inloggen

biografie: Irmlinda de Vries

 

 

 

 

 

 

 


Beknopte biografie 

Irmlinda de Vries werd in 1969 geboren te Vlissingen uit ouders afkomstig uit het voormalige Oost-Indie. Na de HAVO heeft ze aan de Willem de Kooning academie te Rotterdam gestudeerd in de richting schilderen en grafiek. Zij is daar in 1995 afgestudeerd. In 2002 voltooide ze tevens de 1-jarige opleiding tot Digitaal vormgever bij Opatel in Rotterdam. Ook is zij enkele jaren in de new wave band “Art. 140” zangeres geweest. De band heeft onder andere op het Dissidenten festival gespeeld. Nadat de band uiteen ging, is zij Nederlandstalige gedichten gaan schrijven.

Naar eigen zeggen zoekt ze in haar werk naar de grens tussen 2 dimensionaal en 3 dimensionaal, tussen tekstueel en visueel en tussen autonome kunst en vormgeving. Natuurlijk ontbreekt het de werken ook niet aan inhoudelijkheid. Dit onderzoeks proces is er een die zijn neerslag heeft in de kunstwerken die te zien zijn op deze website en ook in haar uit te komen 1e dichtbundel. “Het Lied van de Wachters van Moeder Aarde” is een boek dat een wereld schept welke gaat over een mystieke ondergang en wedergeboorte van de mens. Het procesmatige speelt een belangrijke rol in haar werken.

De dichtbundel is te bestellen via Irmlinda de Vries evenals andere uitgaven in eigen beheer zoals:

  • Geo versus Ego, 2011
  • Vurige winterbloem, 2011
  • Wat de heerser van het universum vermag, 2012
  • Van achter een papieren muur, 2012
  • Zwart op wit, 2013

Atelier bezoek op afspraak is mogelijk via telefoonnr.: 06 44285445 of e-mail:

irmart140@xs4all.nl


Inzendingen van deze schrijver

305 resultaten.

De dans op het graf

netgedicht
4,2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 224
(Menig machthebber is een misantroop) Met de mimiek van een versteende natuur waarbij de zwarte lucht zijn harde grijns verpulvert Met de thermiek op het laatste uur van krijsende vogels die in vlucht cirkelen en die zich in duister hullen kruist hij zijn armen met illustere...

Nederland, moerasland

netgedicht
4,0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 266
de straten liggen druilerig zelfs bloemen hangen huilerig als hen het loof ontvalt op het vroegste ochtenduur waar stevig hemels zuurgraad etst het roet er van de gevels ketst dansen houten klazen kleddernat op het ritme van ‘t verval men ziet benardheid overal onmetelijk groot is...

Eiland onbewoond

netgedicht
4,0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
Op de uitkijk naar een teken een leven dat aan mijn oog voorbijschuift of toch niet… Lange(r) Hans of Banting/ Best(e) Om het even wie er vaart of het schip wat om de kolk roert Grasduin heilzaam door mijn veste Pancreas briest Diabetes omdat zij zeer lang zijn getrouwd Eiland...

Met mijn pen in de aanslag

netgedicht
3,1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 401
Dit uur zwijgt harder dan te laat De mens die geen drempels wil het walhalla van tienermoeders en ontblootte vrouwen want men zoekt vertier van oorlog en de woeker met menig dier en van het kind een maand vermist… Het mes snijdt dieper dan de pijn overdekt met schone schijn en...

O, mijn lieve Valentijn… hoe zou het zijn?!

netgedicht
3,8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 385
Rondjes dans ik om je hartje zo fragiel als breekbaar glas Waren alle nachten samen niet zoals de eerste was? Speel de lachjes om mijn lippen zoet en vrolijk kijk ik uit naar een glimp van jouw verlichte blikveld die mij immer liever zag krul jouw vingers door mijn haren rood of blauw...

Vanwaar die dode letters..?

netgedicht
3,5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 203
Nu diepte zonder water is en hoogte zonder adem kraalt rond jouw dode ogen verlaten in de schemer dat liederlijke carnivoor wat elk kadaver vreten moet het bloed huivert zijn ondergang in een verzonnen hemel De Bijbel die de leugen dekt Het vromen van de handen Gewassen Maan van...

Deze bloem mocht geen naam

netgedicht
3,7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 417
I Het waren de hemeltranen of het wegkwijnen van het zieke kind Of het slapend geweten wat het licht niet zou zien Vader is mij een onbekende Hij is de dreun in mijn herinnering of de duistere schim in mijn ooghoek Maar nooit zag hij het kind in mij Die bloem mocht geen...

