754 resultaten.
Ze is niet echt weg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 De herinnering
als een mooie glinstering
bewaard in tranen.
Hoe plots een mooie vlinder is weggevlogen
naar oneindige van hemel waar ze onderweg tijd vrijmaakt
om nog even achterom te kijken en terug te blikken op haar geraffineerd
leven waarin ze als een ambassadrice van de Liefde vast en zeker wegen heeft gekruist.
Een bestaan van los…
Uit het leven
netgedicht
2.5 met 60 stemmen
1.231 Zoveel moois en meer
gegoten in momenten
leven laat zich zien.
Hoe ik me laat meestromen op de golven van het
leven waarin ik zonder belemmering en verplichting vaar in
een voorwaartse richting zonder enig teken van achteruit te kijken maar
steeds weer mijn dromen achterna ga en ontvang met open armen een nieuwe morgen.
Op welke wijze mijn…
Ode aan mijn breekbaar-en-kwetsbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Geven en nemen
steeds in leven en liefde
een hart is alles.
Een plaats waar geheimen en onthullingen
veilig worden bewaard die bovendien nog eens wordt
gevoed door het stromend bloed die zich een weg baant langs
het netwerk van verkeersaders en doorgangsroutes, een kruispunt nabij.
Hoe openlijk en werkelijk zij de golven van
het leven…
Zomerschemering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
494 Hemel bevangt mij
haar mooi neemt mijn adem in
mindful momentje.
Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak
door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder
worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden
op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart.
Flora vouwt ieder…
WONDEREN BESTAAN.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
683 Dikke vriendelijke duif berooft me van mijn speculoosje
De zo schattige diertjes horen niet in een eng klein doosje
Bambi, mijn lekker flodderkontje spint en kronkelt lekker om mijn benen
Ik mag haar warme genegenheid en charmes even lenen
Een serene oude abdij helpt mijn hart haar flinke dorst te lessen
Omarmende warme tederheid kus ik zacht…
Turf
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
443 Hartje winter ging de bel
voor de deur stond Fred
witte muts en verder blauw
vroeg hij om een bed
Blij met deze buitenkans
greep ik Fred zijn lurven
niets dat in mijn open haard
zo lekker brandt als smurfen
Epiloog:
Het was mij echter liever
en evenzo mijn partner
dat brand uitbreekt in de baard
van de heer Pierre Kartner…
Uit mijn leven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
434 Hoe ik mijn hart volg
als een breekbaar-en-kwetsbaar
wonder van bestaan.
Hoe heerlijk genietend het is om elke morgen
te ontwaken met fracties blauw, frisse wind en een helder
licht aan de open hemel op hetzelfde moment hoor je de bewegingen
van groene en volle bladeren wrijvend tegen elkaar in een constant fluwelen geruis.
Op een dag als…
Vertering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Van de caravan en wij die daarin
hoe vreemd, maar ook hoe knus
de pap die je maakt,
de bloesjes die ik maar zoeken blijf,
die had ik toch meegenomen?
van het geblaat achter de strook bomen
van de wadden, de wijdte
de oplichtende zandvlakte in de verte
de vele vogels,
de vuurtorens
de oude huisjes met bloeiends
op de stoep
de verschillende…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 Sterren fluisteren
aan wolkeloze hemel
vol glans en glinster.
Hoe laatste restanten van een dag nog even
aan mijn huid blijven kleven op hetzelfde moment neemt
avond langzaam de overhand in mij waarin er een prille stilte vestigt
Uitdagend zorgt het daarbij horend licht- en schaduwspel voor mooie verstrooiing.
Na de vroege opkomst en menig…
Ze heet Poëzie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
461 O Poëzie, lieve vriendin van dromen
laat me meevoeren op stroom van verlangen en
liefhebben opdat ik kan varen met meewind langs kabbelend
water waarop ik kan genieten van vergezichten en gezichten; horizon nabij.
Vroeg in de morgen geef je mij al warme
klanken en hartverwarmend timbre die ik samenvoeg tot
een geheel van woorden en zinnen waar…
Bij mij zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Bij mij zijn,
geeft me vleugels,
waarmee ik vliegen kan,
dwars over oceanen heen.
