3520 resultaten.
wilg
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.005 glanzende vrouw
aantrekkelijk gezicht en mager lijf
en grote, hele grote kanovoeten
zij wacht op jouw oor tegen haar bast
zij kraakt, wiegt en perst sappen
van worteldiep naar blader hoog
gevangen zonlicht slaat zij op
in het hart tegen bederf en ongerief
de boom eens een zaadje op de wind
vluchten verleerd, te veel vaste grond
pompt jaargetijden…
De zoveelste maal
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
836 Voor de zoveelste maal
is het weer oktober
Verliezen vogels hun stem
stoppen tijdelijk met zingen
Valt het blad als goud
uit de wijde jas
van de berk
in m´n achtertuin
Doet de zon heimelijk
en heeft regen plotse invallen
Voor de zoveelste maal
spreekt herfst ´n taal
waarin afscheid, weemoed
en herinneringen.…
Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
741 Het strijkkwintet van S. in G-mineur klinkt. Het beeld
van de bleekvelden bij H. op het schilderij van Van R.
dringt zich aan mij op.
Buiten regent het zacht, in huis staat de kachel aan.
Onstuimig, op deze late meidag, ruist het huizenhoog
stadsgeboomte op het ritme van de mollen.
Boven hen houdt een dreigend-grijze
lucht de zon gevangen…
Stilzwijgend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.877 Het kan niet anders
je ligt hier stil
te zwijgen
sinds de laatste julidag
De dodenakker
minder doods vandaag
dag van Allerzielen
Een ster
was je in woorden rijgen
aan de rode draad
van je bestaan
Ik deed er vaak
't zwijgen toe
zo boven thee en cake
Wat onlangs bleek
is dat ik je stem
begin te missen.…
hier en nu zei u
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.307 de klokt tikt met de regen
in hetzelfde refrein en geeft
commentaar, dat is een zegen
voor wie aandacht nodig heeft
boven links slaat een stofzuiger aan
beneden rechts een zwarte bouvier
van de vrouw met hoge hakken
die op bureau haar lusten viert
zet Nelly Furtado wat harder
zij is het helemaal met me eens
hoe goed je ook ergens in bent…
Eén september
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.699 Klokke negen luidt vandaag crescendo:
de bimbam beiert en valt in 't niet
bij het alom klinkende gestuiter
van lege zitjes achterop de fiets.
Deze stoeltjes vuren salvo's
ten afscheid van een zomer zorg,
als welkom aan een herfst met tijd
voor lang ontbeerde onverstoorbaarheid.
Het ritme van herwonnen ruimte
davert huiswaarts door de…
Herfsten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
645 Het begint al
te herfsten
De letter R
ten tweeden male in de maand
Wind-geen zucht-
zoekt zich een weg
Met plotse regen
als kompaan
Ik heb grote moeite
pal te staan
Als ik de huisdeur
achter me sluit
Het jaargetij zomer
blauw nog aan de lucht.…
oktober 2007
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
1.484 de wind waait anders
in zijn aanval
op het vallend blad
de herfst kleurt bleker
rode gloed verdween al
in de zomer van dit miniatuur
ik tol in dit kleine landschap
als een stuurloze kastanje
waarmee kale takken diabolo spelen
misschien
mis ik het dansen nog het meest…
Winterse kou
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
797 Winterse kou in november
trekt door je lijf vanaf je tenen
niets kan warmte brengen
ook mijn hart is niet warm genoeg.
De maan schijnt over de daken
in een helder licht
sterren stralen hierbij niet van geluk
maar omdat het simpelweg niet anders kan.
