Netgedichten over bedankt

Zoveel moois en meer gegoten in momenten leven laat zich zien. Hoe ik me laat meestromen op de golven van het leven waarin ik zonder belemmering en verplichting vaar in een voorwaartse richting zonder enig teken van achteruit te kijken maar steeds weer mijn dromen achterna ga en ontvang met open armen een nieuwe morgen. Op welke wijze mijn…

Geven en nemen steeds in leven en liefde een hart is alles. Een plaats waar geheimen en onthullingen veilig worden bewaard die bovendien nog eens wordt gevoed door het stromend bloed die zich een weg baant langs het netwerk van verkeersaders en doorgangsroutes, een kruispunt nabij. Hoe openlijk en werkelijk zij de golven van het leven…

Hemel bevangt mij haar mooi neemt mijn adem in mindful momentje. Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart. Flora vouwt ieder…

Hartje winter ging de bel voor de deur stond Fred witte muts en verder blauw vroeg hij om een bed Blij met deze buitenkans greep ik Fred zijn lurven niets dat in mijn open haard zo lekker brandt als smurfen Epiloog: Het was mij echter liever en evenzo mijn partner dat brand uitbreekt in de baard van de heer Pierre Kartner…

Hoe ik mijn hart volg als een breekbaar-en-kwetsbaar wonder van bestaan. Hoe heerlijk genietend het is om elke morgen te ontwaken met fracties blauw, frisse wind en een helder licht aan de open hemel op hetzelfde moment hoor je de bewegingen van groene en volle bladeren wrijvend tegen elkaar in een constant fluwelen geruis. Op een dag als…

Van de caravan en wij die daarin hoe vreemd, maar ook hoe knus de pap die je maakt, de bloesjes die ik maar zoeken blijf, die had ik toch meegenomen? van het geblaat achter de strook bomen van de wadden, de wijdte de oplichtende zandvlakte in de verte de vele vogels, de vuurtorens de oude huisjes met bloeiends op de stoep de verschillende…

Sterren fluisteren aan wolkeloze hemel vol glans en glinster. Hoe laatste restanten van een dag nog even aan mijn huid blijven kleven op hetzelfde moment neemt avond langzaam de overhand in mij waarin er een prille stilte vestigt Uitdagend zorgt het daarbij horend licht- en schaduwspel voor mooie verstrooiing. Na de vroege opkomst en menig…

O Poëzie, lieve vriendin van dromen laat me meevoeren op stroom van verlangen en liefhebben opdat ik kan varen met meewind langs kabbelend water waarop ik kan genieten van vergezichten en gezichten; horizon nabij. Vroeg in de morgen geef je mij al warme klanken en hartverwarmend timbre die ik samenvoeg tot een geheel van woorden en zinnen waar…

Bij mij zijn, geeft me vleugels, waarmee ik vliegen kan, dwars over oceanen heen. Die krachtig genoeg zijn, om jou te dragen, en stormen en orkanen te doorstaan, om uiteindelijk veilig te landen. Op een eiland, vol rust en vrede, waar de hemel diepblauw kleurt, en de oceaan kabbelend dit lied neuriet. Bij mij zijn, om voor een heel…

Nu de mei haar bloei voltooit, past waardering de Beheerder. Of kan er geen bedankje af, doorvoede burgers en toeristen? Niet zo simpel te verwoorden, ethisch schroomvallig als we zijn. Wanneer men mij welwillend toeknikt, buig ik mij deemoedig over een ode. Daarmee bedoelend hoe toegewijd ik dit verzoek wil honoreren. De hoogste lof ontvangt…

Zoveel moois en meer gegoten in momenten aarde laat zich zien. Op welke wijze ik kan genieten van een schoonheid in rust en ruimte waar ik mij steeds weer afvraag hoe kan het dat ik haar niet eerder heb gewaarworden tot waargenomen met al mijn zintuigen Iets om te bewonderen, niet alleen maar om met hoogmoed, hebzucht of wellust te bekijken…

Wanneer in de avond een zon begint te welken achter het groen glooiende landschap waar het aantrekkelijk mooi lichaam zich zal verschuilen in de lucht terwijl het puur licht tijd vrijmaakt om zich van haar creatieve en inspirerende kant te laten zien. Het resultaat is een combinatie van verre horizonten en rijke kleurschakeringen gegoten in wonderlijk…

hoog te belopen treden eindeloos de duinen, het strand, de zee veel zee die wacht, het troostende water zie ik je drijven op zachte golven naar het schip met de drie zeilen naar de verre dunne lijn naar de zakkende zon en je zwaait maar ik kan het niet, armen die weigeren mijn reputatie als miserabele afscheidsnemer er is veel wat ik…

Ik achtervolg jou met een vogelkleur zo blijf ik nooit zonder beweging hemelkleurig in mijn dankbaarheid voor ieder likje kostbare verf haal ik de zuurstof uit mijn lucht Heimwee kleurt donkerblauw achter het wenken van de horizon geoefende schildershanden bereiken een korte stilstand in het denken zo blijft de horizon maar wenken. Met…

Wanneer onverwacht en plots kleuren van stilte het lichaam binnendringen waar ze langs het adernetwerk onderweg zijn naar mijn hart Ik probeer hen te begrijpen en verstaan laat staan oplossen in het luchtledige. Dat is helemaal niets mis mee daar ze geen enkel vorm van geluid of ruis voortbrengen maar veeleer zich laten meestromen met emoties…

