1581 resultaten.
Genesis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
805 Ik droom dat ik ouder ben als het heelal
wacht in zwangere niets op wat komen zal;
ruimte expandeert met baringsgolven die
als warmte door mijn lijf stromen; ruimte
condenseert tot materie, door zwaartekracht
verdicht tot hemellichamen; uit sterrenstof
van een stervende ster stolt de aarde in een
materie regen; primitief groen leven zet
broeikasgas…
Zien, komen en gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Een ziel die kan zien
die zal komen en
weer zal gaan
zo'n ziel zal misschien
nooit ophouden met dromen
en zal verder willen bestaan.…
Universele liefde ( Voor R. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 vormde zich
tot de grote onverwoestbare kracht van liefde
in dit hele heelal.
Het begon bij het universum...
zal blijven bestaan: warmte,
vrede en liefde voor ieder.…
Voor eeuwig ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 De aarde draait rond
maar toch sta ik stil
bij wat wij hadden,
bij wat we hebben,
bij wat we zijn;
jij in mijn leven,
dat is een rode lijn.
De aarde draait rond
en ik sta stil
bij eeuwig,
dat is lang.
Van onze liefde
word ik wel eens bang.…
Regen voor zonneschijn brengt stilte na de storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Vragen in mijn hoofd,
antwoorden in mijn hoofd.
Duidelijk, kloppend maar onherkenbaar,
de wet vervangt de vraag.
Vreemde stemmen ingefluisterd,
niet van hier, onbekend.
Een deel van mij, een andere ik
Tegenovergesteld, compleetmakend.
Mijn intuïtie, mijn weten, mijn gids.
Ying en yang samengesmolten,
zwart en wit ontpopt tot grijs.
Mijn…
Het Begin van het Leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Ik zag jou staan, daar bij de bron...
onder een boog, met een haag
aan bladeren en bloemen;
ik hoefde slechts jouw werkelijke
naam te noemen:
Jíj, kéék naar mij op!
Hoe ongelófelijk!
Wij stonden daar, een tijd
tegenover elkaar ... daarna
was er geen tegenhouden aan:
Onze energieën wervelden,
draaien om elkaar heen, ...
door elkaar heen..…
Dit Moment
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
738 Jij bent
de wolk
in het moment
Een piano
klinkt en drinkt
mijn zucht
In een teug
adem ik uit
en zweeft lucht
Dit moment
omhoog en terug…
als dode mussen...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
576 als dode mussen in de
tuin de gestorven
woorden
onbesproken
zwarte lakens
waaronder het veilig
schuilen is
op een dag verduistert
de zon
de avond valt uiteen
in sombere
nachtgedachten en
besluit ik de sterren
terug te hangen
in het heelal
waarna de slaap
ongehinderd binnensluipt…
KRACHT EN SCHOONHEID
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
686 schoonheid
boventoon gaan voeren
de aangekomenen rustten
in hun lichtcellen
communiceren met het AL
door openstelling,
waaruit handelingen ten goede
voortvloeien in oneindige stromen
velen zullen begrip hebben
en het licht doorgeven
dat hen geboden werd
en geaccepteerd
tot dat ieder uit de weidse wereld
in licht overgaat
en
het heelal…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.539 Dan voelt men zulk een liefde voor de bron
Van al wat leeft, 't heelal, dat men wou daar
Zijn armen omheen slaan, en heel te gaar
'r in opgaan, dat het ons bestaan verwon.
Men zou voor de mensheid, die duizenden makkers,
Zich willen geven in een brandend vuur,
In een afgrond van diepte of van hoogte.…
Handvol duisternis van Carolyn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Negen planeten om een zon
manen, satellieten tellen niet mee.
Op de blauwe planeet zijn mensen
bezig met de rookwolkjes van hun bestaan
vrezen de hitte van de zonnestralen
en erger nog wat schuilt achter de zon
en dat daarbij elke vaste vorm van 99,9
procent ledigheid is vervuld.
Een kindervuist opent zich heel even
ware duisternis…
Die avond
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.423 die avond dat mijn moeder me mee naar buiten nam me zacht
van achteren bij de haren pakte me de sterren wees
daartussen een onzichtbare vinger die met de nagel
een vuurstreep door de hemel trok.
dat ze in een kuil in de grond heel hard ging bidden en huilen en
gillen en dat alles tegelijk de zomerbloemen van haar zachte rok
trilden zand viel…
H E E L A L
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
684 te kunnen overzien
het inzicht te halen
en onze kracht te peilen
om de hoogte te bepalen
ook door storm regen en wind tegen geleerd
de storm vervaagt wat toch moest gaan
buigt en geeft nieuwe kracht
aan wat niet breken zal
overtuigd van haar bestaan
de zon verspreidt
haar roze wolkentapijt
tot rood en oranje
door de eeuwigheid
heelal…
OVER EN DOOR WOLKEN VAREN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
546 Van dichtbij
wil je ze zien
de wolken
zijn het de watten
als op een kindertekening?
Ook het blauw
van lucht
wil je zien
aanraken
met vingertoppen
Je wilt je
bestuurder,regisseur
een God maken
schepping
aan je voeten
Je wilt het
schreeuwen
van de daken:
ruimte,'n ruimtereis
wil ik beleven
Want soms...
is aarde
zo…
Exo-aardes ontdekt
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
870 Het laatste astronomisch nieuws geeft aan
dat men een onderzoek naar stelsels deed.
Men vond toen exo-aardes bij de vleet:
er bleken er wel zestien te bestaan.
