Alle inzendingen van wim..

" Is me dat lachen ! " dat is er niet meer bij geen big-smile op pasfoto's voor jou en ook voor mij Den Haag moet weer iets verzinnen welke mineur heeft dit bedacht de paspoort "ons zorgenkindje" pas op als je daarop lacht wat 'n stelletje imbecielen zwart-wit kijkers bovendien op een pasfoto hoor je te lachen zo wil iedereen je…

het geweld laait weer op met Allah op de achtergrond men strijdt in naam van het geloof vertel me, wie reikt wie de lont Hezbollah versus Israël kan deze zomer nog heter ? beide partijen helemaal geschift hoeveel haar is Allah beter ? geen haar op mijn hoofd die God of Allah hierin betrekt die lui daar zijn compleet gestoord het geloof…

het Groene Boekje van de Nederlandse Taalunie het Witte boekje van kranten en tijdschriften de spelling wordt een speling van het lot waarin we ongewild verplicht (?) meeliften de Taal-"unie" met onnodige ongerijmdheden door helemaal niemand meer te snappen uiteraard wel door haar eigen taalagogen die "we zullen doorgaan" nimmer kappen…

laat de kevers maar kruipen hij richt zich liever op, schijnheilig met fatale vangarmen jager van de tropen bij vlagen kannibaal wiegend op lenige poten fopt en tergt hij de hagedis voelsprieten op een wendbare kop ogen meten de diepte van het veld tasten alles af wat dichtbij beweegt vaak roerloos in zijn schutkleur soms waggelt…

ik draag je nog in een ver verleden dat steeds verder steeds verder en dieper in mij verdwijnt soms hoor ik je nog lachen zingen en uitbundig praten maar wie hoort wie ziet in mij het verleden dat ik draag tussen je ouders in 't was nauwelijks licht tot ik slechts nog de laarzen zag van soldaten.... ik heb je nooit meer gezien…

de buren aan de overkant schuiven hun ijzeren gordijn open ze wijzen naar de zolder ik hoor de gedempte snik sta op een drempel van arduin de poort zit klem het scharnier kraakt onder schilfers van roest een koevoet klauwt in een kier even spaar ik mijn adem klim dan langs een regenpijp omhoog een bonobo met een opstoot van hormonen…

zo stil ben jij niet toch heb je diepe gronden je fladdert als een vlinder als door niets gebonden maar in de woorden door jou stil bedacht proef ik donkere diepten een ontoegankelijke kracht een sluimerende wereld die schijnbaar niemand kent zit eens stil m'n vlinder vertel me wie je bent…

het moet niet gekker worden nu geeft Cruijff Verdonk de schuld "uitschakeling was niet gebeurd, als de naturalisatie was vervuld" tenminste, zo beschrijft de krant het zwart/wit gedrukt Oranje-betoog van onze grote Johan Cruijff die recht door zee is, nimmer loog het is dus duidelijk een politiek spel winst of verlies op het groene veld…

we liggen eruit, balen, balen nakaarten heeft geen nut er zijn genoeg kaarten uitgedeeld we moeten naar huis, het is prut ze praten nu op de televisie mensen die het allemaal "weten" de beste stuurlui staan aan de wal dat zijn ze kennelijk vergeten ze geven Van Basten de schuld verkeerde spelers opgesteld ze geven de spelers de schuld…

"en, genas ie ?" "nee, de kus was zonder passie" de prins bleef een kikker de prinses werd oud en dikker maar na vele, vele jaren van wachten, turen en staren werd de kikker opnieuw verkikkerd een prinses, jong en geen dikkerd hij sprong van blijdschap rond en kwaakte "prinses, hier op de grond" maar haar paard hief zijn poot trapte…

(voor die zwijgende groep mensen) Als als de stilte hier zo groots aanwezig zo groots in stil zijn in pijnlijk zwijgen als die stilte doorbroken zou worden met wat ik te zeggen heb met wat ik uitschreeuwen wil wat zou het dan stil zijn in mij die machteloze strijd van woede uit liefde alle liefde om jou, HET WAAROM TOCH,…

ik zit in een jager met twee straalmotoren vastgegespt in een kuipzetel ga ik in duikvlucht rakelings over de klokkentoren ik scheur door dikke, lauwe lucht met een gasvlam in mijn ronde staart de gestroomlijnde neus sleept een kegel mee een werveling van cirkels die uiteenschuiven elkaar overlappen in een spitse huls die nog scherper wordt…

vandaag ben jij aan de beurt en word je in het zonnetje gezet je ziet er niet uit met dat haar blijf maar lekker zitten in je bed mama, kom je mee naar beneden gaan we kijken wat we kunnen doen 'n eitje koken en een croissantje maar eerst van mij een ochtendzoen au, dat prikt met die baard en adem maar niet in mijn gezicht straks na het…

in de tropen gromt de dondergod in een woelige sluimer druppels versmelten tot een straal die opbolt doorheen de grillige darmen van een grot naar de rand van het hoge rotsvlak de trechter die zwelt en overhelt de stroom is een glinsterende tong die gruis en slijk loswoelt haar bedding slijpt tot kruimels ze tuimelen in de kloof door…

