inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 5207):

Avondrood

Eens was ik jong en schoon.
Vrouwen die met mij dansten werden in mijn armen
medegevoerd tot duizelingwekkende hoogten.
Nu gaat er niets meer omhoog:
het enige dat stijf staat zijn mijn gewrichten.
Ach, waar zijt gij gebleven
zoete, bittere, onstuimige jeugd?


(1977)

------------------------------
Verzamelde gedichten (1987)

Schrijver: Gerard Reve
Inzender: K.H., 1 mei. 2016


Geplaatst in de categorie: spijt

4,0 met 1 stemmen 5.212



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum: 2 mei. 2016
Bericht:Gerard heeft met dit korte, doch indringende gedicht zeer schoon de impotentie van de oudere man beschreven en beweend.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)