De dichtkunst als Stilte - dief

netgedicht
4,0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 310
Doorbreek de stilte in deze woorden deze façade die als een cascade de ruimte vult verban de harde leemte in dit stil verdriet De waarheid verdraagt de kilte niet Ergens stolt het hart de stenen rollen door het hoofd vermorzelen ons met een streling, met knokkels van een zachte...

Sierlijk straalt er zilverlicht

netgedicht
3,8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 531
Mijlenver en hoog geheven straalt een ster haar zilverlicht Nog houd ik mijn loof gebogen leef ik in iets ongewis Zouden stille hemelogen waken als ik slapen kon? of heeft liefde mij bedrogen Zing ik schaduw ‘s heldendom? Nu de wekker star blijft steken en mijn ogen zwaar...

Stille tekens

netgedicht
4,4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 436
Zwalkend op het pad der weemoed spreekt de taal zijn stille tocht Een plaggenhut markeert verlatenheid wanneer koude mijn ogen blind traant De windhoos blaast een boomkruin kaal lenig dansend herfstig sjansend wat meteen de adem stokt En waar mijn geest de winter wacht waarin ik jou...

Het leven heeft ons ten dans gevraagd

netgedicht
3,7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 468
Van de maatstaf der bezinning en de keerkring van het gelijk naar het raakvlak van rood blozend en het metrum wat verstrijkt vinden slanke voeten trappelend een nieuwe danspas voor een oud refrein Ook de jachtuil en de veldmuis tussen maan en wuivend riet en de dauwdrop topzwaar...

Liefdes eeuwig minnespel

netgedicht
4,8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 401
Hier slaat genade een bres in de muur Hier staat het leven weer op Toon mij jouw wereld van dansende golven in het schijnsel van een witte Maan We drinken en proosten en proesten het uit Jouw lach zingt deze nacht uitbundiger Vurig kleedt jouw liefde ons samenzijn vrolijk en...

Herfstregens op het Dodenhof

netgedicht
4,2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 372
Ogen liggen verscholen, diep in een ovaal van liefde en handen priemen frontaal in de nacht onder koude dekens die wenken Met vereende kracht sijpelt verlatenheid uit een loden last Als kadavers liggen zij daar, herinneringen aaneengeregen door de tijd Ik hoor een adem kuchen, scherp...

De Hemel schreef een sprookje

netgedicht
4,2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 775
Nu een ultramarijne hemel mild de stad sluiert zijn voetstap achterlaat in een nachtelijk gedicht vullen straten zich met het gemurmel der fonteinen en een manke tortelduif Het woekert, het wordt later dan verwacht als een gehaaste tred in echo ’s tegen de gevels ketst Zijn kraag...

Liefde is een broze Engel

netgedicht
4,3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 603
Wijd als vleugels spreidt het licht zich vanuit een stille kern De ogen spreken diep en barmhartig Parmantig klopt het hart op de poort van het verlangen De droom is een hemeltuin waarin gedachten fladderen als dartele vlinders En ranke vingers op de tast beroeren wat...

In verborgen vurigheid

netgedicht
4,0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 209
Het boze oog waarin het licht gedoofd het trage bloed doet stollen daar woont geen tomeloze Liefde Het spel dobbelt tussen Oost en West en Indisch bijgeloof We zinken er in weg op de vlucht voor Goena goena en stille kracht De Indo drukt hiermee de Blanke in hem plat en wijt het aan...

Oog in oog met de Bouwer/ Vernietiger

netgedicht
4,0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 155
(Een confrontatie met Anubis, de Egyptische God van het Dodenrijk) Statig als een uitgehouwen standbeeld staat hij daar, ongeschonden als een Omen in de tijd Zijn ogen ruig, maar overtuigd van oeroude wetten over goed en kwaad over pijn en strijd O, zo nietig sta ik daar,...

Jij, zwart als Onyx

netgedicht
4,3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 379
Dichter nader jij zwart als Onyx op de tast naar ontgoocheling Ik ben zo ziel tot jouw huid geneigd te hullen na de getuigenis verleid tot de daad Er komt dat moment van tegenstrijd van ondergang en verraad Maar ik ben zo dicht op jouw huid zo verliefd en onbeduidend als een tik...

