131 resultaten.
archipel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 kleine plukjes gedachtegoed
in blauw markant
omgeven door veraf
tussen aankomst en vertrek
ergens, boven de zenith
als een opwaartse horizon
een sneeuwbleek strand
door palmenschaduw bemind
alles zonder woorden
en geen mens te zien…
Stilte
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
664 Als nevel de wereld
steeds kleiner maakt
het zicht onttrekt
alles veraf lijkt.
Mystiek heerser is in
deze vreemde nacht
mist zich als een sluier
om me heen vleit.
Dan is er ook de rust
die mij omringt.
Stiller dan stil is de
vrede in mijn hart.…
Muurgedicht voor Amstelveen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
405 Waar de Amstel van oude dagen fluistert
En in het voorjaar Cobra’s kleuren draagt
Verheft de stad zich luid en duidelijk
Nabij, maar net genoeg veraf gelegen
Hier wint de stilte van de stenen
En wordt bevrijd gezwegen…
VREUGDE...
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.403 Dan pas wordt Jehovah
nabij
en niet veraf
een bron van
"VREUGDE"…
Bijna in slaap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Wanneer Klaas net is geweest,
ik de slaap voel komen,
denkend dat ik snel in
dromenland zal komen,
hoor ik geluid van veraf komen.
Klaas was er en verdween,
net als de slaap
en zo zit ik weer een nacht gebroken
en wel te wachten
tot het ochtend wordt.
--- GAAP---…
Op weg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 vandaag was ik alleen
neen, niet alleen,
maar met mijn gedachten
ik was op weg
naar beelden in het verwachten
dichtbij een einder
die ook best nog veraf kan zijn,
dat is aan de machten
ik volgde de hoop in haar facetten
zij voedt de aderen
kan de geest verdraaien
de toekomst achteruitzetten
met de wind meewaaien
de adem pletten
maar…
Hoe opvallend
gedicht
3.3 met 9 stemmen
8.357 Hoe veraf is het betonrot nu.
--------------------------------------
uit: 'Circulaire systemen', 2002.…
binnenzucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
495 het getij van de ziel
is weerbarstig als een maandag
dan melden zich meer
sterren dan zandkorrels
zodra verte en veraf
breedgedragen ruimte krijgen
in stilstand bij vroegtijdig verlaten
-alvorens dagen zijn geteld
van buiten te leren, lotvaardig
ter volmaak
en weer binnenwaarts
naar oneindig wederkeren…
voor altijd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.259 Zal jij nog aan me denken, soms
Zoals ik aan jou
Als de dagen korten
en de maan nog steeds daar
blijf jij ginds leven
In je mooie droom
en de mistige stad
En ik hier, veilig, veraf
Zal je het je herinneren
hoe vrij ik me voelde
jouw onsterfelijkheid
van zo dichtbij te zien
zal je nog aan me denken, soms
zoals ik voor altijd…
Als
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
653 Je handen van heel veraf, zo dichtbij.
Je ziel rustend op mijn schouder
Dan weet ik, je hoort bij mij.
Als afstand geen barrière is.
Geen afstand tussen jouw en mij
Dan weet ik dat ondanks alles
Dat je liefde er zit, in mij.…
Zo ver
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
2.742 vuur, mededogen
de strijd, over leven
de macht, het vergeven
van zijn kracht, ontdaan
ik zie, oneindig
zo, dichtbij
kan ik niet, blijven
waar, ik ben
voorbij, gelegen
voor, het wezen
achter, zijn
waar, ik was
om, het even
bij te blijven
wat, te weten
wat, te zijn
zijn, omdat
weten, dat
even, zijn
hoe, ik was
zo, dichtbij
zo, veraf…
Impasse
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.353 Net zoals Mona Lisa’s ogen
weet ik niet welke richting onze liefde uitgaat
waar ze naartoe leidt
Een kronkelend pad
op onze levensweg
maar
geen kompas, geen ster
hoeft ons de weg te wijzen
Ik voel
wat jij voelt
Jouw wereld is de mijne
En toch zo veraf…
Altijd op zoek...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
936 Op zoek naar zekerheid
Op zoek naar wat er niet is
Op zoek naar wat er ook nooit zal zijn
Op zoek op zoek en nooit zullen weten
Op zoek naar jezelf
Op zoek naar die ander
Op zoek naar oplossingen
Op zoek veraf...kijk dichterbij
Op zoek in jezelf
Op zoek naar die spiegel
Op zoek naar je ziel
Kijk in de spiegel en zie wie je bent…
De magie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 vloeiend zacht
spreiden haar ogen
hun warme blik
iedereen voelt de
licht intieme klik
als zijn ziel ontwaakt
het contact met
gelijken is weer even
in de hemel verblijven
het goddelijk moment
waarvan de magie
overal wordt herkend
veraf en toch
intens dichtbij zo delen
wij haar mystieke zijn…
Beoogd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Voorzichtig schuifelen wij
elkaar voorbij
met ogen die gedogen
ogen naar andere ogen
achter gesnoerde monden
liggen woorden gevangen
blijft taal bekrompen
ik zie jou, jij ziet mij
in vertraagde wereld nog coronisch
veraf maar toch zo dichtbij
blijft elke verhouding platonisch.…
ze hield van rozen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
560 afgesneden bloemen
in een vaas schikken
hij wil ze buigen naar hun schaduw
om het verschil nog dieper te begrijpen
haar handen
en hoe ze wist wolken te verspreiden
die ene dag bijvoorbeeld
te midden van het Boompjesplein
haar open zoen
de tedere woorden die ze bij hem
liet binnenglijden
het is nergens volmaakt
zei ze dan
veraf…
zijdelings nabij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
