Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

photographs & poetry

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.424
voor een enkele herinnering het hele huis overhoop gehaald van zolder tot kelder doorzocht maar helaas niets gevonden een vergeefse zoektocht naar die ene foto in ouderwets zwart/wit van jonge mensen in tegenlicht daarom dit versje geschreven als substituut voor het kiekje dat verloren ging maar had kunnen getuigen van geluk van…

Après nous le deluge 2

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 834
in een wereld waar jonge reuzen wees zijn en schepen moeder voel ik de hete adem van de vale ruiter in mijn nek en vlucht langs dorre akkers over Moria’s flanken naar de dorsvloer waar de man in wit rode wijn schenkt en met mij het brood breekt en weet me gered…

Levenslang

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 695
Bij het hek wachten ze op bezoek de oude mannen hun witte haren in een krans verre sterren in hun ogen langzaam schuifelen ze `s avonds terug naar het paviljoen hun hoop op morgen gevestigd zo herhaalt zich hun eentonig leven zonder het te begrijpen aanvaarden ze de zinloze voorstelling eens zal ze thuiskomen ze weten het…

Aan mijn zijde

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.034
in jouw witte en rode rozen heb ik mij tevreden neer gevleid met een verlichtende zucht doorkruisten onze paden in avond fluisteringen uit de stilte die schoonheid deed ontluiken door zovele geborgen uren blijf jij aan mijn zijde jij bent mijn licht in het donker bij het aanbreken van de dag……
Quicksilver8 februari 2008Lees meer >

Zomerjurk

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.162
Een restje zomer was blijven hangen in de rafels van haar katoenen jurk Zij keek naar buiten en zag dat het wit gevroren had aan de grond een heldere nacht met sterren geweest Na haar klompen aangedaan, de winterjas stapte zij rillend in de koude buiten ademde zij diep in, snuivend uit de jurk spande en loste op van haar huid…

Herfstberk

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.232
Toen ik in de trein voorbij reed en je zag, tussen oorverdovend stil geluid, de wind verlaten wit tussen de takken, zó breekbaar. Je stam een zachte, zoete zuurstok, maar niemand proefde je; behalve ik – ik heb jouw alleenzijn verbrand in de haard en samen zitten kijken naar gezelligheid.…

Windrijk land

netgedicht
4.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Het strand aan windrijk land golfende zee hemelsblauw en mijn gedachten privé-domein volgen als geobsedeerd een ragfijn jurkje wit in bruisende branding en golven en wind bespelen onblusbaar ritmisch beminnend haar natgolvend lichaam als een Latijnse dans en gedachten stranden in windrijk land.…

Lichtdroom

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.624
Ik zag alle mensen in vezels van licht als wit spinrag in fijne draden circulerend van hoofd tot teen en armen wezen een lichtgevende richting wij stonden in verbinding via een bundel lange draden hielden het perfecte evenwicht volledig in harmonie niets kon veranderen in de vezels van het licht.…

Wedijverende hemellichamen

netgedicht
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.684
De zon en de maan - beiden wit - deinen speels aan de hemel om de blikken van de dame te vangen.…

zelfbevlekking op het strand

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.127
je wil niet weten hoeveel mensen hoeveel zoutjes aan het hete strand in één dag eten op hun stoelen lakens matten of gewoon op zand witte uitslag op de huiden in vette vlekjes als bij kaas gesloten oogleden dicht gepekeld in scheveningen zeggen ze laconiek die zijn gaar voor de visfabriek…

LACHEN OP DE PASFOTO

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 936
" dat is er niet meer bij geen big-smile op pasfoto's voor jou en ook voor mij Den Haag moet weer iets verzinnen welke mineur heeft dit bedacht de paspoort "ons zorgenkindje" pas op als je daarop lacht wat 'n stelletje imbecielen zwart-wit kijkers bovendien op een pasfoto hoor je te lachen zo wil iedereen je zien…

Chrysanten

netgedicht
4.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 761
Ik weet ze geel en rood en wit en zoveel andere kleuren; ze kunnen naar het sterven geuren maar er is méér dan dit: er is het beeld van levenskracht, van hoop en van vertrouwen; durf naar chrysanten schouwen en vrees niet voor de nacht.…
Adeleyd8 september 2006Lees meer >

Winter in Sapporo

netgedicht
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 666
Het trage landschap stroomt bleek langs mijn lichaam ijzige bomen wringen hun klauwen door de nevel als wilden zij de loden wolken openscheuren één onbesneeuwde vogel splijt ver boven mij de koude eenzaam zwart in het wit van de winter door de mist van mijn adem klinkt zijn schreeuw.…

