2941 resultaten.
Volk van weleer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 ik zag hoe
jij verschoot
even voorover
boog in een
klein moment
van contact
er sluierde
al een lach
in je blik die
ik meteen
vertaalde tot jij
hebt het gefikst
ik wist van
jouw vluchtige
ontmoetingen
met leden van
het kleine volk
van weleer
zij zijn
eigenlijk nooit
weggeweest
hebben eeuwen
in schaduwen
van jaren geleefd…
Geen tranen
netgedicht
3.9 met 355 stemmen
572 zacht wiegen
watergordijnen
hun nattigheid
tegen de straat
guur slaat de
wind opspattend
water tegen een
troosteloze muur
weg is de zomerse
scene met een
zonovergoten hangplek
vol schaarse kledij
daar was toen
geen corona in al
zijn varianten met
contactbeperkingen bij
ze hebben het hart
uit het vrijen gehaald
van de anderhalve…
Sla de grote trom
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.057 Ontkennen spreekt van verleden tijd, terwijl
de daken nog schreeuwen
***
woorden die zich uiten in boosheid
spreken vluchtig van angst, bekommerd
om de dag van vroeger, sla ik met graagte
mijn armen om je heen
jij wandelt
mij voorbij en gooit met oud zeer, wat deert
nog het kind, dat nu dan toch zijn eerste
stappen zet, tegenslagen…
Kleinschalige geborgenheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 ik heb me teruggetrokken
de brokken leven zijn
even veel te groot voor mij
zij spatten in duizend
stukken uiteen
gevoelloos als steen
ze gaan mij voorbij
het bestaan komt in
vergeten niet meer langszij
ik heb de troost van
herinnering van hoe
het vroeger allemaal ging
nog is er het ambivalente
van kleinschalige geborgenheid…
Klein zijn de woningen in deze buurtschap
gedicht
3.6 met 16 stemmen
7.800 De naamborden zijn met de hand geschilderd:
Dekevelaer, Adriaanssens en Vergauw
Zij zijn mannen met betrouwbaar en vertrouwbaar open gelaat
Op het land bij de stijgende ochtendzon
En 's avonds bij de haard waar de lamp is opgehangen
Over het zandpad gaat een vrouw, bezweet en stoffig
Zij draagt een kan petroleum en een roggebrood
Haar kind…
Zes
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
3.279 meer dan een beeld
is mij bij van wit en
zwart in kleur gedacht
als het groen van ons in
het grasrollend oliedrum
vrienden voor mijn leven
met jou de heuvel neer
leven bevatte wat het kon
- blik liet niet verder zien -
van schoon en kwader goed
zoals het wassend water wit
in teil ons altijd deed
buiten op de stoep
- nog…
Grijzig zwart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 grijzig zwart
smeult nog het vuur
licht rood op
in vlaagjes tochten
waar eens de
vlammen schroeiden
het blauw en geel
afwisselend gloeiden
daalt nu de
hamer van de smid
vormt het
zachte ijzer tot een hoef
het slaan der gaten
voor het koelen moet
om wat extra te houden
op de nieuw beslagen voet
diep in mijn herinnering…
Weer terug...
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
1.750 Je zat bij me
in de klas
zo'n dertig jaar geleden,
we waren kinderen
van wat is en was:
een blij en ver verleden...
Had ik het niet door
was blind misschien
wie of je was
ik had je nooit
van dichtbij gezien
en droeg niet je tas...
Vage herinnering
levensvatbaar
en onschatbaar
het gevoel
nu ik je weer zie
en denk vertwijfeld,…
Verdwaald
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Oprecht verdwaald tussen de gebouwen,
waan ik me in een solide beweging:
Voorwaarts richting heden,
kijk ik naar de wegen achter me.
Krampachtig met mijn armen om het leven,
was ik uit het veld geslagen.
De muziek niet meer door mij geschreven.
