Alle inzendingen van peter

begin september wakker en weerbaar als steeds de eerste kruisspin zijn web wappert in de wind één plensbui later is het versierd met tal van ragfijne druppels…

De NPO acht haar nu onbekwaam om zich te houden aan normale codes en juiste nieuwsberichtgevingsmethodes. Toch was ON! een goed gekozen naam: Die flirt met Hitler was naast licht gestoord ook inderdaad volkomen ongehoord.…

Ik zag een jongetje een voetbal strelen Meer dan intens genietend van het spel Maar toen ik weer keek zag ik Lionel Een officiële landenwedstrijd spelen Ik moet niet bang zijn dat ik niet goed kijk De knul, de ster, ik zag ze tegelijk…

Ze moeten heel veel zaken importeren: Hun gas en olie komt uit Canada En ook hun kaas omdat Amerika Die blijkbaar niet genoeg kan produceren De handelsgeest van Trump is zo beroerd Dat hij ook heffingen heeft ingevoerd…

Een onderzoek met luisterkastjes leert Dat vogels tijdens zonsverduisteringen Veel vroeger zouden ophouden met zingen En naar hun nesten zijn terug gekeerd Zelf had ik tijdens de recente hitte De hele dag wel willen blijven pitten…

Negentien jaar geleden kwam jij erbij, een klein meisje, bijzonder en blij. Met grote ogen keek je de wereld rond, en voor ons vanaf het begin goud waard. Je groeide van meisje naar jongedame, met een eigen wil en een eigen naam. Je hebt je mening, je stijl en je kracht, en precies dát maakt wie je bent en wat je brengt. Je leerde, je groeide…

rond het middaguur strijkt neer op een jonge wilg in heldergroen en oranjerood kleed gehuld de exotische rododendroncicade…

Gefeliciteerd met jouw nieuwe jaar een ronde kaas op de plank van de tijd, nog glanzend van gisteren of vandaag, maar smaakvol door wat het leven brengt. Want zoals kaas dat doet rijpt een mens langzaam, in tijd en rust. Niet haastig, niet volgens een plan, maar door alles wat je voelt en leert. Er is het jonge, zachte begin, licht…

Als u dit jaar in zee veel kwallen ziet: Och, zo’n Aurelia aurita (oorkwal) zorgt zelden voor een ernstig medisch voorval. De Rhizostoma octopus ook niet. Ook op het droge blijken vaak de kwallen als je ze beter kent best mee te vallen.…

in dit koninkrijk der stilte zijn jouw ogen de diamanten…

in de ochtendzon jaagt vanaf een lage tak van de lijsterbes in virtuoze vluchten een groene libel op nachtvlinders en vliegjes…

Een jong bedrijf kweekt mos voor op beton Dat blijkt in sterk verstedelijkte delen Toch minstens wel een graad of acht te schelen Ik hoop dat dit ook werkt op mijn balkon Ik wil niet langer vluchten naar de bossen Ik vind dat ze mijn huis bemossen mossen!…

we hakken hazelnoten koesteren rozijnen en dadels roosteren rogge, tarwe en haver lopen in de vroegte van de morgen de meer dan dorstige tuin binnen met onze goedgevulde gieters nu en dan vallen, knakken, breken we zoeken een legerstede wikkelen ons in zachte doeken pogen ongeduldige uren en/of dagen te koesteren zorgen goed…

Zijn Pa was op de weg en op het veld Maar uiterst moeilijk te verslaan als renner Zijn opa, zo weet elke echte kenner, Dat was Poupou, de Franse wielerheld Degenen met de allerbeste benen Zijn vaak degenen met de beste genen…

In de zachte adem van de avond waar het water langs riet fluistert en bomen hun verhalen dragen in een taal die niemand ziet, staan wij tussen het groen stil de lucht nog warm van zon zijn kleuren gevangen in touw en hoop, klaar voor een reis door blauwe luchten. De eerste ballon, vol van verlangen, droeg stil ongezegde woorden,…