Die krachtig genoeg zijn,
om jou te dragen,
en stormen en orkanen te doorstaan,
om uiteindelijk veilig te landen.
Op een eiland,
vol rust en vrede,
waar de hemel diepblauw kleurt,
en de oceaan kabbelend dit lied neuriet.
Bij mij zijn,
om voor een heel…
Bedankje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 Nu de mei haar bloei voltooit,
past waardering de Beheerder.
Of kan er geen bedankje af,
doorvoede burgers en toeristen?
Niet zo simpel te verwoorden,
ethisch schroomvallig als we zijn.
Wanneer men mij welwillend toeknikt,
buig ik mij deemoedig over een ode.
Daarmee bedoelend hoe toegewijd
ik dit verzoek wil honoreren.
De hoogste lof ontvangt…
Vier kwatrijnen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
652 Wanneer onverwachtheid straalt in de open hemel
waar ik kennis maak met stukjes taal van aantrekkingskracht en
creativiteit tot zowaar de zintuigen verblind worden door hun schoonheden
Een voor een ongekende composities als een stille nadering voor mijn verloren liefde.
Op welke wijze deze klanken klaar klinkend door het
leven gaan die bovendien…
De pracht van de aarde
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
527 Zoveel moois en meer
gegoten in momenten
aarde laat zich zien.
Op welke wijze ik kan genieten van een schoonheid
in rust en ruimte waar ik mij steeds weer afvraag hoe kan het dat
ik haar niet eerder heb gewaarworden tot waargenomen met al mijn zintuigen
Iets om te bewonderen, niet alleen maar om met hoogmoed, hebzucht of wellust te bekijken…
Avondpracht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
437 Wanneer in de avond een zon begint te
welken achter het groen glooiende landschap waar het
aantrekkelijk mooi lichaam zich zal verschuilen in de lucht terwijl het
puur licht tijd vrijmaakt om zich van haar creatieve en inspirerende kant te laten zien.
Het resultaat is een combinatie van verre
horizonten en rijke kleurschakeringen gegoten in wonderlijk…
NARCOSE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
691 Na het ontwaken is het nog niet echt feest,
gekleed in slechts een miniem schort voel ik me een beest.
Geboeid door slangetjes van het infuus en katheter,
draden verbonden aan een monitor voor de hartslagmeter.
Zuurstof uit de muur naar mijn neus,
gezien het verlies zijn twee zakken bloed geen slechte keus.
Niet te vergeten een bal met een rode…
Knipoog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
572 hoog te belopen treden eindeloos
de duinen, het strand, de zee
veel zee die wacht, het troostende water
zie ik je drijven op zachte golven
naar het schip met de drie zeilen
naar de verre dunne lijn
naar de zakkende zon en je zwaait
maar ik kan het niet, armen die weigeren
mijn reputatie als miserabele afscheidsnemer
er is veel wat ik…
Hemelkleurig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Ik achtervolg jou met een vogelkleur
zo blijf ik nooit zonder beweging
hemelkleurig in mijn dankbaarheid
voor ieder likje kostbare verf
haal ik de zuurstof uit mijn lucht
Heimwee kleurt donkerblauw
achter het wenken van de horizon
geoefende schildershanden bereiken
een korte stilstand in het denken
zo blijft de horizon maar wenken.
Met…
Verrijking
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
563 Strelende klanken
gegoten in rijm en vers
foto afgedrukt.
O Poëzie, lieve vriendin van dromen
laat me meevoeren op stroom van verlangen en
liefhebben opdat ik kan varen met meewind langs kabbelend
water waarop ik kan genieten van vergezichten en gezichten; horizon nabij.
Vroeg in de morgen geef je mij al warme
klanken en hartverwarmend…
Open
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
588 Spreek je over dichten,
Dan wordt iets dichtgestopt.
Er wordt iets toegesloten,
het deksel gaat erop.
Dichter zijn is iets heel anders.
Een dichter houdt van openheid,
zijn hart voor schoonheid openstellen,
Een heel groot onderscheid.
Hij moet aan anderen overbrengen,
de schoonheid die hij voelt en ziet.
