959 resultaten.
En tuiten zich
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
726 jij legt je wang
heel handig langs mijn borst
ze welven zich in jouw belang
verkleuren in gebruik
herkennen je en tuiten zich
voor een intiem verwennen
ik bied ze aan in het
subtiele spel van voortbestaan
je glimlacht als beloning
ik laat me gaan
jouw ongeremdheid kijkt me aan
voor even ben jij toch mijn koning…
Jouw dochter mijn nicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
587 in iedere vlinder zie jij haar
elke wolk is een teken
dat zij bij jou is
ik weet hoeveel je mist
en zoekt
tussen dagelijkse dingen
naar even weer die blik
of geur
herinneringen
ik herken haar soms in jou
die lach
de kleuren van jouw ogen
en leun op de herkenning
van toen zij jonger was…
Het firnament aanraken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
451 Zij herkennen de vriendelijkheid
de leugen , de vragen om voedsel
als jij huiswaarts wenst te gaan.
Herkennen en kennen oeverloos puur
de plek waar de dagelijkse horizon gloort
bestemmingen naar toe voeren als betere wegen
zelfs trottoirs en beloopbare mulle zandpaden.…
Gestolde gevoelens
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.234 Tentakels scheuren zich een weg
doorheen mijn lichaam,
schurend, gillend, bang voor herkenning
Herkenning doodt het monster en
alle kleuren van gevoel
worden minder pijnlijk
na een tijd
door erkenning van verdriet
en van de echte werkelijkheid.…
amnesie
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.042 een vreemde dag
die niet de mijne lijkt te zijn
het onderwerp ben ik wel
maar vreemde woorden
en gebeurtenissen
sluipen mijn oren binnen
op zoek naar herkenning
woorden die de mijne waren
zijn onherkenbare
klanken geworden naast
de vraagtekens in mijn hoofd
ik hoor ze als toeschouwer
door iemand vreemd gezegd
en vraag mij af…
Verwend
hartenkreet
3.1 met 22 stemmen
1.480 Hoe jij bent
vind ik heel bijzonder
dat stukje herkenning
voelt als een wonder
In jouw sterke armen
voel ik mij zo gelukkig en fijn
het past allemaal zo goed
misschien moest het wel zo zijn
Alles lijkt mooier
Ik voel me verwend
door jouw liefde
doordat jij in mijn leven bent!…
weet je ...
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
2.053 beetje bij beetje
vervalen de dagen
verkleuren mijn woorden
verbleekt het gezicht
verlies ik geheugen
door veelvuldig schrapen
vervliegt de herkenning
in schemerend licht
verzwak ik mijn geest
door langdurig dwalen
in wit zwarte dromen
en beelden van toen
herinner ik zinnen
uit zwijgende talen
weet ik te zeggen
vergeet ik te doen…
een schreeuw
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.747 hoe vaak
heeft zonde
haar naam al aangeraakt
met wanhoop in ogen,
klein en in de richting
van de dood
morgen
zou hij laten
en zij zou opstaan, zonder
herkennen als hij boog
over tafel, half man
half vader
ze gooide ruiten in, klom
op het dak en in de hoogste bomen,
deed alles om anders te klinken
zij veranderde niet…
Harten...rozen en gedichten...!
