Alle inzendingen over wijk

869 resultaten.

Sorteren op:

Wet van Archimedes

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Ik kan proberen te wijken of al doende trachten mijn zinken om te buigen naar niet-drijven, als concessie aan neerwaartse stroming, zodat ik zweef in hangwater, opwaarts verblijf in thermiek en langs warme celwanden zicht heb op buitengaatse zilverstranden en hafkusten.…

het stilleven van de herfst

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
de kleinste hoek bespeelt al stil het kille, dat niet wijken wil, het bijt voorzichtig in de tijd en allengs raakt het mooie weer zijn warme charme immer kwijt verlangend, naar de haard daar, met winter in zijn oude baard vertrouwt de herfst zijn wasdom toe aan hoofd en hart en kleine rode blaadjes boven smart vol gouden praatjes, over…
switi lobi14 september 2014Lees meer >

NAT UUR

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 825
We hebben de auto geparkeerd tegen de rafelranden van de slingerende dijk Je wilt de wijk nemen uit binnenshuis en nauwelijks bewegen Je kent de wegen van en naar de brokken en klonten modder Er is een rijk aan vogels die zwemmen of in vlucht overvliegen Met een kijker kun je ze volgen niet met het blote oog We houden…

Hervorming

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 536
Wat krom is moet recht of wijken voor een perfect abstract beeld. 't Craquelé verraadt afwijkingen in evenwicht Begrensde vormen worden hier diffuus open gedicht.…

Roepafstand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
de avond is tot de nok met nachtblindheid gevuld ons beider ogenblik is de schemer al voorbij maar er is meer, wat scheelt het eigenlijk, wat is deze plek in de zintuigen van ons heelal, waar komt het licht uit sterrenstof vandaan, water naar de zee, schaamrode golven voor de boeg, alsof zij voor hete adem wijken dit voorgordijn…

Terwijl

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
Hoe kan het zijn dat meningen, nooit voor naakte feiten wijken? Dat waanideeën in ons hoofd, sterker dan vriendschap zijn? Waarom we vergelijken? Waarom durven we niet te vragen, naar de bron van onze angst? Naar de reden van verdriet? Naar de oorzaak van onze pijn?…

Verjaren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 797
Verjaren doet eens even kijken naar wat het leven je al bracht, en daarvoor hoef je niet te wijken al was er naast de vreugd ook smart. Verjaren doet je dankbaar zingen voor wat het leven heeft gebracht, hoe mensen steeds weer je omringen met heel veel liefde, dag en nacht.…
Adeleyd26 juni 2022Lees meer >

Snegren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 318
Bochten tussen bemoste keien Slechte ontvangst in de wolken op de bergen, ze wijken en sluiten zich achter mij, mijn gedachten houden ze gevangen op de weg Geen vergezichten, niet stoppen om te plassen, rustig doorrijden Stilstaan is gevaarlijk, misschien ga ik een pas over naar de zon Toch nog een gedachte uit de mist van mijn gevoelens…
Zywa12 juli 2025Lees meer >

De Bergtop...

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 795
Ik wil de top bereiken 'k klim dus nog een keer alles moet nu wijken want daarboven Zie ik de schoonheid weer... Uit de dalen moet je klimmen soms met wilskracht soms zelfs meer Als je wil, bereik je het probeer het maar een keer...…

Nachtregen

netgedicht
3.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 15.968
straat kasseien 't zijn manestralen die wenen om hun verloren schijn baar niet voor diegenen die toch verloren zijn enkel de verscheurde wolken die grijze hemels bevolken treuren zo gelaten bedroefd in plassen die deinen totdat het niet meer hoeft en rimpels verdwijnen zelfs de kringen die het lot bedwingen maar steeds verder wijken…
Verdano4 maart 2003Lees meer >

Geraakt

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.129
In het heetst van mijn zinnen brand ik er vurig op los Zonder mezelf te verliezen stijg ik naar de hemel Wolken wijken uiteen de bliksem raakt mijn verhitte brein innerlijke fonteinen bloeien op De mist vervaagt heldere blikken vangen ieder detail schrijven de kern In kleurige regenbogen ontvouwt de droom en spreekt…

