946 resultaten.
Zo voorbij.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
500 Een beeld dat verwatert en het
moment dat in vergetelheid geraakt.
Zij gaan voorbij als een zucht die
wordt geslaakt.…
de zee spreekt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 De zee spreekt
De zee
nooit slapend, altijd wakend
zoemt door mijn oren
als een bij in haar korf.
Achter mij staat een eenzame den
waar de wind woorden uit schudt,
geluiden stijgen op, spatten uiteen
weer andere kruipen fluisterend
als een geheim in mijn oren,
alles is zwijgzaam van het luisteren.
De zee komt
trekt zich terug
spreekt…
ONTWAKEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 De tederheid
die de stilte is
Zo minnend
en sereen
De sluimer
die de droom
heeft teruggebracht
Vervaagt en
gaat slechts heen
De naaktheid
die mij niet vervreemdt
Weldadig, zonneklaar
Brengt licht
in al haar lieflijkheid
De dageraad
is daar…
BEGIFTIGD (voor Ankie L.)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Als kind al kon ze in de Hemel kijken
En de gedaanten van de doden lezen
De zielenpijn van mens en dier genezen
Het wist haar leven zeker te verrijken
Ze zag de jaren daarna snel verstrijken
Ze werd geholpen door het Opperwezen
En Jeshua, ooit uit de dood verrezen,
Die wilde maar niet van haar zijde wijken
De tijd verstreek, gevuld…
de pont
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 stonden we
bij de pont
een hele massa
en een vrouw
die de Spits uitdeelde
en de Metro met een mooi gebaar
kwam de pont aanvaren
zo vol met mensen
zou je wel naar
al die gezichten willen
kijken en ze soms zoenen
maar je wacht eerder
op hun snelle vertrek
je ziet ze lopen van de pont
voor je zelf de pont opgaat
en de regen…
Innerlijke vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 “Het koninkrijk is uitgespreid
over de aarde,
maar de mensen
zien het niet”
Als je de moed hebt
om met lege handen
bij je medemens te zijn
Als je voelt
dat aanwezigheid
meer is dan geleerd zijn
Als je weet
dat alleen barmhartigheid
een antwoord op lijden is
Als je mensen welkom heet
je open stelt
zonder te oordelen
Dan pas…
Leven vanuit je innerlijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 Als je vanuit
Je innerlijke Zelf leeft
Trek je alle
Overvloed van het leven aan
Zonder er afhankelijk van te zijn…
Ze luistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ze luistert,
verdwijnt waar de wind haar van 't verleden lost.
Haar koude adem,
pijnen van haar ziel bevriest
in het verlangen naar eenvoudig voortbestaan,
niet verblind door met nevelen bedamte ramen,
ogen als poorten naar haar inner bestaan.
Haar schommelstoel schommelt haar voort.
De lamp op de tafel gedoofd
was het in kamerschemer
dat…
vierkante horizon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 het water stroomt nog slechts
door kanalen van het internet
het is te veel en je kan niet meer
zelfs niet meer zonder het
met je ogen open voel je de zomer
echter je surft verder op het net
maar je voelt de warmte van de zon
voorbij je vierkante horizon
maar dan laat je het gebeuren
uit vage beelden zie je het landschap kleuren
waarbij…
Gewicht van 'n ziel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 Weeg het lichaam van de dode
zorgvuldig tot in milligrammen
voor en na het heengaan
om te komen tot het juiste gewicht
Adem driemaal in en uit
op de voorgeschreven wijze
de ziel vliegt naar verre oorden
maakt zichzelf een nieuwe huid…
Ontsnapt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Zomaar ontstaat een gedachte
die ontsnapt
uit een rusteloos denken door
verwarrende gesprekken
met jezelf
Eerst nestelt zij zich in het hoofd
als een wrak
in het meer van impressies
en zij sluimert
dobberend in het bewustzijn
Dan daalt zij neer langs de nek
en in een getergde romp
als lood op de borst is
zij niet in staat
te bewegen…
Op de heuvels.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 Op de heuvels kon ik even stille staan
daar waar de stilte niet liet denken,
waar de stilte niet liet voelen.
