Alle inzendingen over rampen

802 resultaten.

Sorteren op:

Dieper

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.446
Onder de zeespiegel ligt het wiegend graf. Er hopen zich knoken op: de schedel van een waaghals het bekken van een wees de wervels van een wegpiraat. Boven de wolkensluiers In het trillend blauw Hoor ik de ijzervogel naderen landend met klapwielen een mensenlading in de buik. Geen schram Geen geknakte vleugel Geen brandend wrak Geen…
Wimper26 april 2003Lees meer >

Zee Zonder Genade

hartenkreet
4.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.649
Zijn schip werd gebombardeerd... Ruim 300 man gingen ten onder... Hij vond een vlot, wel niet zo groot Maar zo ontkwam hij aan de verdrinkingsdood... Nog vier mannen klampten zich vast Hij hees ze op het vlot Zo dobberden ze op de oceaan Niet een dag, ook niet een week... Ze vochten, om niet dood te gaan Hij was de jongste van de vijf…

MALHEUR

poëzie
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.186
Warme walmstal de heer privaatdocent K. in de zomerfriste uit Breslau probeert of hij bij middel van een convergerend glas zijn sigaar Uebersee Bismarck kan aansteken Op 2 meter van de bergtop verwijderd valt zijn hoge hoed in de afgrond een waardevol kledingstuk voor een privaatdocent onmisbaar wat de heer K. begrijpt hij probeert te vatten…

Zij staat over de kom gebogen

gedicht
3.7 met 212 stemmen aantal keer bekeken 30.873
Zij staat over de kom gebogen, beslag tot aan haar ellebogen. De onheilstijding die hij brengt wordt opgevangen door haar rug. Als zij zich los wil maken trekt het brood in wording haar weer terug. -------------------------- uit 'Kindsbeen' (1944)…

Leegte

hartenkreet
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.747
Vroeger was ik blij en vrolijk op de boot gelukkig met mijn familie pappa, mamma, zusje maar nu is alles anders nu woont mijn pappa alleen op de boot gelukkig met zichzelf en zijn nieuwe vriendin ja, nu is alles anders mijn pappa, de boot de leegte in huis de leegte op zee waar hij naar verlangde die leegte maakt alles anders…
miriam stui16 november 2002Lees meer >

Wraak

netgedicht
4.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.410
Het uur der wraak snelt naderbij Duisternis hult alles in schaduw Verstikkende mantel bedekt mij Vervult mijn wezen vol afschuw Elementen ontsteken in razernij Doodsangst beneemt ’t verstand Vergrote pupillen beperken zicht Blakerende allesvretende brand Duistere wolken ontnemen licht Gevoelens zakken in drijfzand Bliksemschichten…
Janna Nendels10 december 2002Lees meer >

Gewoon de dood

netgedicht
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.541
Smeulende woorden. Koude kreten. Niet meer weten. Het bloed bedekt en de dood vertrekt met velen. De bom is wie hij was want verdwenen is hij toen de bus dichtbij zijn ondergang was.…
ego19 juni 2002Lees meer >

Ritueel

netgedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.178
Ik zal haast naïef haar levenslust geloven en blind verliezen Ik zal verlegen dansen voor haar ogenblik en zal onhandig struikelen zodra ze kijkt…
oepsie25 augustus 2002Lees meer >

Ziek (11Sept)

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Gedachten dwalen af Je ziet het aan haar ogen De dromen zijn voorbij Nu angst zich heeft bewogen Liefde is aanwezig Hoop dwaalt in haar hart De wereld is gekleurd Maar haar ziel is zwart…
Supershirley11 september 2002Lees meer >

Crash

hartenkreet
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.555
Velden vol van vrucht vliegen vlug voorbij, laatste lach, lege luchten liggen langszij. Hulpeloos halen helden hier hun hel, radeloos rationeel, ruzie, rukken, rel. Kiezen knarsen, klote kist, kelderende kruisiging, beetje bij beetje beseffen, bijna berusting. Wie weet, wie weer wakker wordt ? Nagenoeg niemand nog nuchter, neergestort.…
rival10 september 2004Lees meer >

