40299 resultaten.
65 jaar is Jan Jacob Krediet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
109 Het is nu twaalf uur
de elfde gaat over in de twaalfde
februari van het jaar des Heren en Dames 2017
Ik ben nu officieel 65 jaar
maar ik ga gewoon door of er niks aan de hand is
uit het gedicht van Gerard Reve:
Drinklied aangaande het leven op aarde
want god vorm me me m'n dochter is pas tien!!!…
Het nadeel van tweetaligheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
103 Aanschouw mijn gealfabetiseerde pretenties:
Reve, Biesheuvel, Hermans, Mulisch!
Ook de Fransen interesseren mij literair:
Rimbaud, Sartre, Baudelaire!
Genoeg intellectueel gezwets en genoeg leeswerk,
Maar het bezorgt de lezer bovenal een stijve nek.…
Mislukt
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
160 Na een carrière op de bank
(pils onder handbereik)
heb ik een bundel uitgegeven
Voel me verwant met ene Reve
Moeder heeft er een gekregen
Verkocht is er geen een
Dat komt nog zegt m'n kapper
Dat gaat niet zo meteen
Ach,
als niets lukt, ga je dichten
Lijkt je leven nog wat waard
En die onverkochte bundels
flikker je in de open haard…
De ruiter
poëzie
3.0 met 1 stemmen
441 In vlammenpracht, die pralend hem omvangt,
Rijst hoog de ruiter op zijn donker ros,
De wapperende manen waaien los
Van 't edel dier, dat naar 't gebied verlangt,
Waar reiner lucht het vonkelend omprangt,
Waar het zal dolen door 't fantastisch bos
Van sprookjesrijken, waar met vreemde dos
Onaardse kleur 't onaardse land omhangt.…
Galanterie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
164 groetend stap ik de ochtend in
en tover vele vraagtekens op
gezichten die 't huilen nader staat
dan een ontwapende glimlach
steevast wandel ik verder
alwaar hondenuitlaters een
vrolijker humeur bezitten
groeten zij spontaan terug
vol groeiend enthousiasme
kuier ik naar de uitgestrektheid
waar zand tussen m'n tenen kriebelt
golven het…
PRINCESSENMUMMIE.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
697 Dat zwart skelet, van windselen ontdaan,
Waaraan het uitgedroogde vlees nog kleeft,
Die groezelige hoop, waarvoor men beeft, -
Bedenkend het meedogenloos vergaan
Van al wat ademt onder 't licht der maan, -
Die mummie heeft verlangd, geliefd, geleefd
Het volle leven; wat maar 't leven geeft
Heeft zij genoten in haar aards bestaan.…
IN DE MOSKEE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
259 Trots op het witte ros, dat buigt gedwee,
Verheft hij zich, de Sultan, met gebaar
Van heerschappij, en angstig deint de schaar
In 't vale schemerlicht van de moskee.…
Crisiswipper
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
513 Het was weer bijna als vanouds
in elkander vrij gevochten
verzengend ver van al het kouds
wringen onze laatste bochten
snakkend naar de pure vormen
die het leven inhoud geven
hier het haakje voor de wormen
daar de zeilen om te reven
varend op het kompas van maan
stap ik over op een klipper
ik stop mijn netelig bestaan
als verstokte crisiswipper…
gelijk de dichters (chanson pathetique)
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
665 gij waart
gelijk de domme Nijhoff vond wat u in boeken las
gelijk de verwaten Hermans zag wat zich te Brussel openbaart
gelijk de grote Lucebert u afrolde
en als luchtmens u liet zweven boven de afgrond
die uw leven is
gelijk de machteloze Elsschot aan het dolen sloeg
gelijk de onverbloemde Engelman zichzelve vroeg
gelijk de vreugdeloze Reve…
Ontborgen (Aan Gerard Reve)
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
995 Nu pas,weet ik ,waarom 't nooit meer Lente wordt
Bomen bloesemen niet,
Vogels zwijgen,
Zelfs de wolken houden halt,
Zwijg mij van hart en zon en maan;
Nu Gij der Eeuwigheid bent ingegaan...…
De grote reis
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.377 Zuster Immaculata scheepte zich
eindelijk na veertig dienstjaren in.