Baasje staat buiten, sigaartje in de hand, alsof hij iets oplost dat niemand echt begrijpt. De rook kringelt traag, de tijd lijkt stil te staan, alsof denken belangrijker is dan bestaan. Dan komt Nacho, zonder plan of bezwaar, gaat naast hem zitten alsof hij het begrijpt Hij kijkt even op, met zachte blik: “Waarom zo moeilijk…

Morgen raakt de tijd jouw naam opnieuw, een datum die blijft fluisteren in ons hart. Hier beneden zouden we kaarsen branden, vieren dat jij al vierenveertig lentes droeg. Maar jij woont in die stad boven de wolken, waar dagen geen einde kennen en licht nooit dooft. Toch ben je hier. In elke adem van de wind, in elke stilte tussen onze…

Jullie werk begint waar cijfers ophouden, in deuropeningen, op bankjes in portieken, tussen formulieren en vergeten verhalen vangen jullie elke dag een vallende mens. Jullie lopen niet in stoet, maar in stilte, door straten waar de zorgen langzaam groeien, leggen een hand op schouders vol papierwerk heel gewoon: iemand tot zijn recht laten…

Je bent nog jong. Misschien hoor je te dromen, te dwalen, te lachen zonder zorgen. Toch kies jij, elke dag opnieuw, voor een ander. Met een luisterend oor, een helpende hand, een warm hart en een liefde die nooit om applaus vraagt. Je draagt wat voor velen onzichtbaar blijft: zorg, verantwoordelijkheid, en hoop. Niet omdat…

Ze hebben ene superster, de Noren Maar verder zijn de spelers onbekend En niet behept met al te veel talent Hoe wisten ze dit keer zo hoog te scoren? Waarschijnlijk volgden ze een oud recept: Je roeit maar met de riemen die je hebt…

als alle taal verdrinkt als elk lied verwaait als handen zich radeloos vastklampen kan het hart openbarsten kan het leed woordeloos zijn weg vinden…

Wij zijn geen eilanden geen losse kusten in een stille zee, maar lichamen die trillen op elkaars nabijheid, stemmen die antwoorden zoeken in het geluid van de ander. Wij worden gevormd in de aanraking van de wereld, in het zachte duwen en trekken van wat ons bereikt. Wie zich afsluit, verliest niet alleen de ander - maar ook…

Pa, de week dat jij verdween werd de lucht ineens een droge zee van stof. Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide, een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies. Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen, Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt. De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst woelde…

soms maken woorden van jou mij woordeloos stil soms maken woorden van mij jou woordeloos stil een stilte vervuld van bloemen en vruchten…

van heel ver de zachte zang van een merel opgaand in z’n dagafsluiting een zuchtje wind het zachte sidderen van een esdoornblad de hemel open en zo helder als een bergkristal en een mens soms zo iel aangevreten door de hitte soms zo krachtig gemeten naar de eeuwigheid niet meer dan een korreltje zand achtergebleven…

Charles en Camilla oogstten veel applaus Want is men strakjes klaar met renoveren Van Buckingham, dan domiciliëren Ze toch in ’t naastgelegen Clarence House Ach, zo tevreden blijken dus de koning En koningin met deze aanleunwoning…

geleidelijk aan kookt het warme weer mijn vlees mijn hersenzachtheid…

rouw is ruw rouw is rauw rouw is guur rouw is grauw rouw is zuur rouw is wreed rouw is zwart rouw is leed rouw is hard draagt geen kleed…

Voor veel beleggers klinkt het supersonisch Want wie op deze wereld wil nou niet Het eigendom van stukjes satelliet Van datacenters of van maankolonies Maar gaan zij later in de opbrengst delen Of investeren ze in luchtkastelen?…

dit moment is dit moment niet meer deze dag is deze dag niet meer deze week deze week niet meer deze lente deze lente niet meer dit leven dit leven niet meer gure volstrekt onberekenbare rouw heeft alles in een vloek en een zucht genadeloos de deur uitgebonjourd beslag gelegd op dit huis de ramen verduisterd de vloeren bezoedeld…