655 we keerden binnenmens
naar buiten
besloten onder
onbetaste huid te schuilen
overzagen een horizon langs
de kusten van het hart
aan de zijde van gedroomde waarheid
werd onze afstand vormvast
een gedachte bleef nabij, het lichaam veraf
de weg erheen hulde zich in avond
ons naderend lijf als
verwijzing naar morgenstond…
ochtendmist
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
786 morgen wakker
met diepe kleuren
als zonlicht of sterren
pasgeboren
nog nooit zo dichtbij
maar naaktheid
weegt zwaar
zwaarder
dan wolken vol winter
of het zoeken naar
het andere
het is geweest
maanlicht wit
in een lied
vol onstilbaarheid
het liefst praat
ik met jou
elk woord
in één nacht
ja, morgen
nog nooit zo veraf…
Het was nacht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
613 Je kroop wat dichter tegen mij op
plooide je naar mijn houding
Ik wist niet of je wakker was
maar je zuchtte diep langdurig
alsof je wakker geworden was
alle triestigheid liet ontsnappen
Misschien kwam het door je voeten
op zoek naar warmte en gezelligheid
Morgen is veraf in de koude nacht
in de slaapkamer onder een dekbed
met ogen open…
Être en mal d ’enfant
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
676 jij spreekt me aan
weet niet eens dat ik
het koud heb
wanneer je me omlijst
met versleten kledingstukken
en met het stof op je
uitgestalde barmhartigheid
veraf van je borsten
en de oude schommelstoel
die naast het bed van ijzer
nooit verhalen te vertellen hadden
ik geef je gelijk, mijn stem
wordt schor
meer in het donker
dan…
Soap Haiku
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
461 Waarom soaps kijken
Terwijl je eigen leven
Veel spannender is
Elke dag opnieuw
Een nieuw begin en einde
Ochtend, middag, nacht
Steeds weer onverwacht
Goede en minder goede
Gebeurtenissen
Nieuwe tijdingen
Leven in de brouwerij
Dichtbij en veraf
Je eigen leven
Zou op de televisie
De beste soap zíjn…
koud weer
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.057 de dood
schuld wordt een gewassen
bladzijde
mijn hand uitgestrekt, wit
in koude regen
want daar begint het
vanbinnen
ik zie noch hoor
wat mooi is of dat wat mij
verlaten heeft
het maakt ook geen verschil
aan het einde
van mijn woorden
draaien de dagen zich toch niet meer om
niet op verbeten gezichten
dicht of veraf…
Voorspelling
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
971 De uren raken niet verder
of meer, zoals roesten gaat,
gestaag maar onzichtbaar
door verblindende traagheid
gestold staan de cipressen
rond de rimpelloze vijver
ze leest roerloos in de bladstilte
van de verkoelende avond
veraf dooft een licht
ze sluit haar ogen om beter te zien
en dan
wanneer de totale onbeweeglijkheid
poëzie is geworden…
Grijs gebied
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 wees op de hoede
in het licht der waarheid
en niets dan de waarheid
bij elke grote stelligheid
bij het rechte eind
in het rijk der fabelen
in het zicht van een zwarte ster
de spiegeling in kronkelend water
of kromming van aarde
in niemandsland tussen uitersten
als amorfe silhouetten in het veraf:
Zwaartekracht verbuigt rechte lijnen…
CENSUUR
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 de dictator
smoort de woorden
die hij niet horen wil
de kritieken die z’n hart
doorboorden
deden hem zoveel pijn
hij wou niet dat ze
zijn wil verstoorden
hij snoert de schrijver
verbant hem
met laffe inhoudloze woorden
naar veraf gelegen
onbekende zinloze oorden
waar hij zich dan toe went
gewenst is zoet geen zuur
dus hanteert hij…
Afstand om te vrijen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.092 tussen de sterren
en mijn in
gewanden ligt slechts
dat ene
: huis :
veraf te ver om
te lopen dicht te
dicht om te vliegen
waar jij nu
misschien in bed
net als mij
rock geen pop
tekenend langs de muren
wel denkend
aan
zoals ik jou
en deze inval, slechts
een mini fragmenta
tiebom veroorzakend
goeie ouwe
telepathie op muren en pa…
Onzeker
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
956 Machteloosheid is een rot gevoel
Dat raak je niet snel kwijt
Afhankelijk zijn van anderen
Niet zelf kunnen sturen
Onzekerheid die aan je knaagt
Als het langer blijkt te duren
Gelukkig is het tijdelijk
Hou ik mezelf steeds voor
Voorlopig moet het dan maar zo
En draait de molen door
Uiteindelijk komt het toch wel goed
Als akkers zijn ontgonnen
Veraf…
Bijziend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
997 Zij wacht op hem, hij's niet veraf.
Hij vraagt haar wat zij eigenlijk wil.
Zij lacht ad rem, wijst naar benee en zegt: mijn bril!…
Droom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
564 hij droomde van een paradijs
als vogel spreidde hij zijn vleugels
bezag de fijne schoonheid van veraf
het leven in verleden aan de einder
op weg naar die wereld werd hij gestopt
onzichtbare grenzen van tijd en van ruimte
kwam daar ten val door onmacht en twijfel
zijn gekortwiekte vleugels droegen hem niet
tot hij terechtkwam in zeeën van…
Windstilte
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.080 Nu de golven zijn bedwongen,
weggeebd in afgaand tij,
word ik kabbelend bezongen
van veraf als van nabij
door een eindeloze symfonie
met klank en kleur in harmonie.
En de subliem gekozen tonen,
door geen wanklank meer verstoord,
lijken het einde te bekronen
tot aan mijn eigen slotakkoord.…