Netgedichten

netgedicht (nr. 88.364):

Vader en kind

De vader vaak een doornenhaag
Vol met scherpgepunte stekels

Onvermogend tot met liefde kijken
Naar het kind dat hij zo heel hoog al zag

Onvermogend tot horen van het woord
Van die hem steeds zo nader stond
Stak hij tot op de allerlaatste dag

Het kind moeizaam zoekend naar de grond
Zag hoe hij met geloken ogen
Heenging in de tere ochtendstond

... zie ook het gedicht “Hoe” van 23 januari 2025 ...

Schrijver: Peter Toll
17 februari 2026