Buien trekken over je hoofd
zonder je te willen sparen
niets blijft je bespaard deze winter…
POORT VAN HET NIEUWE JAAR
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
2.355 Niet achterom
kijken
Beslist niet
achterom kijken
Januari al
een enkel etmaal oud
Decemberdagen met
feesten afgerond
Wisten even niet
van overgave
Wisten even niet
van afscheid
Wisten even niet
van wijken
Op klokke twaalf
gingen we de stadspoort door
De brug over
van het vergeten
En kijken nu,
kijken onze ogen…
ik wil de zon weer zien
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
701 ik vind geen woorden meer
voor het brandende verlangen
van het vurig hart
dat zeeën overstemt en bergen tart
ik weet de weg niet meer
naar hoop en naar geduld
ik wil de zon weer zien en knoppen doen ontluiken
in kleuren en in geuren wil ik het leven ruiken.
in wervelend genot
en vurig minnespel
ontstuimig met jou zijn
tot ver voorbij…
GEEN NOTEN OP HUN ZANG
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 Ze zingen niet
ze krijsen zich
een vooravondconcert
forte & fortissimo
Ze hebben geen
noten op hun zang
Hoge bomen
hun pleisterplaats
Voor koude nacht
en vroege ochtend
Bij het eerste licht
vertrekken ze
Verrekken het
te zingen.…
De vier seizoenen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.974 Het waaide hard en om de struiken en bomen kolkte de wind.
Zo al loeiend en gierend blaast ze alles omver.
De mensen stoeiden om verder te komen wat niet zo gemakkelijk ging met dit gegier.
Dit is het weer waar de zee van geniet.
De wind buldert, de golven rollen vol schuim op het strand.
De Noordzee, o, Nederland met al je natuurgeweld, je bent…
Elenore
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
2.454 Denk dat ik je maar dierbaar bijzet
in de doos van onvervulde dromen
één van die punten, die ik niet heb bereikt
Bij nacht op zoek naar jouw aanwezigheid
je opnieuw van dwaallichtjes maak en meng
met witte wieven voor damp en luchtigheid
's Morgens de lakens terugslaan, uitrekken
je bent geweest en hebt dingen verplaatst
automatisch het…
op maat
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
916 ik heb niet echt een idee
hoe de voorjaarsblues moet klinken
’t is niet het moment om een noot
te kraken of hoe dan ook
neerslachtig een zomer te verwelkomen
ik kies voor breeknoten
als een tweede kans van verwelkomen
ze versnellen mijn wachttijd
gebroken en wel maar ritmisch
hollend naar een zomers gejubel
en dan pas wil ik een blue note…
weerom de herfst
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
609 vanmorgen bij het ontwaken
hing er plots weer zo'n
ontmoedigende damp
over het land...
zo'n damp die het gemoed
zal ondermijnen en je belet
om fluitend op te staan
wanneer je dan eindelijk
op de fiets zit voorover
gebogen uit zelfbescherming
tegen chronische eikelval
dan weet je het wel weer
'het is herfst'…
Voorjaarsglim...
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
919 Op vleugels van de lente
laat ik mij dragen door
kleurrijke strelingen voor
het oog, die vanuit zwarte
gronden mij betoveren
Mijn wintergaap verandert
in een voorjaarsglim,
de dorre maanden lijken
slechts een hersenschim
Wéér is het de lente gelukt
om mijn gevoelens
te veroveren.…
- Herfst is de kleur van de oude dagen -
netgedicht
4.4 met 63 stemmen
3.414 Jaargetijde, een verstrengeling van oudzijn en smart
onuitwisbare herinnering, inkepingen van het hart.
vallend de droge bladeren..goud de rand.…
- Zomerwind -
hartenkreet
4.0 met 37 stemmen
1.167 Ach, waarheen wenkt mij de oosterse zomerwind
met zijn droge zandkorrels en zijn scherpe kleine takken.
Mijn hart, het heeft al veel eerder bemind
het weet als ik vlucht kan de wind mij niet pakken.
Met hete adem dringt hij aan en zucht en blaast,
droogt het vochtige grasland, drumt en raast.
Ach, waarheen wenk jij mij, jij scherpe zomerwind…
voorjaar
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
610 berijpte ochtendbries
knispert laatste blaadjes
herfst dwarrelt weg
winter claimt
ijzig de tijd
tot krokusbloempjes
je kleuren…
- De strenge aardse winter blijft buiten -
netgedicht
4.0 met 49 stemmen
580 Een jaar lang gewacht heb ik,
op grootvadertje vorst.
