5636 resultaten.
vrij van je eiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
832 goed voor je was
je bent klaar
met die spinsels
dat kleine vertrouwde
blijf je behouden
maar de horizon wenkt
in zeeën van liefde
die wachten op golven
volop beroering
door jouw nieuwe passie
los van verleden
gestapt in het heden
toekomst gericht
met open gezicht betreed
je de wereld van jou…
gisteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 woonde ze nog aan de zuidwestkade
vandaag vertrok het vlaggenschip
naar het boeienoord, voor anker
en met het kompas geloosd krijst
de hemel het water blankgrijs
relikwieën als tentoongestelde
obelisken vertellen in deze
manke tot zwakgemalen winter
dat eens het verleden het nu trotseert
met het antwoord van het heden
waarom dán toch…
Tegen en mee
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.130 Hij zonk weg in gedachten,
die als ankers houvast zochten
aan aardse zaken.
Langzaam gleed hij naar beneden,
terwijl de touwen aan de ankers
hem verstrengelden.
Hoe meer hij dacht,
hoe zwaarder hij werd,
hoe verder hij wegzakte,
hoe dieper hij ging
en ging en ging
en dat bedenkend,
zakte hij nog sneller de diepte in.…
liefde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.010 de schittering der zon -een
woekerdier op de mens- die
zich vooral des zomers of op
de eerste dag der week vertoont:
in een verticale lijn wordt zij
met twee ankers vastgelegd…
Storm
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.100 Dan zal ook jouw anker
zich zetten in vaste grond.
En kan je weer gaan leven,
alsof er geen storm bestond.…
sterrenstof twee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
630 Ik draag vandaag mijn schaduw
langs het stromend water
ik draag haar naar de zon
het is lichter dan je vermoedt
draag ik haar naar het licht
de sterren liggen
in de rivier te baden
Orion het is dichterbij
veranker daar gewichtloos
zwaar thuis
ontspannen kwam
hij
oog in oog
met een stroom
van vocht
rimpelend in
zijn…
Het anker in een zee van licht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
908 * Voor Thomas *
Elke druppel draagt zijn glinstering
als een vloeibaar kleed der naaktheid
De kille winterzon glijdt als een oogopslag
over een koortsige Aarde
die eens het droesem dronk uit de diepzee
van haar verleden
Haar huid ligt gevroren,
bedekt onder een zware adem van ijs
Ze slaapt haar roes uit
in een bed van kristallen…
Ontknoping
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
727 Jij bent het bed, waarin ik rust
je bent de kabel die mij kust
je neemt mij mee op sleeptouw
als de ontknoping van een vrouw
Je bent het anker dat me bindt
het kompas waarmee ik de zeeën vind
je bent de wind om me te laven
zo spoel ik aan in jouw haven
Je hebt de kleuren van de nacht
die het ochtendlicht verwacht
je hebt de golven van…
Een ramkoers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 ik tik de
seconden weg
verbijt minuten in
het wachten op jou
mijn ademloze vrouw
om je weer te zien
maar ik reef de zeilen
om een ramkoers te mijden
ongrijpbaar
ga je voorop
met mij in het zog
en nog geef ik niet op
kom heel even langszij
kan je blik niet vangen
weet dat jij niet blijft hangen
op een ligplaats met mij
jij…
ik ook van jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 ik hoop maar
zo ontzettend
dat jij heel oplettend
blijft
ik weet ook
dat hoop allang
verankerd is
wat ik ook mis
het is altijd zeker weten
dat jij naast me loopt
en achter me staat
me nooit verlaat
ik twijfel
of jij wel weet
en niet vergeet
dus zeg ik het nou
ik ook van jou!…
Dit Eiland
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.277 en als het anker is gelicht,
naar waar... naar waar...?
--------------------------------
uit: 'Voorbij de wegen', 1920.…
Wat ik voel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Ik leer zien
wat belangrijk is door na te doen
hoe jij kijkt
Ik voel wat jij voelt
door na te doen wat jij voelt
Als een brabbelende kind
volgt mijn kennis
mijn lichaam dat
jouw bewegingen volgt
Hoe dichterbij hoe beter
mijn weerspiegeling is
maar nooit precies hetzelfde
zelfs als het water glad is
en dat is weg
zodra ik erin duik…
Het land zonder mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Ik krijg betaald en ik koop
het bed waarin ik wil liggen
in het land van mijn keuze
het land van de revolutie, van vrijheid
....en gelijkheid waar iedereen weg moet
....die zegt of steunt dat anders beter is
het land zonder mensen
....die huisgenoten en buren uitzonderen
....om hun afkomst, geslacht of liefde
het land zonder volgelingen…
Raven op mijn schouders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Raven op mijn schouders
om me de weg te wijzen en mensen
te roepen om hen te ontmoeten
De jongen die op het strand tekent
met kleurige keien, tweemaal daags
en ze natelt voor hij weggaat
wetend dat
de vloed komt met golven
die langer zullen leven dan hij
De man in de kamers vol tafels
met kwartsen uit de landen waar hij zocht
naar heiligheid…
Onder de kersenboom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Samen op het bankje
onder de kersenboom
de aflopende dag langzaam
de nacht in laten zakken
Weer een avond samen
onder de kersenboom
Denk niet romantisch
aan de fonkeling in een glas
het vlammetje van een kaars
in de schemering
intiem samen
onder de kersenboom
Dat zou surrogaat zijn
en ons geen ruimte laten
