31832 resultaten.
Waarom ik?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
677 Deze ziekte kwam op mijn levenspad.
Mijn lot is veel pijn en een vage toekomst.
Moet ik dankbaar zijn over mijn vroegere functioneren?
Moet ik deze ziekte accepteren omdat ik ouder ben?
Mijn pijn kan zó ondraaglijk zijn,
dan ben ik kwaad en heb angst!
Hoelang hou ik deze ellende nog vol?
Wat als ik er niet meer ben?
Al deze vragen doen zoveel…
Malapropismen
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
635 Rontonde, ijskimo, begaande grond
Lamptaarn, trots als een paus, kakafonie
Luidbundig, broterham, triologie
Versnelding, strookbreed en prins bernhardhond
Dit zijn verhaspelingen, allemaal
Ze klinken echter heel “fundamentaal”!…
Rib eye
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
606 De koe die hier in Tallinn zit te wachten
Op aandacht die zij – nogal wiedes – krijgt,
Is fraai gebronsd, heeft goede zin, maar zwijgt,
Al heb ik een idee van haar gedachten:
“In Frankrijk hebben ze ‘la vache qui rit’,
De Esten hebben mij, het liefst bien cuit.”…
Mijn leven is maar een wandeling
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
717 Mijn leven is maar een wandeling,
een rusteloze reisverhandeling.
Ik surf op wilde emo-baren van liefheid
maar mijn jeugdliefde echoot in reinheid.
Ik wandel en zoek immer naar haar om,
eens alleen en dan eenzaam, hyperdom
speuren naar een nieuw begin.
Mijn leven blijft een wandeling.…
Gevoeg(lijk)
snelsonnet
3.4 met 8 stemmen
651 Belangeloos doneer ik excrementen,
Mijn dagelijkse drol is eersteklas.
Menslievend geef ik ‘s ochtends vroeg vol gas
En optimaal benut ik mijn talenten.
Nooit heb ik het gevoel dan af te gaan,
Neemt u dat maar gevoeglijk van mij aan.…
Fietsen met een trailer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Fietsen met een trailer door het Belgisch platteland,
langs weiden en kanalen is er altijd weer een band.
Het water en de koeien zie ik nooit alleen
en bij de steile helling is er altijd weer een extra been (of hand).
Fietsend is er altijd weer dat extra commentaar:
Papa waarom waarom staat die oude molen daar?
Waarom wonen er toch mensen in…
Gesloten hemel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
195 Mijn veilige plek
is uit het bos geweken.
Een groene hemel,
voorgoed gesloten.
Waar vogels zachtjes
in je oren fluisterden,
de wind donzig
langs je roze rui streek,
en het ochtendlicht zich
door donkere stammen sneed.
Waar witwolkende adem
laagde in kou,
en een roestige aardegeur
als herfst op je tong lag.