Op de heuvels was het
dat ik mij onbeweeglijk
liet meestromen in de tijd...
Daar waar mijn gedachten
als bloesems werden,
waar mijn geest als een tuin werd
en geuren en bloemenkleuren
de waarheden lieten zien
van het duurzame,…
Nachtlied.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Even klop je aan bij mijn 'ziele-poort',
die uit parelmoeren dauw is gemaakt
en waarvan haar vensters open staan
om met het lied van levens-liefde
de stilte van de nacht in te dansen,
terwijl de vlammen van smeulend vuur,
verborgen onder as, opflakkeren
nadat vergeten intieme zachtheid
speels wordt aangewakkerd
en de nachtzijde een draad vormt…
Dodendans
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.436 Macaber de dodendans in mijn hoofd
van kameraden die er niet meer zijn,
maar rusteloos rondwalsen door mijn brein.
Elke nacht opnieuw van mijn slaap beroofd,
aanschouw ik een bizar schimmenfestijn,
waar ziel na ziel zich zo vrolijk uitslooft
dat het me delirisch en wel oorlooft
te malen over 't wezen en de schijn.
"Hoe dun de scheidslijn…
Ik denk denk ik
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
657 Ik denk denk ik,
dat ik nu niet dichten wil.
Gedachten verschijnen toch.
Daarna drijven ze als wolken,
die van hier naar ergens gaan.
Mijn gedichten schrijven zelf.
Nee, dichten doe ik niet.
Er wordt in mij gedicht.
Wat doe ik dan wel?
Dat is een vraag,
die ik niet stel.…
een vriend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
494 Deze is voor
speciaal
aan
je
geschreven langs een gracht
kanaal
wat jij wil
er, is een
muur gesloopt
langzaamaan bouwen wij het opnieuw
op
er is een beetje
neerslag voorspelt
maar de regen voel je
Of maakt je gek
er is een vriend aan wie je hebt geschreven
begonnen met sterven
en opnieuw leren leven
zie
zwem
voorbij…
Doodsangst leeft !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Doodsangst heeft niets met dood.
Ook angst kan de geest niet geven.
Angst is alleen maar bewijs.
Bewijs van onbegrepen leven.…
Och ja, de tijd !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
515 De tijd, het is zo'n raar ding
de tijd van toen,
de tijd van nu
de tijd van morgen
de tijd van bij geboorte,
de eerste ademzucht waarmee ik het leven in ging..
De tijd, soms lijkt die zo traag
soms lijkt die ook zo heel vaag.
De tijd met mooie beelden
sla ik wel op in mijn herinnering.
Waar is de tijd? De tijd dat ik als kind nog in de…
PUURHEID
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 Onschuldig en goedgelovig
Aanhankelijk en rechtlijnig bij jou horig.
Te goeder trouw in de reinste betekenis van het woord
Enige spijt, nooit gevoeld en dat werd ruimschoots beloond.
Puurheid blijft voor mij de hoogste klasse
Verzaken aan dit edele begrip, dan opteer ik voor passen.
Een zalige zaak kinderlijk te leven
Tevreden met het kleinste…
Nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
467 Het is niet alleen
de stilte die nu langzaam
zijn entree heeft gemaakt en
de dag indigo kleurt in
zwoele streken gestreeld
door de nacht
Die slaap laat aantreden
en ogen doet sluiten
Het verkeersgeluid verstomd
De lichten dimmen
Zacht
Niet alleen 't
laatste rondje met
de hond langs het park
wat zo anders geurt in duister
en…
Jij en ik of ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Waarom hou jij me vast,
ga door met je leven,
Waarom plak je je aan mij vast,
heb ik je niet genoeg gegeven.