Ik blijf mijn eigen raadsel

netgedicht
4,7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 341
De hemel vouwt zijn sterren naar de wijzers van de tijd in blauw gesluierd licht trekt grauwheid er haar nevels op en draagt de lucht de aarde Dit is de gang van zaken wanneer ik overdenk: Ik ben als weltschmerz die het duister haar façade geeft die achter verdroten ogen...

Op het aambeeld van een gespleten geest

netgedicht
5,0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 653
Om de pijn te verbijten heb ik het eigen bloed geproefd Het lot heeft mij de strot geknepen en angst de meerpaal tot een kolk geroerd Hier wacht de stad een wiegendood Hier ijlt de nacht haar morgenrood * * * Om het aangezicht te redden heb ik de nagel van de kist...

In liefde & in vriendschap

netgedicht
4,0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.325
Kleed mij met jouw warme vriendschap met de blauwdruk van de ziel o, zo drachtvol en verleidelijk en de sterke smaak naar meer Vul mij met gevoel voor humor erfgoed van een grote geest Laat ons vrijheid distilleren uit het droesem van oud zeer Deel mijn passie voor de kunsten in het...

Prinses van gouden woorden

netgedicht
4,6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.472
Voor Kerima Ellouise * * * De mens werpt kogels op als kansen de vruchten van een bedorven geest maar in het woord van deze dichter bloeit het kruid wat hem geneest * * * Zinnen slijpend werpt zij haar blik op leven ‘s smalle schaduw die zich aftekent voorbij de...

Prima ballerina, dans nog eenmaal...

netgedicht
4,1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 663
Frivool beent haar danspas Een glimlach in een ver verleden lonkt de beminde Een beetje ‘ unter den Linden ‘ Net dat vleugje romantiek waarin de prima ballerina zich verliest Als elastiek wervelt zij hemellicht in pirouettes haar minnaar houdt zijn adem in Met tenen gespitst...

Dicht mij weer open

netgedicht
4,8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.346
* Voor Hilly Nicolay * Dicht mij als een open wonde Lijm de kille aderlating met het kader dat verschijnt Dicht dit uitzicht uit mijn ogen verder weg dan lichterlaaie boe geroep of schone schijn Dicht de waarheid als een loper wat zich uitrolt over zee Bloedkoralen, anemonen,...

Het verbrijzeld aangezicht der liefde

netgedicht
4,0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 484
Het licht wat ooit nog fonkelde de warme taal van het gelaat krimpt ineen en zwijgt De dode die niet op wil staan De kiemkracht die op sterven staat De onschuld die verdwijnt De traanval glooit de wangen nat en sluit de lippen kronkelend om wat eens is geweest Nu waanzin mij hier...

Toxische wereldziel

netgedicht
4,8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 296
Jij knoopt de doodsdrift aan mijn Ik met een schrikdraad van macht in een snijdende omarming Jij stroopt de tranen van mijn ogen - twee werelden die elkaar nooit zien - en vreet hun staar kapot Een schouderklop valt als een hamer op totale duisternis wanneer jouw schaduw me...

Op zoek naar de hemel

netgedicht
3,9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 625
Voor jou dans ik de regenboog en treed de hemel zachtjes binnen golft de liefde hoog bevrijdt jouw zoete lachjes Van zeemeermin en zonnegod droomt in de knop der minne een hartenklop haar bloesem bloot zeer wulps in den beginne Was Eva Adams rechterhand verbannen ver van...

Met de souplesse van gerimpeld fruit

netgedicht
4,2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 195
Hier gonst de ochtend het licht dat ogen vult waarin de slaap nog sluimert Overrijp ligt het fruit in de koperen schalen van de tijd De dag glanst nog onwennig op beslagen ruiten en in een oogwenk bonst het hart de nacht vaarwel Voorbij zijn ook de late uurtjes de ontkurkte...

Het anker in een zee van licht

netgedicht
4,4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 379
* Voor Thomas * Elke druppel draagt zijn glinstering als een vloeibaar kleed der naaktheid De kille winterzon glijdt als een oogopslag over een koortsige Aarde die eens het droesem dronk uit de diepzee van haar verleden Haar huid ligt gevroren, bedekt onder een zware adem van...

In de bloei van schone dromen

netgedicht
4,2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 223
Schud het dons tot kale veren ver van haardvuur / harde wind Kan dit levenslot nog keren of volgt het einde reeds gezwind? Sluit de luiken, bijt in ‘t stof Waar de wil schuurt in osmose oogt het glanzend weten dof Elke toedracht is onzeker in dit avontuurlijk ‘feest’ Donkere...
Meer van deze schrijver...