Jong Oranje heeft gewonnen Europees kampioen in Portugal in de finale waren ze de beste het meest doeltreffend met de bal de aanloop was wat dubieus pas tegen Italië ging het goed daarna begon het echt te draaien en liep de bal van voet tot voet ook Frankrijk kon eraan geloven staat nu geboekt als halve finalist omdat Jong Oranje hen versloeg…

het witte blok waarschuwt mijn voeten mijn rug naar de waaier van het veld gericht ik weeg de kogel op het stootkussen hij past in de plooi van een hals, de kin rust op het koper de elleboog halfhoog opgericht als een stramme vleugel de vrije arm bengelt langs de heup mijn blik boort zich vijf stappen verder in het rode sintelpad ik tol…

dat gedicht over de prins heb je het al gehoord Demi vertelde het op school zeg het voort, zeg het voort helemaal uit haar hoofd had ze al die regels geleerd wie van 8 jaar heeft zoiets eerder gepresteerd het gedicht kent 16 regels en dat is zeker niet mis het gaat over een prins die omgetoverd is zo stond Demi voor de klas ze vertelde…

je was zo teer en ik was bang dat je zou breken je wilde niet meer niet nog 'n aantal weken je nam mijn hand en ik voelde de warmte die je mij hebt gegeven maar je kon niet meer niet nog langer in dit leven nu liggen je handen stil je ogen zijn gesloten en je stem echoot in mij we hebben de liefde gedeeld jij en ik blijven altijd…

al in de lauwe bel, in de buidel zie ik op een scherm van draden de krijtlijnen van de eerste stuip lippen tuiten en vinden de duim die hen sust na een geeuw, na de huiver doezelt hij weg soms wordt hij gulzig dan propt hij meteen zijn hele knuist in de roze vliezen van zijn mond sinds ik weet dat het zijn tandvlees schendt dat hij…

men zegt dat de hemel een grote tuin is en dat men daar zijn dierbaren weer vindt laat het een troost zijn nu je geliefde vader aan zijn laatste reis begint het hoeft geen nader betoog niemand op aarde heeft het eeuwig leven maar door onze tranen heen kunnen we dankbaar zijn om de liefde die hij altijd heeft gegeven…

een dove, lome kater sliep in het koren augustus, de boer verzilvert zijn oogst halmen knakken onder het zwierend mes een haspel tolt en voert ze naar de vijzel de dorstrommel scheidt zaad van stro op een rooster ligt het kaf, de ongedorste aren de korrels rollen door de gaten van een dubbele zeef naar de opslagtank in zijn buik hij…

jij met je mailtjes en al dat sms gedoe Spannend - Mails - Speels wat 'n kinderachtig gedoe Sado - Macho - Samen oke, je doet je anders voor je brieft me lieve woordjes waar ik me eigenlijk aan stoor ik weet wel wat jij wilt Sado - Macho - Samen maar je komt er niet voor uit je wilt het niet beamen snap je het echt niet dan de wereld…

tussen bos en grasland, op de rand van de tropen woekeren kruiden en wilde halmen en struiken zo om het seizoen wordt de hitte hier geblust met een vlaag die maanden duurt reuzen grazen in hun grijs pantser nippend van de dunne, dichte schaduw ik weet niet waar eerst kijken de olifant besproeit zich met water, bestrooit zich met zand…

ik heb hem keurig gekozen uit zeven maal zeven modellen kant en klaar in plastic verpakt in gestapelde kartonnen dozen hij stond te blinken in het uitstalraam tussen sinaasappelpers en microgolfoven ik geef het grof toe, aan faam heeft hij een groot gebrek toch verbaas ik me over wat hij daar allemaal bekokstooft hoe hij tussen zijn gloeidraden…

als het leven mijn lichaam ontvlucht en zij mij levenloos achterlaat heb ik -die nu levend lichaam is- slechts een stap opzij gemaakt voorwaar ik zeg u: vrees niet het lichaam komt uit stof vandaan de geest -die het leven is- zal eeuwig blijven voortbestaan…

in de kroezelige baard sneuvelt een dondervlieg als in een groezelig web de vlag van Zion spant om zijn kruin een grofgebreide muts met mazen verraadt de schutkleuren de drie stroken van een beroofd land het groen van algen, mos en lover het eigeel van de zon het rood van vergoten bloed zweet dringt in de vetlokken de viltige manen…

ik ben al heel wat jaartjes vader van een tweeling, twee meiden die mij met vaderdag verwennen als dank voor vele mooie tijden ach, ik vind dat natuurlijk wel leuk maar ik heb gewoon mijn plicht gedaan als je kinderen hebt dan moet je zorgen dat je altijd voor ze klaar kan staan kinderen kijken trots naar hun pappa ze denken, als kind,…

of je jong bent of kraaienpootjes oud een moeder hebben we allemaal want een moeder staat aan het begin, de geboorte en ons levensverhaal ze heeft over je gewaakt als kind tijdens onrustige nachten verwen haar dus als ze nog leeft of anders met liefde in gedachten geef haar bloemen of een cadeau waaruit ze jouw liefde voelt schenk haar…

in de spinsels woelt er een magere fret onder het kalken gewelf van mijn schedel hardnekkig knaagt hij aan de draden tot de stroom breekt, een schicht in het merg waarna het tandwiel van de klok stokt in een grijze, lillende kwab kweek ik woorden die ik losschraap als een fluim die aan de strot kleeft en dan stolt tot een korstig vlies…

geen hekken meer geen bevelen meer geen "Ausweiss!" meer geen "Jude" meer geen ster meer geen vrienden meer geen ouders meer geen angst meer bevrijd... ... in de dood.…