst denkbare
door gure tranen overstromende rivier

Met plezier zou ik meerollen met haar
daar wij luidruchtig zullen uitmonden
bakken bagger gul leegstorten bij vloed
de vrachten aan schuld laten wegebben
nabij de hopeloze horizon de dood delven

Thanatos mag dan zelf aan gaan kloppen
in de onderwereld erbij gepropt worden
Hades’ bezwaarlijke donderpreken horen
die onbedaarlijker zijn dan die van Zeus -
bij wie ik pasgeleden nog op audiëntie was

die sowieso niks heeft weten te onthouden
die ouwe is verdwenen onder eeuwen stof
een sof voor iedereen die hem hoog hield
alle loftuitingen ten spijt zijn we hem kwijt
aan tijd die in minuscule deeltjes verglijdt

Alsnog blijf ik bij mijn verhaal met haar
waar geen man levend van getuigen kan

... [deel 9] ...

Schrijver: R.E.N.S., 20 oktober 2026

RENSgedichtenoutlook.com

Biografie van deze schrijver

sirenen thanatos zeus

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.0 met 3 stemmen 97