Hoe je blij kunt zijn om niets Natuurlijk is 't wel iets maar wat? Want anders had ook iedereen wel dat en waren er geen gedeprimeerden, zwaarmoedigen Geen moorden, verwoedigden, bebloedigden. Blijdschap komt uit vuur, verlangen dat zo nu en dan beantwoord, of altijd Alleen soms niet te zien door te dikke bril door te vermoeid…

Ze waren bezig met de grond om die netjes met meditatiekussens in een rond Een blij omhelzen was er En lekkernijen uitgestald ' k Had er nu zin in al De sarongs werden omgedaan Een houtkachel waaruit het gloeide We mochten zijn 't kindeke dat gestreeld, bewonderd, 'k bloeide Dan herders en de schapen, die andere schapen zochten…

Verdwaald in golven Geen geluid waar te nemen Alleen verstilling. Wanneer in de vroege morgenschemering mijn aandacht wordt getrokken door een sluier van verstilling in dichtheid en uitgestrektheid van waar de vage contouren van sil- houetten opdoemen terwijl gezichten en portretten lijken omhoog te zweven. Hoe het waas als een mist zonder…

Zo blij dat hier altijd slootjes met aan de kant wat bootjes, bossen met donker bebladerd pad boompjes die geel blad bewaren zwammen uit stammen vlammen wandelaars die groeten, praten, joggen, fietsen, hond uitlaten vaarten, waarin rode hemels, zwanen zwemmen Er een genieten van een luie zatermiddag is…

Eenvoud en meervoud ze stromen in haar leven onvolmaakt nabij. Ongekende schoonheid, waar kom jij vandaan, hoe jouw gezicht met haar goddelijke blikken en ogenblikken mij voortdurend in beroering en vervoering brengen, een verwarring klopt alsof ik jou nooit eerder heb ontmoet, steeds weer verrassend en elke keer anders. Waar je ook bent…

Had ik meer ruimte voor mijn gunsteling Om vrij van angst voor covid tijd te stelen En als het even kon het bed te delen Dan was ik nu bij jou, mijn lieveling Ik hoor dat het gezin de nieuwe 'haard' is Hoop dat die tijd voor ons des te meer waard is!...…

Leiderschap schept geen leven Al is het alleen om koffie Het gaat om geven Succes heeft geen datum Je geld Komt heus wel later Ondernemen kijk vooral Niet richting mij Reizen geeft lust Alleen de tijd gaat voorbij Dit is de code Geen ode Alleen maar tekst Levensecht…

Hoe ik het pad van het leven bewandel waarin de dagen bruin verlicht worden door het strogeel van de zon terwijl mijn bloed de kleur van de rode bladeren zal aannemen Ik raak van de weg en beland in het laatste kwartaal, de tijd tikt door. Wanhopig en machteloos probeer ik aan een tak te hangen waarop de vele fijne herinneringen van goede en…

Als watten hing zachte lucht langs wangen. Mijn voeten werden 's morgens vroeg gekoesterd, gemasseerd Ik kwam thuis en zag haar bezig met mijn keukenkastje De buur kwam aan de deur wou mee naar schilderen, ik verder met een perspectief dat maar niet lukte ' k liet los, schilderde harten en hing ze aan de deur Ik kookte, er was eten…

Omarmd door een wind witte slierten die volgen de hemel geraakt. Hoe uitdagend het is om vanuit de lucht het glooiend landschap waar te nemen als een lappendeken met allerlei speelse kleuren en lijnen van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken daar het uitzicht me ook doet denken aan een Mondriaan. Geen abstracte ode zienderogen…

Verrassend om jouw 'Pas de deux' te lezen Herkende mij direct in je gedicht Zat jij niet vast, was ik voor jou gezwicht En had best jouw maîtresse willen wezen 'k Had jou met pas de deux willen verleiden Om jou van liefde's lasten te bevrijden…

Ik had mijn dagboek afgepoeierd Waarom weet ik niet precies had 't te maken met een nieuw begin, een oud verlies? Ik was veslaafd geraakt aan die goeie goeierd, schreef gedachten, wat ik deed en wat me speet, kreeg heel vaak wel spiegelends terug. 't ging over kinderen, een fietsen voor de boeg of achter rug verjaardagen, ontmoeten soms,…

Dat ik gisteren hoopvol en kwetsbaar als een breekbaar zaadje begon te kiemen uit de aarde van waar ik voorzichtig klom, klaar om een nieuwe wereld te ontdekken Hoe groener, hoe beter terwijl ik rilde bij het aanbreken van mijn eerste lentes. Vandaag dein ik mee op de golven van een of ander wind en bloeit het lichaam verder open tegelijk geniet…

mijn moeder vandaag brengt een vleug verlangen in mijn herinnering…

Hoe fijn ze wel zijn momenten in mijn leven Dankbaarheid omringt. Hoe een prachtige zon breekt door de wolken en schijnt over stad en land waar de glimlach van een kind eender welke schitteringen tovert op hetzelfde moment luister ik naar de noot die als stilte klinkt of voel ik een zacht hand op een vermoeide schouder rusten. Op welke…