De lach van iemand die ik kende.…
altijd durend nieuw leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
899 De vroege morgen heeft haar stem
verloren als ook nu in duisternis
gebleven de zon maar niet wil komen
en ik schrijnend de nacht nog van mijn
schouders schud en mijn slaap
nog zoek tussen de onbeslapen lakens
zoals toen ik nog kind was en zwaluwen
ging tellen in zomerdagen waar
vreugde uit de hemel kwam en het
maanlicht bij stille nachten…
Verleden tijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
935 Dagen duren lang
wanneer je weet
dat er niemand op je wacht.
Nooit heb ik geweten
dat samen zijn
ellendig kan zijn
wanneer je niet meer
-samen bent-
Zittend nu voor het raam
denkend aan toen
ja, ik weet
die tijd is geweest.…
[ Mijn kindertijd is ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
516 Mijn kindertijd is
nu een verhaal, met een lach --
verteld op een feest.…
Terra Sigilata
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
935 gestempeld in herinnering
die oeroude verhalen
waar eens gestilde kracht verging
hemel en aarde elkaar raakten
de ravenzwarte morgengang
van uitgesleten stenen
loopt door de hesperidentuin
toen is de tijd verdwenen
zijn porseleinen beeldhouwwerk
streelt de zucht van diep verlangen…
Een vreemde selfie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
540 ik heb het
schermpje aan
een vreemde
selfie kijkt me
verbijsterd aan
moet ik mijn of
zijn ogen geloven
van die dwaze
foto’s zonder
kop of staart
hoewel de kop
en het decor
duidelijk maken
waar het over gaat
het was
alsof ik viste
in zwart water
pas bij het
ophalen zag ik
mijn vangst die
maakte me bang
omdat ik mezelf…
Tij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
729 jaar
Er was een ander strand
en later lag in het verschiet
twee blonde kinderen, een hond
een kar, getrokken door een vrouw
het duin op naar de top en
naar beneden door het mulle zand
de zilte zeelucht als afrodisiacum
latent aanwezig, onontwikkeld
door voorjaarszon onderbelichte
in vloed geëtste golfafdrukken
een ander strand, een vroeger…
Huis vol gedachten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
467 ik ben de trap
op gegaan in het
huis vol gedachten
het was me te veel
werd meegenomen
door sterkere krachten
in confronteren
wilden zij mij
hun meningen leren
ben die chaos
nu even ontvlucht
voor wat stilte en rust
had alles op een rij
was blij dat ik vroeger
achter me had gelaten
maar met de sleutel
in het slot schrok alles…
Nog vragen je ogen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 er was iets met
die ogen al hield
je de knuffel
ondersteboven
ze keken je altijd aan
heb geprobeerd
weg te lopen
maar hun blik
ving mij voor ik de
deur had gesloten
ze hadden
iets vragends in
een verbazend
waarom kom jij
niet dichterbij
speel met mij
koester en kriebel
met warme handen
dan zie ik weer je
blijdschap en lach…
De religies van toen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 ik heb gezien
hoe het oorlogspuin
ooit twee glooiende
heuvels hebben doen
groeien in kaal land
boerderijen langzaam
plaats maakten voor
nieuwe wijken met groen
hoge flats en scholen
kerken uit religies van toen
voor een kind was
de wereld een paradijs
de techniek gaf al zijn
geheimen prijs over
bouw en architectuur
ademloos hebben…
Blinderen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
950 weet je nog hoe we naast elkaar stonden
op het plein bij het rak laafden wij
aan de Amstel waar we het IJ
van Columbus proeven konden
hij onderbouwde goede raden
die doorregen lagen eer we later
bemiddeld waren rijk als het water
ons kon begroeten langs de kaden
zichtbaar verholen kleuren schonken
glazen zwartwit wonder van de tijd
wij…
Archief van lief en leed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 ik ben vandaag
het pakhuis ingegaan
vol afdankertjes uit mijn leven
heb er nooit
naar omgekeken zoals
anderen struinen in herinnering
toch kwam ik tal van
onverwachte zaken tegen
die mij niet goed zijn bijgebleven
met die oude kinderwagen
heb ik bij weten nooit gereden
was zeker ooit mijn oma’s heden
tussen stof en grijze raggen…
Natuurgeweld
snelsonnet
3.6 met 17 stemmen
1.617 Wat was het vroeger fijn in de natuur
We crosten, sloopten bomen, groeven kuilen
We pisten, vingen vlinders om te ruilen
We bliezen kikkers op en stookten vuur
Nu kun je daar alleen nog maar van dromen
Er staan nog meer verbodsborden dan bomen…
In werkelijkheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.319 Waar de ziel zwemt als een vrije boot
van hier, geen brief. Enkel de golven en het gezang
van een bulderende wind. Geen troost, geen lichtpunt
slechts een nachtenlang mat aanwaaien van deemstering
die eindelijk op één plaats hoop schenkt
achter donker water stijgt geleidelijk strand
rijpt langzaam een…
Herinneringen aan een liefde
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
717 Het kan haast niet dat ik
die nooit van tederheden blijk kon geven
met zoveel liefde van je heb gehouden.
