Gewone wereld

Hij zat voorovergebogen
boven de porseleinen rand.
De deur stond op een kier.
Aan de andere kant
werd niets meer gezegd.

Buiten reed verkeer.
Iemand lachte op straat.
Een hond blafte.
De dag hield zich aan zijn schema.

Er lag een kinderkamer
verderop in het huis.
Een bed dat niet was opgemaakt.
Kleren over een stoel.
Een raam dat dicht moest.

Hij keek naar zijn handen
alsof ze ergens anders thuishoren.

De klok tikte.
Water liep door leidingen.
Het huis functioneerde.

Hij ademde.
Nog eens.

In de gang
bleef een nachtlampje branden
boven een lege stoel.
Een klein boekje lag open,
vergeten door iemand
die nooit terugkeerde.

De wereld
bleef gewoon.

emotie stilte

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1.8 met 4 stemmen 53