Drijvende bijl

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.536
De zon komt met grote tegenzin traag op over de koperen zee dreigend drijft er een bijl mee strandwaarts, op een flauwe deining Slapende cipressen langs het strand het vroege kind op het ontwakend zand Bij een passerend scheepje ver van wal gaat slordig een morgen overboord of het ooit middag worden zal ? aan dek is nog geen woord gehoord…
kees keizer28 oktober 2004Lees meer >

AARD EN ZEEBEVING

hartenkreet
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.594
De aarde beefde weer opnieuw met al zijn grote kracht duizenden doden zijn er weer door natuurgeweld omgebracht. De mensen zijn radeloos paniek onder hen is zo groot vergeefs lopen ze te zoeken maar die gezocht wordt is dood. Metershoge vloedgolven sleuren de mensen in zee een laatste schreeuw om hulp maar het water sleurt ze mee.…
Moeke26 december 2004Lees meer >

Vloedgolf Kerst 2004

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.200
een muur van water overspoelt de kust enorme ravage kost mensenlevens later herinneren nabestaanden de vloedgolf van Kerst 2004 toen een muur van water met duizend keer de kracht van een atoombom het land overspoelde huizen en bomen als lucifershoutjes afbrak nu is het nog realiteit een muur van water overspoelt de kust van Sri…

2005, niemand leeft voor zichzelf

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.261
een nieuw jaar begint pijlen schieten in de lucht schitterend aan de zwarte hemel gelukwensen alom te middernacht ik kijk vanachter het raam proef enkel pijn en tranen een ramp van ongekende omvang heeft mij nog in zijn macht ik hoop dat uw gelukwensen ook de mensen DAAR bereiken met geldelijke steun van U waar NU een wonder wordt verwacht…
Wim Niesten29 december 2004Lees meer >

Waterhoofd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.029
vloedgolven dragen hersens vol met water naar de zee en weiger ik dit jaar met zoveel zielen bijelkaargepakt het goudgeelzand te gaan berullen zee en waterziek ben ik voel me gehakt zoek ook het woud niet op waar regen valt nee, ik wil betijen in mijn eigen huis en tuin beneden waterspiegel aan de dijk waaraan ik woon want als ik toch…

TRAGIEK triptiek

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.245
I Op een stormachtige avond, begin februari 1953, luisteren we gespannen naar de radio: Kees Broekman kampioen! Pas langzaam dringt de tragedie van de overstromingsramp tot ons door, de sportieve blijdschap naar de achtergrond verdrijvend. II Op Tweede Kerstdag eten we in klein familieverband, ontspannen social talk met glaasje rode…

Tsunami

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.288
De tollende aardkloot schuift baanvast Een maagdelijk jaar binnen Het lijkt wel een milde verkrachting De feestroes gedempt door de schok Een ruwe schatting van vermisten Lijken met een uitgewist gelaat De vloedgolf Zoog ze bulderend mee Spoog ze sissend terug De pers knaagt aan de kluif Het dodental verraadt zo weinig mogelijk Van de…
Wim Veen4 januari 2005Lees meer >

Tsunami in Azië

hartenkreet
3.6 met 66 stemmen aantal keer bekeken 2.994
Aardschollen schuiven mens en dier huiveren Een zeegolf steekt op alles is opeens een notedop Verwoestend is de kracht, weg is onze pracht hier geven wij toe, de onmacht Veel leven is vergaan Tsunami is de naam Wij zullen rouwen, bouwen en weer van alles gaan houden Nieuw leven op het zilt dat is, wat een ieder weer…

VIJF VIJF VIJF

netgedicht
3.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.427
In ons land zal de aarde niet snel beven En houdt de zee, die rustig daalt en rijst, Zich buitendijks gewoonlijk braaf gedeisd; Dus bent u maar wat blij om hier te leven. Hier wordt u niet van huis en haard verdreven En ongetwijfeld bent u nog het blijst Omdat niet op een zwarte dodenlijst De naam van wie u lief is staat geschreven. Maar…