Geen geluk ligt er in zwijgen.…
De kracht van stilte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
707 Wanneer onverwacht en plots
kleuren van stilte het lichaam binnendringen
waar ze langs het adernetwerk onderweg zijn naar mijn hart
Ik probeer hen te begrijpen en verstaan laat staan oplossen in het luchtledige.
Dat is helemaal niets mis mee daar
ze geen enkel vorm van geluid of ruis voortbrengen
maar veeleer zich laten meestromen met emoties…
Blijdschap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 Hoe je blij kunt zijn
om niets
Natuurlijk is 't wel iets
maar wat?
Want anders had
ook iedereen wel dat
en waren er geen gedeprimeerden, zwaarmoedigen
Geen moorden, verwoedigden,
bebloedigden.
Blijdschap komt uit vuur,
verlangen dat zo nu en dan
beantwoord,
of altijd
Alleen soms niet te zien
door te dikke bril
door te vermoeid…
Paars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 Ze waren bezig met de grond
om die netjes
met meditatiekussens in een rond
Een blij omhelzen was er
En lekkernijen uitgestald
' k Had er nu zin in al
De sarongs werden omgedaan
Een houtkachel waaruit het gloeide
We mochten zijn 't kindeke
dat gestreeld, bewonderd,
'k bloeide
Dan herders en de schapen,
die andere schapen zochten…
De volheid van stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Verdwaald in golven
Geen geluid waar te nemen
Alleen verstilling.
Wanneer in de vroege morgenschemering mijn
aandacht wordt getrokken door een sluier van verstilling
in dichtheid en uitgestrektheid van waar de vage contouren van sil-
houetten opdoemen terwijl gezichten en portretten lijken omhoog te zweven.
Hoe het waas als een mist zonder…
Gewoon geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Zo blij dat hier altijd slootjes
met aan de kant wat bootjes,
bossen met donker bebladerd pad
boompjes die geel blad bewaren
zwammen uit stammen vlammen
wandelaars die groeten, praten,
joggen, fietsen, hond uitlaten
vaarten, waarin rode hemels,
zwanen zwemmen
Er een genieten van een luie zatermiddag is…
Ze is mijn schoonheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
609 Eenvoud en meervoud
ze stromen in haar leven
onvolmaakt nabij.
Ongekende schoonheid, waar kom jij vandaan, hoe
jouw gezicht met haar goddelijke blikken en ogenblikken mij
voortdurend in beroering en vervoering brengen, een verwarring klopt
alsof ik jou nooit eerder heb ontmoet, steeds weer verrassend en elke keer anders.
Waar je ook bent…
Gunsteling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
486 Had ik meer ruimte voor mijn gunsteling
Om vrij van angst voor covid
tijd te stelen
En als het even kon het bed
te delen
Dan was ik nu bij jou, mijn lieveling
Ik hoor dat het gezin de nieuwe 'haard' is
Hoop dat die tijd voor ons des te meer waard is!...…
Ahura Mazda
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
507 Leiderschap schept geen leven
Al is het alleen om koffie
Het gaat om geven
Succes heeft geen datum
Je geld
Komt heus wel later
Ondernemen kijk vooral
Niet richting mij
Reizen geeft lust
Alleen de tijd gaat voorbij
Dit is de code
Geen ode
Alleen maar tekst
Levensecht…
Herfststemming
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
811 Hoe een dichte mist mijn twee ogen bedekt
zodat er weinig zicht vloeit uit op hetzelfde moment stroomt
verdriet in de aderen waar ook een dor blad drijft met een of ander wind
Waar komt deze oneindige treurnis vandaan daar ze nog eens wordt gevoed door pijn.
De prachtige blauwe hemel van weleer wordt
gekleurd met grijzige grauwheid, een zon…
In de herfstjaren van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Hoe ik het pad van het leven bewandel waarin de
dagen bruin verlicht worden door het strogeel van de zon
terwijl mijn bloed de kleur van de rode bladeren zal aannemen
Ik raak van de weg en beland in het laatste kwartaal, de tijd tikt door.
Wanhopig en machteloos probeer ik aan een tak te
hangen waarop de vele fijne herinneringen van goede en…