Zo diep,
dat ik nog steeds je glimlach ken,
en steeds nog weet
hoe goud je haren blonken
in het licht van zomergeuren,
waardoor je kwam gelopen.
In mijn herinnering
ervaar ik vaak de tederheid
van al dat zachte diep in mij.
Al is…
Ik herinner mij...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.168 Ik herinner mij...
Onze handen tegen elkaar
met enkel een raam er tussen.
Het klapraam gesloten, sprekende
tranen en onbeweeglijke lippen.
Beiden moe van de gestreden strijd,
laten wij onze blikken niet los.
Ik herinner mij...
De verademing van mijn lang
verwachtte, hoopvolle vrijheid,
gaandeweg wordt die genomen.
Geplakt aan het raam,…
Vader, hier zijn de kleine
poëzie
2.6 met 26 stemmen
17.706 Vader, hier zijn de kleine
Bomen waar de mandarijnen
Groeien van het plezier.
"Het is als Perzië hier."
Ja, vader, de witte
Kleine Arabieren zitten
Lachende bij de fontein.
'Weet je nog waar we zijn?'
------------------------------------------
uit: 'Verzamelde Gedichten', 1996.…
't herinneren van
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.670 onder de naakte voeten
liggen nog de scheuren van vroegere wegen
zei je niet dat het net dansen was
dat wij het ritme enkel opnieuw moesten voelen
’t leek zo eenvoudig
in de vaas naast de spiegel
waarin we giechelend
onze eigen passen bewonderden
werden klaprozen gezet
toen nog niet wetend dat ’t vurig rode
reeds aan ’t verrotten…
Kort geleden 2
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
3.000 Raceten ze snel weg van school
maandag was er iets te beleven
het nieuwe varken werd gebracht
als je eerst bent kun je goed
bij het gat van de deur alles zien
laatst was er een ontsnapt
hij gilde als een magere
maar had spek genoeg
de jeugd moest aan de kant
hij werd wel weer gevangen
Klaas de slager had een pistool
zette hem op 't beest…
Hond
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.942 gelukkig is het niet zo'n grote
de kinders lopen af en toe
wel eens een blokje met hem rond
al jaren hebben we een hond
nog altijd moet hij poepen
maar niemand loopt er ooit
nog een blokje met hem rond
we hebben een hele taaie hond
hij lijkt z'n dooie punt voorbij
alles doet 'ie in de tuin
nog elke dag ruimt vader stront
heel vroeger…
Oudjes aan de touwtjes
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
524 ik heb de paden
met rode bordjes
verboden te betreden
meegekregen in het
landschap van mijn jeugd
het was de deugd van
opvoeding en maatschappij
om in het gareel te blijven
de dwang van rooms en rood
in opbouw voor gelijken
die sleur was doorbroken
wij gingen onze eigen gang
kozen voor alternatief
met kleding en muziek in
een tegendraadse…
zijn kleine meisje niet meer
hartenkreet
3.3 met 29 stemmen
3.982 een jaartje later, zijn meid,
beentjes-breek-fase is aangebroken
moet je nou een kijken
wat het nu is geworden
groter,slimmer,ouder
en komt nóg meer in opstand
laat weten dat zij nog altijd
zijn kleine meid wil zijn
huilend in bed
missend die tijd hoe het vroeger was
al hele boeken volgeschreven
over de tijd die wij SAMEN hadden,…