Waar

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.190
Waar ik ben is de stilte de schaduw van gedachten en regenbogen die me leiden en verlaten. Stemmen zijn dromen die spreken waar ik geweest ben als een boodschap en een boodschapper die elkaar niet vinden omdat ik was wat niemand geloofde toen de dood hen vroeg op welke golf ze wilden…
proficiens16 januari 2005Lees meer >

Op het verongelukken van doctor Roscius *

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.533
Zijn bruid t’omhelzen in een beemd, bezaaid met rozen, Of in het zachte dons, is geen bewijs van trouw; Maar springende in een meer, waar ’t water stremt van kou En op de lippen vriest, zich te verroekelozen, Dat ’s van twee uitersten het uiterste gekozen: Gelijk mijn Roscius, beklemd van druk en rouw, In d’armen houdt gevat zijn…

de Peloponnesos

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.540
hoog in aszwangere hemel bloeien fel rode fonteinen rookspiralen openen zich vallen als vuurzuilen naar het dal een ontwaken dat de ziel schokt.…
sunset29 augustus 2007Lees meer >

Orkaan

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.172
in een vlaag die aanzwelt tot windkracht twaalf ik hoor de dreun in mijn krop de zee zet een hoge borst op regen stort kletterend neer druppels als kogels in mijn kop mijn lemen huis staat langs een meer de omgekeerde kegel nadert een luw oog dat zuigt het is zinloos dat de stad vergadert ik verwacht niets minder dan de grootste ramp…
Wim Veen5 september 2005Lees meer >

voorzienigheid bij rampspoed

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.042
het oog van Rita bereikte nu de kust angst regeert d’immer koele Texaan z’n hebben en houen gaan er aan ongevraagd de rampspoed kwam als must dun duin stormen die hier komen gaan bij Ter Heijde waar men weer zand spoot zelfs dan wordt ’t talud nog ontbloot het dorp zal nu of straks weer vergaan beleidscircuits zijn hevig in beweging conflicten…

schok

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.133
diep onder de korst is een schok verwekt platen drukken elkaar op tot splinters en scherven de golf plant zich verder in een ring die uitdijt in rimpels er wellen pluimen op die ploffen in een krater alles wat leeg was moet terug vol zoals de holtes in kalk de mijnschacht die verzakt een gedrilde speurhond klimt over puin hij…
Wim Veen22 november 2005Lees meer >

het houvast van niets

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.472
ik heb de rampzaligheid gezien in het verleden waar vastklampen nog mogelijkheden biedt geen dromen enkel het gejaagde zelfs de passie dooft bij dit moment tot gruis in weet jij in hoeveelheden het kind ziet verloren rond en zoekt houvast zoekt de grond van vader zeg waar is hij nu zijn ogen zijn weg het is de prijs van niet alleen durven…
Irmgard2 december 2005Lees meer >

Ponypark Slagharen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 766
Het is niet erg dat het leven geen zin heeft er is voedsel genoeg en huilen mag om illusies die verdwijnen - ik ben een kind uit de tijd van wederopbouw en weet verdriet bestaat sinds heugenis, dus lang voordat de Duitsers kwamen. Alles is gezegd, maar ga nooit naar Ponypark Slagharen, verwek geen kinderen op een zinkend schip…

Ironie (senryu)

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 800
Op de menukaart van de Titanic die nacht stond ijs als dessert…
Custor4 maart 2008Lees meer >

De kleine drenkeling

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Beeld van een dood blond jongetje aangespoeld op 'n Canadees strand duwt mijn hart in m'n keel het staat voor 't drama van de Titanic Dorpelingen ontfermen zich over hem begraven hem, onderhouden zijn graf Niemand meldt zich, niemand treurt om hem alsof het kind nooit heeft bestaan Zijn beschrijving past bij mijn zoon ik verzink in 't leed…
Custor10 maart 2008Lees meer >

Zeventien kabouters

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.194
Groot was het vuur dat de aarde verschroeide de zwartvette klauwen deden alles vergrauwen de wind uit het oosten verslond wat er groeide Krakende kruinen jammerden in hun val en met hen nieuwe veren toen de wind begon te keren op zwartgeteerde varens zij krompen overal Groot was het vuur dat de hei sloeg tot gruis de zwammen verzwolgen…