Netgedichten

netgedicht (nr. 89.296):

Onzichtbaar maar onlosmakelijk

Er zit een draad
die niemand ziet
maar die geen mens kan breken.
Geen maatregel,
geen afstand,
geen zorgvuldig geformuleerd besluit.

Je kunt een kind verplaatsen,
een bed verschuiven,
een leven opnieuw inrichten -
maar niet
waar het vandaan komt.

Niet de zachte echo
van een stem die nooit verstomt,
niet de schaduw van een ouder
die meeloopt in het hart.

Soms verschijnt die verbinding
in vormen die we niet begrijpen:
in gedrag dat schuurt,
in keuzes die pijn doen,
in een stille poging om te zeggen:
zie mij,
ik hoor ergens bij.

En wij,
wij noemen het probleem,
terwijl het vaak een antwoord is.
Een antwoord op gemis,
op liefde die geen plek kreeg,
op een naam die niet uitgesproken mocht worden.

Want een kind blijft van zijn ouders.
Altijd.

Tenzij -
wij de moed hebben
om niet alleen te beschermen,
maar ook te verbinden.
Om niet alleen weg te halen,
maar dichterbij te brengen
wat er nooit echt weg was.

Misschien is dat de beweging.
Niet naar nul alleen -
maar naar zien.
Naar luisteren
tot onder het gedrag.
Naar erkennen
dat wat blijft,
niet het probleem is -
maar het begin.

... Onzichtbaar maar onlosmakelijk

Een kind laat zich misschien verplaatsen. Maar de draad van herkomst niet. Soms is wat wij probleem noemen, een roep om verbinding. ...

Zie ook: http://www.deoverkant.wordpress.com/

Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte
17 mei 2026