Netgedichten

netgedicht (nr. 88.833):

de vrouw, het raam en de weegschaal

als het licht van de dag
zich geleidelijk aan
begint over te geven
aan het donker van de nacht
zet zij zich in haar stoel
bij het grote raam

om te kijken
om zich over te geven
om te ondergaan

halverwege de schemering
staat de gulden weegschaal
de wrede hardheid van
de dag en de wereld
is nu volledig in evenwicht
met de zoete zachtheid
van de nacht en de slaap

langzaam maar zeker
vervaagt de zang der
vogels en wint het donker
alsmaar meer terrein

het zacht van de nacht
wacht op haar
het zacht van de nacht
wacht haar