Liep zij met haar koffers zeulend
toevallig Meester Char tegen het lijf?
Haar kleur herkende hij en zij moest mee.
Hij schetste het reisplan en zij keerde
zich zwijgend naar de wand en werd gewaar
hoe schaduwen verspringen kunnen.
-------------------------------------…
2 april
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
140 dat er ooit nog eens tijden zouden komen
waarin verpleegsters, schoonmaaksters en caissières
belangrijker zijn dan
allerlei soorten managers, aandeelhouders en
grootverdieners…
Weg-G-ed-REVEn
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
243 ik zag je kop
die verlandschappelijkt
inzichtelijk je hele leven
in water vloeit
je blik, uiteindelijk
heb je om hem gegeven
herken markant je stem
in dubbelfocus ik de andere
man die maagd Maria speelde
jij bond zo het verleden
dat toekomst nooit meer kon
je Worsteling is nu weer heden…
TREURZANG OP GOEDE VRIJDAG
gedicht
3.0 met 42 stemmen
10.756 Gedachtig aan Uw Sterven heb ik lang gevast,
en al die tijd niet eens gedronken.
Zo zie je weer: bij God is alles mogelijk.
Maar toon mij toch, als oogst van dit rampzalig leven,
één regel, die de moeite waard en leesbaar was.
----------------------------------
uit 'Het Zingend Hart'(1973)…
HERKENNING
gedicht
2.0 met 447 stemmen
187.058 Nu weet ik, wie gij zijt,
de Jongen die ik eenzaam zag te Woudsend en daarna,
nog op dezelfde dag, in een kafee te Heeg.
Ik hoor mijn Moeders stem.
O Dood, die Waarheid zijt: nader tot U.…
Hymne voor M.
gedicht
3.0 met 47 stemmen
19.727 Gij, Die alles weet en alles begrijpt,
ook waar Uw Zoon geen tijd voor heeft en geen geduld,
tot U, lieve Moeder, zing ik dit lied:
van U gekomen, keer ik tot U terug.
Moge het niet te lang duren voordat ik weer bij U ben.
----------------------------------------
uit: 'Verzamelde Gedichten' 1992.…
Afscheid
gedicht
3.0 met 18 stemmen
13.136 Vergeet mij maar. Doe mij maar weg
uit Uw herinnering.
Tot eens, bij toeval nog, gij leest:
'in alle stilte plaatsgevonden',
en schudt het hoofd, en gaat Uws weegs.…
Credo
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.587 Niets te verwachten, niets te hopen:
er rest mij niets dan duisternis en Dood.
Ik zie het, maar ik wankel niet: wie Gij ook zijt,
U heb ik lief, met heel mijn hart, met al mijn Bloed.…
15 augustus 1970
gedicht
3.0 met 16 stemmen
7.340 Eens zal ik gaan
tot waar de Ongeschonden Roos voor eeuwig bloeit,
en schouwen in Haar hart, tot waar de zee van bloed
zwart wordt van diepte: Mysterie, van Zichzelf gedragen,
dat uit Zichzelf geboren wordt.…
Credo
gedicht
3.0 met 72 stemmen
43.665 Niets te verwachten, niets te hopen:
er rest mij niets dan duisternis en Dood.
Ik zie het, maar ik wankel niet: wie Gij ook zijt,
U heb ik lief, met heel mijn hart, met al mijn Bloed.…
DAGSLUITING
gedicht
3.0 met 140 stemmen
36.758 Eigenlijk geloof ik niets,
en twijfel ik aan alles, zelfs aan U.
Maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft,
dan denk ik, dat Gij Liefde zijt, en eenzaam,
en dat, in dezelfde wanhoop, Gij mij zoekt
zoals ik U.