Geraakt

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.058
In het heetst van mijn zinnen brand ik er vurig op los Zonder mezelf te verliezen stijg ik naar de hemel Wolken wijken uiteen de bliksem raakt mijn verhitte brein innerlijke fonteinen bloeien op De mist vervaagt heldere blikken vangen ieder detail schrijven de kern In kleurige regenbogen ontvouwt de droom en spreekt…

Zo ver van hier

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.713
Je draagt een leven met je mee, een teer bemind-zijn dat niet wijken wil. Je neuriet van verlangen, van loslaten en van verder gaan, maar laat ons zo in raadsels achter dat we niet verder kunnen denken dan waar de morgen weer een nieuwe dag vermoeden laat en wij zo zonder jou toch verder leven, al blijft de pijn.…

Niet meer gewoon

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 720
met het plannen van de ruimte waarin wij leven met elkaar spreiden zich verbanden voelen wijken het gevaar al lang niet meer gewend aan delen van verleden versnippert zich geheugen dat de samenhangen smeedt verholen groeit er zielenleed tussen opgetrokken muren in verre van een veilig thuis levens kruisen maar we gluren immer buiten…
Ludy Bührs17 augustus 2008Lees meer >

Bestaansgrond

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 601
Mijn wereld begint te wijken Zij komt los van mij Ik kan haar niet bereiken Ik kan er niet langer bij Ik zie de afgrond gapen Voor mij nu enkel duisternis Nooit meer rustig slapen Nu de wereld de mijne niet meer is Enkel in mijzelf gekeerd Zal ik de afgrond anders ontmoeten Heb ik dan toch geleerd De angst met open armen te…

Als de nacht breekt

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.407
zijn met kreten van verschrikking en geuren van de dood ik ben ermee omgeven sinds de nacht granaten over mijn geliefden braakte en ik bleef schreeuwen tegen laaiend rood het lichaam dat ik sleep van stap naar stap schijnt wel te zijn maar voelt niet meer dan last van leeg gewicht wanhopig loop ik door en zoek in mist - die niet wil wijken…
sacrajewa15 november 2006Lees meer >

Voorjaarsdag

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 845
Het was een dag van kleine dingen over het water deinden kringen Zeven kuikentjes op rij zacht, liefelijk en adorabel zoals een hoogspanningskabel zoemde het morgenlicht door Mei Zonder spanning of gevaar kabbelde voorjaar door het riet dat lenig boog en hier en daar een watersnip ontsnappen liet Het licht wilde die dag niet wijken…

Gevangen in een droom

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.053
Je dieper dan diep in je ogen kijken, Een gevoel in mijn lijf dat alles hiervoor moet wijken. Ik wil dat de klok stil blijft staan, Zodat het uren en uren door kan gaan. Maar dan ineens uit het niets, Gebeurd er iets. Ik begin te ontwaken, Waardoor ik mijn droom moet staken.…
C. Kilian4 januari 2004Lees meer >

Na de regen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 747
In het rood een uitgesteld verlangen de ondergaande zon extreem in elke kleur buigt in de laatste bui een boog in purperen schemer wacht de nacht de dag is weer volbracht een volle maan in 't midden van de boog gedacht kleurt zich na 't wijken van de wolken zilver wanneer het spectrum dooft is een belofte neergeschreven het…

Manshoog ´t gras

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Bijna manshoog het gras hier Van watervogels hoorbaar vertier ´t roept en lokt Vragen stellen we uit aan de groengele oever van de trage rivier Wij nestelen ons wijken eerst aren en halmen leggen zich als bij wind neer Wij,gelieven weten van geen talmen geven ons blozend bloot En de vogels...…
Harry Daudt30 augustus 2006Lees meer >