Mijn schuilplaats
is…
Lachten sardonisch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 Ik zou je kunnen zeggen dat
het ging, toen ik na
45 uur uit die hel van een
coma ontwaakte
kortetermijngeheugen gebombardeerd, ge-
devalueerd
trainen, trainen en nog eens trainen; per-
fect wordt 't niet
maar verloren daarentegen eveneens geenszins
duivels lachten sardonisch en
trokken zich terug
terwijl de andere kant zegevierend lachte…
verweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 op een middag in een straat
willen uitbarsten in schreeuwen
zo mooi rustzachtig
na kunnen vertellen
(tegen het witte huis
het te zeggen
hoe fotogeniek
(alsof het witte huis er iets mee te maken heeft)
een foto ervan te maken
de foto ontwikkeld zich niet)…
Droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 Als dit de plek is,
waar ik wakker wil worden
waar sta ik dan
waar ga ik dan
ik word wakker
in deze droom.…
doorkijkjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 zijn gebroken hoofd draagt nochtans
toch standvastig
duizend sporen van verraad
hoeveel kwaad er was geschied
verkwanselt en besmuikt
waar vrijheid naar de rotting ruikt
van duizenden verdoemden
ach daar binnen
ruist zijn frase langs de schotten van de dood
en in zijn nood verkleurt zijn
blikveld niet- daar achter glas
het houdt zijn…
na denken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 verberg je maar
in de hel van koude woorden
achter glas van twee
maal twee
maar toch beschermd
tegen zijn wrok
het hemd is nader dan de rok
maar jij betrok mijn beeld
voor altijd onverdeeld
in schuilkelders vol zand
het is de tijd die aan mijn hand
dit leven kwijt aan
jouw verstand…
residu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 wat overblijft is veel
een voorwerp, dat de grip verbergt
op angst, op lijden en verzet
de brokken in je keel
het haastig schietgebed
een klein gebaar na oorlogsjaren
waar nog steeds
ons bloed aan kleeft
dit masker spreekt met glazen ogen
en een weggesloten mond
over weerloos
onvermogen
en de weerbaarheid
van ondergronds…
levensloop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 de trage gang van oorlogsdagen
vraagt een bange blik om moed
gepast bij holle buiken en de gloed van
koortsig toevlucht zoeken -bij elkaar
kijk maar
door het glas dat boven gas en licht
met uitzicht op jouw stervensduur
en dat dan ieder uur
kerf de angst
in duizend ogen
kras de dagen in de muur…
nooit gebruikt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 lag het verborgen in
de weerstand tegen gas?
men wist dat er bescherming was
een masker met de naam
van Vrede en de faam van een fabriek
die door de dramatiek
van angst
geen vaandel had
veiligheid aanbad het spel
van immer zeker weten
elders, in de kamers waar een Jood
werd weggesmeten
stierven duizenden –tegelijk
dat is
waar…
long time... no see
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 vanuit het glazen huis dat vrijheid heet
fluistert een decreet rond veilige besluiten
achter ruiten blinkt slechts zwart
beplakt, waar duister rauw doortrokken
wordt door smart
een hart klopt hoopvol binnen dat
wat zuiver ademend, de roep van leven weet
zelfs nu
na zoveel jaren
onderdrukt het beeld vol gas
met glans de vuile spiegel…
een vreemde bril
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 mijn zienswijze, ze duidt op jou,
jouw vrijheid en de nood
er tegen in te gaan
als de bezetter anders denkt
zijn gekrenkte trots is
als een baken in het laken van zijn macht
wie heeft jou naar hier gebracht?
de zuiverheid van eeuwen bloed
doet mensen buigen
rond hun erfgoed, maar
verzet omvat veel meer
het weigert elke keer om weer…
masque
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 dit gezicht verstopt zich
niet alleen geloken ogen
als waarheid achter deuren ligt
waar dood al heeft gewogen
het verzet schuurt
tegen gas, de galbult van de nazi’s
in hun jeuk om wat zo anders was,
dan levitaties van gevoel
voor even veilig voor verraad
maar kwaad is al geschied
de vijand ziet jouw angsten niet
maar slechts een masker…
achter de schermen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 verkleur je zicht naar vrije
wolken…
door dit glas lijkt het niet veel
jouw ademnood verrast
je keel
als razzia’s de straat
bestieren
veiligheid voelt zo beperkt
het werkt niet, als een ander
onderduikt – en stikt-
het riempje strikt nog
rond het hoofd maar toch
je hebt er altijd in geloofd
dat ooit de lucht jouw
adem sterkt…
Haren uit je oren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
814 Haren uit je oren
Ze groeien als nooit tevoren
En oh wat een pech
Op je hoofd gaan ze allemaal weg
Verstand komt met de jaren
Maar verdwijnen ook je haren
Behalve die uit je oren
Die groeien als nooit tevoren…
Hoe mooi is toch de Kerst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.213 Wanneer we de liquidaties achter ons laten,
hoe mooi is dan de Kerst?