De oerstrenge aardse
winter blijft buiten staan,
zijn vorstige ijzig strenge
blik wil ik overleven.
Wilde ganzen vliegen
in de vorm van een v,
Willen net als ik zo graag
de kristalharde koude winter
ontsnappen, in de winter
schermen tegen de vorst
en oostenwind.
Koning winter…
- Ik wil zo graag bij jullie behoren -
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
935 Temidden van het prachtige puur,
het zachtglooiende avondrood,
temidden van het herfstlandschap,
dorpjes en wonderlijke taferelen,
neem ik afscheid van de natuur
en kijk even stil en dankbaar om.
Ik wil zo graag bij jullie behoren
als mijn dag ontwaakt, het leek
alsof ik niet verder mocht komen,
mijn gezichtsveld duidelijkheid kreeg.
Naar…
- Sprookjesglinsters van een ijskristal -
netgedicht
4.1 met 50 stemmen
690 Liefdevol lijk sprookjesijskristallen,
zacht witblauw getint en opgewarmd.
Ontdooit zacht dampend hete adem,
op een besneeuwd gesloten vensterraam.
Laat dagklaar in volle glaskristallen nacht
winterlicht in opgewekter zielsrust stralen.
Zacht kust de maan met winterglinsters
het diepbevroren hart wakker welk hoopt.
Schaatsend hart het…
Correctio
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
523 Een blad valt met een plofje,
nee, licht knisperend,
net niet ritselend,
een verlegen landing
op de buik van de brink,
die blinkt van bladeren,
nee, die ingetogen glanst
in plooien en stroken
rond een donkere navel.…
Geïriseerd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 Een novemberse zaterdag
kaatst zonnetjes van schaterlach.
De wei glooit glanzend, onberoerd,
terwijl het water parelmoert.
Ik zie een hand tot groet geheven.
Ons 'goedemorgen' duurt maar even.
Stiertjes staan glazig in conclaaf.
Een veldmuis vlucht. Schaduw van raaf.
Een boze buizerd krijst: "Van mij!"
en daar draaft een 'hallo' voorbij.
Een…
STRIJKLICHT...in november
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.987 Tast muren af
liefdevol muren af
en vensters als ogen
Er is enig mededogen
winter is in aantocht
met z'n kille ademstoten
zoekt zich -onder pannendaken-
naar kier en reet
stuit op oude vogelnesten
En -via de spiegelruit-
zie ik jou lopen
met je schaduw maak je danspassen.…
Meteo
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
454 Met sneeuwvlokken vertrokken,
door winterzon bestraald,
door windkracht meegetrokken,
door hagel aangehaald,
voel ik aan lip en wang
de storm en zijn bedaren,
een kus, nat, warm en lang
van weer dat op gaat klaren.…
overgang
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
564 na strenge koude
eventjes een dooie boel
tot lente weer warmt…
- In het land van de lente -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
698 In het land van ontluikende tulpen,
staat de zon gedurende het voorjaar
grillig hoog, warm gekarteld,
traditioneel wordt het lente,
na de tijd van extreem koude wintermaanden
ondanks krokus en hyacint
geuren overal lentekriebels,
ziet men dubbele gevulde bloemen,
bloembladen, gecultiveerde tulpen
in opvallende kleurencombinaties,
liefdevol…
Zo teer en teder
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
602 een pril seizoen is aan het ontluiken
de lente ontwaakt uit haar winterslaap
bloesem omrankt het malse groen vlekkeloos
kleine vogelkelen kwelen
o zo zoet verleidend
dit beroert, ontroert en verblijdt
deze luister aanstroomt naar m’n hart
ik sta roerloos te kijken
naar dit landelijke "Hof van Eden"
(dat mij tot poëzie dicht kleurig uitgespreid…