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
3.358 Harten vol van liefde
Rozen vers geplukt
Gedichten mooi geschreven
Maar Valentijn is toch anders bedoeld
In stilte iemand beminnen
Vertellen wat je voor 'm voelt
Zonder dat hij je zal herkennen
Afin...de dag van de Liefde
Al dan niet gevierd
Mijn hart is vol van Liefde
Chrysanten vers geplukt
En mijn gedicht voor jou geschreven…
dementeren
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
2.619 Je wilt het proberen
maar je hersens protesteren
vergeetachtig ben je op zoek
naar iets
maar naar wat, het zegt je niets
soms ben je agressief
en dan weer heel erg lief
je bent weer terug in je jeugd
volgens mij geeft dat het meeste vreugd
je dochter of je zoon
voor jou is het een ander persoon
en dat doet zeer
herkennen doe je niemand meer…
mijn school
netgedicht
3.5 met 57 stemmen
3.323 het was een oude school, ramen waren hoog
de schaduw van de meester boog zich in een kring
voorover in de glinstering van het oude stof
wij kinderen zongen in onze Friese taal
als herkenning bij het uitzicht van het raam
kinderstappen in uitgesleten marmer
als kind in een onvoltooide tijd
waarin niets is verloren gegaan wat ik leerde…
mijnenveld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
618 het lijkt niet eens moeilijk
vliegen met stramme vleugels
schateren met de wind mee
pluizen volgen op hun vliegroute
een vink uit een pimpelmees
een arend naast een valk
of het gekraai van wat wel een
kraai moet zijn herkennen
maar giftige kruiden uit heilzame
vertrouwen versus wantrouwen
zwijgen als goud en het sprekend zilver
dat is…
evolutie
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
896 Meedeinend
op het ritme
van
moeder aarde's
harteklop
na
eeuwen scheiding
herkenning
in overgave
aan de oneindige
beweging
geheimen
van de evolutie
zorgvuldig
opgeborgen in de
plooien
van haar sluiers
onthullen
zich in kadans
celherinnering
die ik was
mineraal en plant
zwemmend in zee
kruipend in het zand
me oprichtend
en op…
Nog niets
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
465 Tot diep in de nacht
hadden zij het hoogste woord
en dan bedoel ik het hoogste:
zo hoog voerde hun gesprek en
zo diep was hun herkenning
dat het de tijd zelf was die
soms even stopte
om beter te kunnen luisteren.
Wind was er al lang niet meer
en sommige rivieren waren
alvast met stromen gestopt.…
Incommunicatie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
555 Hoe jij luisterde
in jou geen
betuttelaar of
excommunicatie je
sprak over kruis
van verzoening
door het bloed
ik over solidair zijn
door navolging
op dezelfde reis
sloegen we
andere wegen in
vonden herkenning
in Zijn woorden
van horen zeggen
een zekerweter en
de twijfelaar
we sloegen bruggen
het voelde goed
door de bron
die…
Patsboem!
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
717 Liefdessluimering ontwaakt
Haar diep verdrongen verlangen
Naar toen
Zichzelf herkennen in nu
Eenzelfde wereld
En
Ontwaakt wakker
Hoort zij dierbaar geschater
Voelt even herleven
Die gouden liefdesgloed
Over haar sidderende lijf
Hoog - en dan weg
Mogen liefdes gouden uren
Die haar zijn vergeten
Wakker opnieuw herleven.…
Zo eindeloos dichtbij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 heb je wegen gelopen
de paden gezien
die jij bent gegaan
ontmoette je
steels in een spiegelruit
je zwaaide en lachte
ik verwachtte je stem en
verrassing in ogen
maar herkenning bleef uit
je danste
lichtvoetig de lente
bleef ongrijpbaar voor mij
heb je adem geroken
jouw warmte en liefde
voelde zo eindeloos dichtbij…
Depri
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
780 Gesloten ogen
het hoofd zo moe
zo nietig aanwezig
De wereld is
onbereikbaar ver
met idealen bezig
Geheel ontoereikend
lijkt niets meer zinnig
of van enig nut
De middelen zijn
veel te klein
hij is ingedut
Niet bij machte te kijken
tekens te herkennen
al zichtbaar op de wand
Er is een open wereld
vol mogelijkheden
aan de overkant…
Onbeheerd achtergelaten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
465 Tijd hebben we alleen
Maar voor elkaar als we
Op het strand heel even
Bij elkaar zijn -
Tot een gesprek komt
Het niet echt, besloten
Wordt om de vriendschap
Die immers voor altijd is
Door middel van een selfie
Voor de eeuwigheid vast te leggen -
De geestelijke bagage
Waarin wij onszelf herkennen
En door anderen herkend worden…
De schoot is uitgedroogd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
833 soms draag ik
leven van handen
die niet geven
waarvan de borsten
zijn verschrompeld en
de schoot is uitgedroogd
nog ongeboren
zijn talenten die blind
zichzelf niet herkennen
waarvan de kern bevroren
is in middelmatigheid
van winters alle dag
maar leven kent geen tijd
jouw handen dragen die gaven
geven ons de eeuwigheid…
Ken u zelf....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Herkennen wie ons EGO is.