te voelen wie we vandaag…
De schijnbare illusies
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 De snelheid van de trein trekt
voor mijn ogen de massa uit
de wereld, vormeloze strepen
tekenen onwetenschappelijk de formule
van Einstein op de ramen
Soms is even in beeld
wat het is, als je stil staat
Dan kun je zien
wat het is, iets tijdelijks
in zijn raadselachtige vlucht
van schijnbare illusies
Alles bestaat
onwetend hoe…
Rand van mijn kijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Nieuwjaar, ik kies mijn wenkbrauwen
Ster, Parijs of Prinses
de lijnen van mijn geluk
als de randen van mijn kijken
en ik bescherm me met geuren
ga nooit de deur uit zonder
deze zekerheid van de zegen
van boven, de rode loper
op mijn bedachte weg
Rekken en strekken
met sierlijke bogen
van liefde om te voorkomen
dat mijn lichaam inzakt…
Ontelbaar feest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 De oeroude plicht
voor elkaar te zorgen:
er kwamen belastingen van
dus moesten we leren tellen
Hartstikke leuk, we tellen
stoeptegels en knikkers
de kaarsjes op de taart
en het geld op onze naam
We begrijpen de wereld
en delen alles netjes in
jong en oud, arm en rijk
(hokjes die met ons meegroeien)
tot de getallen te groot worden…
Ploppen en plokken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
448 Schijnbaar uit het niets
ploppen en plokken
er geluidjes van een begin
in de poel van mijn gedachten
atomen waarneming
in de oneindige leegte
van mijn bewustzijn
mijn universum in het multiversum
door elkaar schietende beeld-
deeltjes die zich verbinden
tot samenhangende gedachten
Ik kneed, meng en buig ze
tot ze glimlachen…
Uitademen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
372 Werken en rusten
het buitenleven
geluiden en geuren
De vertrouwde horizon
hoge zilversporen
oplossend in de lucht
Na de oogst
minder doen
minder praten
uitademen
met het ruisen en ritselen
van de wind in zacht winterlicht…
Altijdbloeiend (Solmaz)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
263 Voortgebracht... zijn
door genen, hun verzameling
hun leven, hun kopieën... zijn
De buitenwereld, vuren
trommels, geuren, buren
en wie we zelf zijn... ervaren
Weelde in mijn haren
zaad in mijn hemelse bloem
genot en pijn... ontvangen
Het spel van gongen
in de wind, onze gedachten
wie we zijn willen... geven
En wanneer ik jarig ben…
Waarom Daarom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
263 Waarom het nieuws te groot is
voor een scherm, te groot
voor een getal?
Waarom het puin te klein is
voor de schade, te klein
voor de doden?
Omdat contracten rondspoken
de kapiteins niet varen, maar jagen, en
stormen de zeilen verscheuren
Omdat de eisen veranderen
en fouten steeds ontglippen
aan het verstand
Omdat je nooit weet wie…
Jong hout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
143 Oerbeeld berk
Kaal of groen
Lentelicht
Bos dat niet echt bos is
Hout
Jong hout
Belofte
die verlangen werd
terwijl je verder moet
Jeugd
Herinnering…
Paslied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
94 Ik kijk steeds weer de woonkamer rond
je kunt veel doen op een plattegrond
Als ik hier eens de eettafel zet
zonder vloerkleden op het parket
kan het bankstel wel daar als dat past
en dan zet ik de plant en de kast
aan de andere kant van het raam
de fauteuil komt er achter te staan
met een nieuw armatuur voor de sfeer
Het is klaar, maar…
Mensen zijn een edel ras
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
559 Eendjes zwemmen in het water
ganzen lopen in de pas
maar mensen zijn een edel ras:
ze hebben zorgen over later
Daar komt ook wel heden aan te pas, alleen
weet niemand wat belangrijk is, waarheen
voert onze levensweg, waartoe zijn wij
op aarde, wat is goed voor jou en mij?
Wij mensen zijn een pratend ras
dat goed gedijt in een moeras
van…
Mijn wereldorientatie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.255 Ik verdrink in de stroming van het kleurrijk genadeverbond
als symbolisch wezen met koralen tot mijn geroepen richting;
het geen genade wanneer de witte kaars zonder brandend lont,
in ongenade het slappe koord voor een anker tot verlichting.…
Verleden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
694 Soms krijgt verleden
een staartje ....
Sinds we in elkaar 'wonen'
zijn we nooit
verder dan
een hartslag verwijderd
van de ander
dat is houden
van elkáár…
mijn pakhuis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
805 De slaap is een schurftige bedelaar
steeds minder vaak vindt hij de weg
naar mijn deur bang als hij is
van mijn grijnzende honden, zie ze snokken
aan hun roestige ketting
Ik nam een kijkje in mijn pakhuis
van klein ongenoegen en groot verdriet
haalde wat rag weg en zag
wat kasten op een kier, de jaren '90
maakten goede sier....
en toen…
Gouddraad uit vlas
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.004 Het liefste van voorbij
is zo verweven
door mijn leven
als een bundel gouddraden
verkregen uit het vlas
het voelt nog steeds
zacht strelend
als zoete bloemengeuren
in een zomerlied
die mijn dagen doen kleuren
dat helend
opklinkt uit verleden
hoe intens
onze liefde was…
Nooit meer slaaf.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
840 Reeds lang
diep in de schedels gevallen ogen,
gebroken ruggen,
vergane oren,
zullen niet meer zien,
niets meer voelen,
nooit meer horen.
Laat staan spreken.…