------------------------------------------
uit: 'Nader tot u', "Geestelijke Liederen"
Verzamelde Gedichten, Bezige Bij…
Een zoeker
gedicht
3.0 met 40 stemmen
12.239 Ik sta op de rand der wereld
en roep: 'Waar zijt Gij?'
De echo antwoordt: ' Zijt gij? Gij?'
---------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten, 1986…
Slapeloos
gedicht
4.0 met 15 stemmen
8.803 In de nachtwind, als ik niet slapen kan,
hoor ik de toorn en het lijden van God.
Maar boven de storm uit
hoor ik de stemmen van miljoenen zielen,
voor eeuwig verloren,
die roepen om gerechtigheid.
Wat hopen zij? Wat denken zij?
Wat denken zij van Hem?
Wat denkt Hij van Zichzelf?…
ROEPING
gedicht
4.0 met 65 stemmen
17.682 Zuster Immaculata die al vier en dertig jaar
verlamde oude mensen wast, in bed verschoont,
en eten voert,
zal nooit haar naam vermeld zien.
Maar elke ongewassen aap die met een bord: dat hij
vóór dit, of tegen dat is, het verkeer verspert,
ziet 's avonds reeds zijn smoel op de tee vee.
Toch goed dat er een God is.…
Avondrood
gedicht
3.0 met 18 stemmen
7.369 Eens was ik jong en schoon.
Vrouwen die met mij dansten werden in mijn armen
medegevoerd tot duizelingwekkende hoogten.
Nu gaat er niets meer omhoog:
het enige dat stijf staat zijn mijn gewrichten.
Ach, waar zijt gij gebleven
zoete, bittere, onstuimige jeugd?
(1977)
------------------------------
Verzamelde gedichten (1987)…
Weerzien
gedicht
3.0 met 16 stemmen
4.139 Laatst zag ik hem terug, de jongen uit mijn jeugd,
die ik op school in bang geheim vereerde:
blonde Prins Satan, ongenaakbaar schoon,
wiens wrede lach mijn schuwe hart doorboorde.
Ik denk niet dat hij ooit iets heeft vermoed
van wat een vol jaar lang mijn ziel verteerde,
noch dat ik, hoe vaak, honderd, duizend malen?
- zijn tergend beeld voor…
Het hulkje der liefde
poëzie
4.0 met 3 stemmen
310 Zagen we, onder 't woest geklater
van 't geweldig golfgeklots
nu 't verderf in 't peilloos water,
dan de dood op klip of rots;
gierde en kraakte want en steven,
konden wij geen zeil meer reven,
brak de branding 't ankertouw;
moest het scheepje schokken, slingeren,
slipte 't roer mij uit de vingeren...…
Dame Blanche
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
83 'Blauw dreef de zee, het water van de zon
Vloot pas en frisser uit de gouden bron,
Op wollige golven die zich lieten wassen
Maar in zijn rand verbrak de zee in reven
Telkens en telkens weer, er boven dreven
Als gouden bijen wolken in het blauw'
...Dan maakt zich los haar sluimerende geest
Van 't Wedekind, de droomgestalte Mei
Die 't…
fruit de la reve
hartenkreet
2.0 met 17 stemmen
1.551 Mijn lief
Welkom in mijn keuken
Waar alles gratis is
Eet van mijn ziel
Gevuld door mijn gemis
Met jou wil ik delen
De vruchten van mijn droom
Rijk gevuld met liefde
Mon fruit de la reve
Jouw hart de drum
Mijn hart de bass
Ik dans weg van de realiteit
Waar ik voor vrees
Zacht melkwitte huid
Die ik streel met deze woorden
Uit een…
't is maar even
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
547 ik blaas de kaars uit
weg alle schijn van de dag
even rust
de nacht is mij lief
de aarde draait wel door
om licht en donker
de mens ook
om zichzelf
ik blaas de kaars uit
even weg van alle schijn…