inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 52955):

doorkijkjes

zijn gebroken hoofd draagt nochtans
toch standvastig
duizend sporen van verraad

hoeveel kwaad er was geschied
verkwanselt en besmuikt
waar vrijheid naar de rotting ruikt
van duizenden verdoemden

ach daar binnen
ruist zijn frase langs de schotten van de dood
en in zijn nood verkleurt zijn
blikveld niet- daar achter glas

het houdt zijn ogen groot
zijn pas in eindeloos verzet
de dood werd het verlet, de vrijheid
en de spijt zijn als het gas
dat altijd wil beginnen

... naar aanleiding van een gasmasker ...


Zie ook: http://www.switilobi.nl/f...ht.php?fotogedicht=doorkijkjes

Schrijver: switi lobi
Inzender: Anja Visser, 3 mei. 2014


Geplaatst in de categorie: emoties

3,5 met 2 stemmen 82



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)