En vinden we daar tekenen van leven,
welk goede voorbeeld zullen wij dan geven?…
In nevels en spiralen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
679 ik stapte uit
in sterrenvlagen
hoorde ik de kosmos praten
ver voorbij de maan
zij eigent zich de waan
van dagelijks bereikbaar aan
ik wil zon
de latente nova waar
ons stelsel mee begon
delen in haar kracht
opgaan in haar pracht de
oerknal delen waar alles mee begon
nog zwaai ik naar sterren
in nevels en spiralen zullen wij
ooit…
Een sterrenstreep
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
721 ik vlaag een
sterrenstreep
naast wat er is geweest
geboren in een
veeg van wolken
kolken wij de maan
zij schreef in schijnen
af en toe verdwijnen maar
haar golven maakten alles waar
je glinstert weer
jouw stille kou mag ik
warmen in onze sterrenarmen…
Hemellicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
696 drager van het licht
ziener in duisternis
dageraad en schemering
die tijd en ruimte bereist
in oneindige voorspoed
doorkruist het universum
van hart en ziel
tot leven en dood
begin en einde
zoektocht naar meer
gedragen in eindigheid
lichtjaren ver geboren
schitterend firmament
sterrenpracht in nacht
als wonder aanschouwt
gedragen…
Oneindigheid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.749 Ik draag en ben het heel heelal.
O valse schijn van lichaamswal,
Waarbinnen wij schijnen, waarbuiten wij zijn,
Omvangende in een gedroomde lijn
De oneindigheid!…
Fotonen klonen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 De boom ontdaan van blad
strekt de magere takken uit
hemelwaarts omhoog, veelarmig
tot rust gekomen in de nacht
een kleed van sterren aan
Jij wil niet horen van een maan
gevangen in de kale, schurende vlakken
alleen maar omdat jijzelf beweegt
verdwijnt, verschijnt, verdunt
verdicht op elk niveau van bestaan…
Mijn ster op zonnejacht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
896 zag je
vanmorgen
in de sterren
jij twinkelde een
eerste lief maar uit het donkerte
kwamen er meer van verre
elk met een eigen teken
gaven voeding aan ons heelal
maakten alles ietsjes breder
jij verdiepte toen ik
de zon jou uit de eerste
hand liet strelen met haar licht
ga met mij mee jij bent
mijn ster op zonnejacht
en nooit…
En ik hou zo van jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 En ik hou zo van jou,
van jou alleen Peter,
Jij, jij bent, niet meer alleen,
alleen, bij mij,
En ik hou zo van jou,
de stappen die ik zet,
zijn voor jou, voor jou alleen,
en ik hou zo van jou.
En ja, ik, weet, hoe eenzaam
jij bent geweest.
Zo lang Peter,
Maar ik hou zo van jou.
En jij houdt ook van mij,
Mijn gedachten zijn voor…
Oeral gebergte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Oeral gebergte
“ Is dit de hal al van het heelal, ”
vroeg de bezopen meelbal?
“ Jawel, goed gesnopen: ” zei de weetal.
Hier spuide de melk weg
en de dronkaard dacht: “ wat u inhoud
op aard verslond is gebaard. ”
Brengt het in kaart,
zijn beiden geëvenaard.
Het noordelijk en het zuidelijk halfrond
in een strak korset verbond.…
Een groter geheel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
485 Elk jaar maak ik een rondje
om de zon, ga ik
in stilstand zelfs
nog 1000 km
per uur,
en hangt onze wereld
daar maar
miraculeus
in het
grote zwart,
waar boven net zo goed
onder kan zijn,
maar wat
houdt het zwart bij elkaar?…
Achter de maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Er woont een wezen,
ik zeg wezen want het
is iets dat niemand ooit
eerder heeft gezien,
aan de achterkant
van de maan.
Het heeft wel 30 armen
waarmee zij haar
wereld draagt,
dit om te voorkomen
dat niemand ooit de maan
nog zag.
Zij verschuilt zich in de schaduw
omdat het de zon
niet verdragen kan,
met ongekende krachten
weerstaat…
beschaving
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 en daar kwamen zij
de mensheid
met de borst vooruit
de grote trom slaand
het universum in
op zoek naar hun aard
om ooit
weer ongehoord
te verdwijnen
in het oneindige
als een zuchtje
in de eeuwigheid
een hoop rommel achterlatend…
Zoon van Icarus
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
799 Wat is de wereld toch licht
als het donker is verdreven
langzaam de trap bestijgend
die de aarde beneden laat
de zongele hemel naderbij
fel knipperend in de ogen
Alleen is daar helaas
nu echt de laatste tree
de keuze is afdalen
of toch verder
Aarzelend wacht hij de komst
van de avond van de nacht
tot de eerste langs zal komen
Springend…
Vingergevoelig.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
924 was en plas, huisje netjes erg clean
melkboer acht me een heuse queen.
bloedend hart om verdriet van zoon
schattekats bak rein en ook schoon.
verdriet of niet, strak in het pak
supervrouwen onbestaand?
....... even vet onderschat .........
alles mag!…
Licht op zee
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.249 ten opzichte van dat
ene licht op zee
een schip
staan alle sterren stil
tenzij ze vallen
bedrogen door het licht
van de ene ster reeds
eeuwen gevangen en nog
te zien
blootsoogs
zien wat er niet meer is
omdat het er nog is
zo valt ook de mens
in het ogenblik de
eeuwigheid in
---------------------------
uit: 'Formentera', 1984.…
Horizon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 Die maakt een hobbel
en ik val
gewichtloos in het heelal
over de rand de diepte in
gas of remmen heeft geen zin
willoos tollend als sateliet
Wegenwacht bellen lukt me niet.
Lekker in de auto
gewichtloos virusvrij
nergens mee te maken
ben ik dan zo blij ?
Eenzaam in de ruimte
donker, saai en kil
is dat wat ik wil ?…