Netgedichten

netgedicht (nr. 88.367):

De zwerm

Groepen bewegen altijd
Ze zijn geen dood gewicht
elk lid ervan volgt
met getrek en geduw
de hartslag van het geheel

ongeacht het gepiep
van de vogels die voorop vliegen
maar niet leiden, die een
rafelrand van de zwerm zijn

Bij gevaar zwenkt men weg
en nog een keer wanneer
het nog niet voorbij is
Steeds verder vluchtend
naar een heenkomen

schijten ze de wereld
wit, zwart, alle tinten
bruin en weten ze niet
wat te doen

Het groene verdort
de takken breken
de buren kapen
het voedsel weg en
de groep valt uit elkaar