Jij bent niet mij,
jij bent jij waar je ook bent,
jij laat niet weten wie je bent,
dus doe niet alsof jij mij kent.
wat is jou drijfveer,
liefde of mischien wel haat,
maar weet dat in je hart
is het nooit te laat.
Ook jij kan…
Diepte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Diepte is voelbaar nu
achter het donkergordijn
waar mijn onderbewust-zijn
zich verbergt
Ik zie daar wenteltrap
treden draaiend
eindigen in grijze mist
Op geestesvoeten
scharrel ik voorzichtig
naar beneden
kille vochtige lucht
slaat zijn armen
om me heen
Ik daal af en huiver
Nimmer nog was ik hier
druppelende stilte
tikt de tijd…
Jouw eigen wereld.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Devoot in stilte handen gevouwen,
terwijl de zon schijnt op zachte aarde.
Waar de wereld heilig is als een
tempel...
Er is vertrouwen en gemoedsrust in
lichaam en geest.
Een ontdekkingsreis de wereld rond.
Bij je zelf nog het meest.…
De hemel toont ons zijn stille tekens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
505 De hemel toont ons zijn stille tekens terwijl wij voortrazen.
Geen wonder dat ons een groot geheim ontvalt.
Onze blik is al bij morgen.
Terwijl vandaag niet eens de kans krijgt om ons met haar licht te omstralen.
Wie heeft er in zo’n wereld nog kans om te groeien?
Ons lot wordt bepaald door nieuwe wetten.
Terwijl we de oudste wetten vergeten…
De mierenkapel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Het was een intelligent mierenvolk
Daar in dat Braziliaanse woud
Krioelend leven in een kolk
En eeuwenoud
Ze waren zichzelf bewust
En dachten na over hun bestaan
Zij waren niet zomaar gerust
Hoe het na dood zou verder gaan
Maar zij voelden een zekere kracht
Die zou blijven dragen
Een eeuwige macht
Aan wie alles was te vragen
Daarom bouwden…
De waarheid...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Geen tijd, noch Eeuwigheid, ruimte
tot in oneindigheid, maar dat niets
meer blijkt dan leegte.
En zo zijn filosofen op zoek naar de
waarheid en niet alleen zij, maar ook
velen die leven in een maatschappij
waarin streven naar een doel zinloos
schijnt te zijn.
Men wil doordringen tot de kern, het
wezen wat dat ook mag zijn.
Maar ondertussen…
middenweg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
540 god en godin zoeken
de goden niet verzoeken
geweten laten spreken
bidden zonder bedelen
jezelf niet bedriegen
anderen niet beliegen
trots en wraak trotseren
de liefde honoreren
waar van vals scheiden
veinzen van oprecht met
acht lopen op de middenweg…
eer zij begon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 de open deuren
wijd open
dwazen schuiven
prater de praat
mijn klasje in
kriskras kouten
over goden
die ons invallen
tot we stilvallen
in een meditatie die
eindigt eer zij begon
dan tijd wederom
voor open deuren
lege dwazen
loos gekout
over de hoge
god van gister
en de godin
die morgen komt
tot we stilvallen
in een meditatie die…
Deze stilte heeft je lief
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
809 Terwijl de maan haar licht laat op de aarde laat vallen
drijven wolken voorbij in een ongebroken stilte.
Op zo’n moment lijkt het altijd zo of dat alles
een geheim in zich draagt.
Ingetogenheid past het best bij dat late uur van de avond.
Misschien zijn wij mensen toch wel veel meer pelgrim dan we denken.
Op het spoor van een onzegbaar geheim…
La vie en rose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 het leven laat los
ik voel het al even
verwachtingen geraken
bros en wat is geweest
lijkt voorbij te zweven
wat ik ooit heb geplant
staat verreikend in bloei
vruchten doen mijn ogen blinken
ook is het meer aanschouwen
op een fragiele afstand
en hoor veel in een echo klinken
het leven laat los
terwijl de tijd vervliegt
ik ben tevreden…