Wanneer we de oorlog even vergeten,
hoe mooi is dan de Kerst?
Wanneer we de vliegtuig ramp even vergeten,
hoe mooi is dan de Kerst?
Wanneer we de haat en nijd even vergeten,
hoe mooi is dan de Kerst?
Er was een kindeke geboren op aard,
hoe komt het toch,
dat de…
sterrenkroos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 traag ontneemt het
woekerend sterrenkroos
de ademhaling van
water dat gelaten
verdwijnt roerloos
wacht op
blootstelling aan
licht en lucht
was het kind
verwonderd toen het
in het water raakte en het
kroos zich eensgezind sloot
de handenwringende
tijd voordat iemand
kon bevatten wie
het kind verborgen
hield en toen de…
broos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
669 we wisten het
zeker:
jij zou voor
altijd duren
tot die lege
uitgestrekte
dag en het
onwezenlijk
stil werd in
onze straat
het licht
ebde weg
je kindertijd
was even
smal als
de doodskist
waarin wij
jouw broze
lijfje zachtjes
legden…
winters landschap
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
514 een dansende spreeuw
die luidkeels krijst
bij het zoeken
naar voedsel,
laat zijn wintervoetjes na
op een wit kleed
van kristal heldere sneeuw.
een dennenbos
in de buurt,
bedankt,schaduw en
zonlicht,die toveren
de dennenbomen om tot
sprookjesachtige figuren
op een bouwvallige muur.
een bevroren vijver
weerkaatst het…
Goddelijke intuïtie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
642 Vaak voel ik een aanwezigheid,
terwijl niemand is verschenen.
Wanneer ik droom. Wie droomt?
Het is alsof ik een geweten heb,
zonder dat ik dat weet of wist.
Iets of iemand spreekt in mij,
vaak wisselen we van gedachten,
maar niemand spreekt of sprak.
Steeds vaker neem ik besluiten,
die ik onmogelijk zelf kan nemen,
alsof een stille stem…
ondoordacht...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
530 ik beantwoordde de gestelde vragen
maar dacht reeds aan iets anders
zag de toekomst gans veranderd
moest nu maar de gevolgen dragen
beslissingen nemen onder invloed
dat is solliciteren om problemen
ik ben de boeman van mijn ondernemen
en de naweeën smaken bitterzoet
ik heb gebeden en tot God gepraat
voelde me geen minuut op mijn gemak…
Morgendauw
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
452 Dauw droeg nog
de stilte van de nieuwe dag
doch allengs werd het hemelblauw
ik zag op een middagwandeling
de bomen kleurig
van groen naar geel en rood
het was een boeiend gezicht
in het zonlicht kilometers lang
en toen het avond werd
bood de zon haar ondergang
in prachtig avondrood
een late merel onderbrak de rust
met een riedel…
Nimmer meer
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
708 In verstilde tussenspinsels
zweef ik weg
tussen steniging
dromend
van vrije lente
afwezigheid die
ik beween
een laatste beeltenis
kan ik je zenden
mijmering
je gulle lach
gemis van je lendenen
volledig universum
kim van ons samen
liefde, bedolven
woordenloosheid
het jij en ik, verstild
tijd tussen ons
de wil die te bevechten…
Kom nog eens langs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
509 Een rode ballon die zacht meedeint op de wind.
In de vorm van een hart dat nog niet los wil laten.
Bloemen hebben hun kopjes laten hangen
Veelkleurig rozen koesteren dakpansgewijs het zand.
Een zacht parfum komt me tegemoet
Een pas gedolven graf.…
Een jongen van de straat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
343 Een jongen van de straat
Maar waarom je me zo achterlaat
Met verdriet
Wat je niet ziet
De meeste mensen zijn slecht
Dat is waar
En dat meen ik echt
Dat ik zo terecht ben gekomen
Je zal er maar mee moeten leven
Dat het leven je niet zal belonen…