Wie onder tranen zaaien

netgedicht
4.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 879
Een schoonheid die ik niet kan vatten, die raakt aan 't diepst van mijn gemoed: muziek van Mozart, bloemenkleuren en zoveel dat me danken doet: een avondzon, een witte vlinder, de dageraad met parels dauw, de held're vriendschap tussen mensen en liefde die niet wijken wou.…
Adeleyd31 augustus 2006Lees meer >

In zwart en bloot

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
ik draag zwart omdat jij genomen hebt wat ik bezat veel bloot om jou de pijn te laten zien het lijf waarvan ik gruw nog sijpelt af en toe die grote rode vlek over het wit dat ik ooit was dan schreeuw ik in mijn slaap als jouw handen mijn onschuld doden word ik gebroken wakker in lamlendig grijs dat niet wil wijken ben in…

Waterdicht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
Golven in eindeloze stromen die van geen wijken weten. Samen knijpen ogen broederlijk de gemarmerde leden strak en stijf. Het is de stormvloed die zich bevrijd uit het kwetsbaar verkrampte lijf. Met een kreet van verlossing dooft het vuur van het gevecht. De laatste stuiptrekking is door het kalmerende nat geslecht.…
Iniduo1 september 2012Lees meer >

Voortschrijdend inzicht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
om een of andere reden die zo op het oog nogal onbenullig lijkt tel ik de tegels van de stoep voordat de grond onder mijn voeten bezwijkt ik wijk van diepgezonken wegen mijd ingesleten, rechte paden stap door het oog van de naald wuif takken weg, blijf doorwaden met spinrag in het bezwete gelaat met licht tussen gebladerte als respijt…
Iniduo6 september 2013Lees meer >

Niet vergeten straten

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 501
Zet mij neer als kind en met dichte ogen weet ik blindelings nog in detail de weg van huis naar school alle namen van straten elke winkel onderweg Maar vraag je nu naar straten in mijn huidige wijk moet ik het antwoord vaak schuldig blijven terwijl ik toch probeer de namen te onthouden De wegen van het geheugen zijn soms ondoorgrondelijk…

BEGIFTIGD (4)

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Om niet aan anderen te bezwijken Was het dat zij haar huis verliet Terecht kwam in het soort gebied Waar vonken op zoet water prijken Ze leerde hoe zich in te dijken Er lag nog veel in het verschiet Maar telkens als zij zich verried Wilde de dood niet van haar wijken Gebood haar te reïncarneren Totdat ze eindelijk ging beseffen Dat alleen…

april

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
lieve schat jouw seringenboompje kleurt al met de dagen mee, haar groene waas steeds uitgesprokener en paars licht op, binnen de tere knoppen het is een wachtster, een tere nimf, steeds zachter wijken kleine blaadjes voor hun zoete binnenkant nu deze maand in aanvang droef begonnen is, vertoont jouw blijdschap lieve tonen, in het donkerdere…

Het keerpunt voorbij

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
pijn balden de vuisten sloegen met knuisten vol irrationeel venijn zij trotseerde met opgeheven armen en brandende blik de opgekropte ego’s van heethoofdige iks zacht klonk het eerste geklap als applaus voor de breekbare stilte met een ontspannen lach in het aanzwellend geluid luchtten velen hun hart tevreden blij met het wijken…
wil melker30 oktober 2019Lees meer >

Weer een afscheid

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 330
Een schoonheid die ik niet kan vatten, die raakt aan 't diepst van mijn gemoed: muziek van Mozart, bloemenkleuren en zoveel dat me danken doet: een avondzon, een witte vlinder, de dageraad met parels dauw, de held're vriendschap tussen mensen en liefde die niet wijken wou.…
Adeleyd28 februari 2026Lees meer >

Toples

netgedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 11.110
Ik ben een poëtisch hoge berg massief met silhouet onwrikbaar toren ik, verhevenheid gewaar, elke minaret tot dwerg Ik laat schallen tegen hen keren als ze wijken van mijn wetten ‘k zal ze met lawine`s pletten `t is mijn natuur om te verweren Hoor mijn loeiend holle klanken zie de pioniers bevriezen die ik hinder te beginnen Klim niet…
WOLF21 juli 2003Lees meer >