Wat is daaraan fout of mis?
Ons EGO onder ogen durven zien.
Wie kan dat? Wie durft?
Ken u zelf....
Dat leerden de oude Grieken ons wijs.
Laten we die les opnieuw gaan leren,
voordat we ziende blind worden,
of gewoon te oud, en veel te grijs.…
het onzegbare
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
648 het onzegbare
ergens hier, het waart in alledaagse gestaltes
daar schuift het in elkaar, de horizon
en elk herkennen is een vlakte
de poëzie,
het vreemde trekken aan het panorama
tot heuvels verheffen,
zich tot een berg strekken
je vindt er koffers en drama's
stoelen die een eigen leven leiden
en mensen die er liever op hun kop blijven liggen…
Grootsheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
450 Als grootsheid
mij zo angstig maakt
mij zo vaak
doet verstijven
dan wil iets in mij
al te graag
steeds klein
en onbelangrijk blijven
Toch voel ik mij soms
groter dan ik doe
dan ik tot uitdrukking
kan brengen
hoewel ik niet
echt heb geleerd
hoe grootsheid te herkennen
Toch ben ik
belangrijker dan
ik weet
ik toelaat
en bewust voel…
Hun macht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
509 voorzichtig
kleurden randen
hun macht aan
gewone dingen
subtiel dirigeerde
hokjesgeest
de mens
naar binnen
het happy gevoel
ervaarden zij in geur
en kleur toen zij de
deur passeerden
het warme wij
gevoel van
herkenning voelden
zij in de persoonlijke
benadering van
gelijkgestemden die
naast bevoogding ook
hulp en begeleiding…
Openstaande tijdelijkheid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
450 In woeste geluiden van de grote stad
reeds opgemerkt door rode oren
ontmoeten klanken stemgeluiden
woorden en levendige zinnenspinsels
er is een nieuwe sound geboren
eigen intensiteit, zachte melodieën
door opzwepende harmonie
vitale intonatie vol herkenning
ik kan me bij jou thuis voelen
in openstaande tijdelijkheid.…
Zonder zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
327 Alleen muziek biedt enige troost,
Herkenning zonder begrip,
Het nu is de nieuwe eeuwigheid,
Nu begin noch eind bestaat.
Zonder een begin of eind,
Dobberend in een zee van tijd,
Waar het zijn verdwijnt,
En ’t eind samenvalt met zijn.…
Diep van binnen...
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.248 Diep van binnen
Gevoeld
'n Woord
'n Klank
'n Gebaar
Diep van binnen
Getoond
'n Lach
'n Traan
'n Emotie
Diep van binnen
Bewaard
'n Tekst
'n Lied
'n Herkennen
Diep van binnen,
Heel diep van binnen.…
De stroom des levens.
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.172 de stroom des levens
is als een eenzame rivier
je komt zoveel tegen
maar je ziet het niet
tot hier
tot het punt van herkenning
een nieuwe stroom langszij
een samenvoeging van twee levens
dit gaat nooit meer voorbij
als twee rivieren samen
niet meer te onderscheiden
waardeer je de kleine dingen
laat je je leiden
door de stroom des levens…
Buikdelers
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
4.509 vage herkenning
van gewoonten en uiterlijk
een woord, een hand
een gebaar
gedeelde herinneringen
blijken verdeeld
ieder zijn eigen verhaal
zijn eigen bril
buikdelers van vroeger
er ligt een leven tussen…
De smidse van emoties
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
443 zij dwaalde
in herkennen
koesterde de tijd
die was geweest
raakte aan
herinnering voor
een begin van
samen dieper voelen
in de lach en
warme hand lagen
harten nog te wachten
op oorzakelijk verband
die eenheid
werd gesmeed in de
smidse van emoties
maar het vuur was uit
nog is er de huid waar
jaren van verbondenheid
hun…