Netgedichten

netgedicht (nr. 89.254):

Vier wat was, omarm wat komt

Vandaag kijk je terug,
in tinten of zwart en wit,
naar alles wat geweest is,
alles wat nog in je zit.
De dagen vol verhalen,
van lachen en van pijn,
ze hebben je gevormd
tot wie je nu mag zijn.

Dus treur niet om wat was,
laat het verleden vrij,
want niets blijft ooit hetzelfde
en dat hoeft ook niet, het is voorbij.
Wat blijft, zijn de herinneringen,
zacht verweven in de tijd,
als sporen van het leven
dat jou steeds verder leidt.

Er waren wegen, mensen,
momenten groot en klein,
sommige vol belofte,
andere moesten anders zijn.
Maar elke stap, hoe wankel soms,
bracht jou hierheen, naar vandaag,
een plek van nieuwe kansen,
een nog ongeschreven toekomst.

Vier daarom stil de dagen
die achter je liggen
ze fluisteren wie je bent,
ze vormen wie jij bent.
En kijk met lichte ogen
naar wat nog komen mag,
naar nieuwe dromen, nieuwe hoop,
de nog onbekende dagen

Want wat nog voor je ligt,
draagt kansen met zich mee,
als leeuweriken stijgend,
vrij en onbevreesd, omhoog.
De toekomst roept je zachtjes,
vol belofte en vol licht
een nieuw begin, een open pad,
een stralend vergezicht.

Dus hef het glas op gisteren,
maar leef vooral voor nu,
en omarm wat morgen brengt
het wacht al op jou, stil en trouw.

Van harte

... Vier wat was, omarm wat komt
Vier de dagen die je gevormd hebben, en kijk met hoop naar wat nog komt. Een verjaardagsgedicht over loslaten, herinneren en vooruitkijken. ...

Zie ook: https://hetlevenvierenvanharte.wordpress.com/

Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte
13 mei 2026