VROEGE SNEEUW

poëzie
3.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.724
De bamboebosjes kraken zacht, Buiten in het verdere duister, Want het gaat sneeuwen in de nacht; Morgen is de wereld wit, Wordt het winter. Onze liefde… waarom huiver je? --------------------------------------- uit: Yoeng Poe Tsjoeng (1930)…

afreisgedicht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 708
de zomer moe van zonuren wacht op afscheid het verval nabij krijgt straks het wit van jouw huid zijn seizoen in de lange langzame trein naar morgen gaan wij als ongewisse reizigers teloor in de tijd op elk stopstation raken wij eenbeetje in onszelf verloren…

Rijp

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
voor het eerst weer op het gras de eerste rijp van koude adem drie planten met witte bloemen lijken verwijtend buiten te staan vier merels met gebolde veren trippelen zoekend naar een pier nóg hangen laatste vlierbessen nóg zoemen trage muggen…

In onbevlekt ontvangen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 691
zacht wuift geluid de stilte toe wiegt een refrein van eeuwig rustig zijn tonen smelten samen ritmes zonder adem in kleuren die vervagen tot wit leven weer gaat dragen in onbevlekt ontvangen klinkt de melodie die ik nu voor je kleur geef geluid aan ons gezamenlijk verlangen…
wil melker15 februari 2009Lees meer >

Veld van eer

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 895
Hun stemmen klinken steeds doffer boven de doden zweven engelen hun vlucht en onzichtbaar vallen witte veertjes tussen de vlokken poedersneeuw naar beneden Het maakt haast geen gerucht Tussen overwinning en nederlaag ligt het tussenland van overgave aan het niets waarin een vonk zich voortspoedt altijd onderweg…

smeulen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Wit geboren Beschreven naar luisteren Stil gemaakt Prikkels tokkelen op zijn ziel Gedachten smeulen in elke cel Zwijgen in de groep De schrijver bij hoge emoties Complimenten voor intense empathie Zoektocht naar de rust van het oog in zijn tornado Zijn gekozen weg wordt afgeremd door de rationele denker…

In één oogopslag

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 835
de zin terug vinden van het leven wanneer de stroom voorbij gaat onder de witte zon gekleed in manestralen wekt de stilte je langzaamaan als jij van huis veranderd het leven gaat door in de volle zon laat de tijd over aan tijd begin weer van voor af aan wandelend door het heden…

Natuur bemind

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
Die avond nam zij mijn hart bij de vijver en lispelde libellen rakend een rivier bogen bomen eerbied streelde wind onze haren onze lijven wit en wild die avond nam zij mijn ziel bij de rivier begeerte van forellen aan oever van het water vlogen vreemde insecten.…
mobar9 april 2009Lees meer >

Sluimerzinnen

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 962
Tropisch hout, warme woorden van bezinning droomregels gesponnen in fluisterend wit. Het landschap dat zich al vormde voordat de inkt haar verhaal deed nestelt zich voorgoed in mijn herinneringen. Op papier, knisperend verlangen verloren nachten sluimergedachten.…

Wat ik zie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
Een rode roos, een paars viooltje En witte zwanen in het meer Ik bekijk alles om me heen En vraag me toch eens af: waarom dóet iedereen zo moeilijk? het leven ís simpel.…
M9 juni 2009Lees meer >

De smaak van overgaaf

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 556
voor mij verglijdt de horizon en jij in lagen trillend wit mijn kleur verschiet de lust vergiet in heftig samenzijn uiteengespat in dol vergeten hoe het was de smaak van overgaaf de hitte is nu weggeëbd ik kleum van kou verschiet tot grauw en weer verglijden horizon en jij gescheiden zijn we vrij…
wil melker23 augustus 2009Lees meer >

nazomeren

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 790
er zit een dame op een kreupele bistrostoel haar weerspiegeling breekt in het gescheurde glas ik zie enkel stukken dame want waar haar ogen moeten staan zit er een gat in het glas van het raam op het terras met de kreupele bistrostoel waarop een gekreukelde dame zit met een glas witte wijn…
jandeb2 november 2009Lees meer >

Muziek-tortels

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 748
Vannacht kus ik de maan en doop mijn pen in room, schrijf een liefdeslied Ode aan muziek zo vurig als de rode roos Teder wit de orchidee tussen Brussels kant en zilver Blauwe seringen tortels zingen bruidsboeket op bed De tirannie buiten spel gezet…

Stukjes onbeschreven

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
je hebt me het boek gegeven met de grote letters ik geen plaatsjes slechts woorden veel pagina’s nog wit stukjes onbeschreven alsof het leven op dat moment geen zinnen wist de jaren hebben zich aaneengeregen in anekdotes en details maar om jou goed te lezen kijk ik je aan en zie de echte woorden in je ogen staan…
wil melker22 november 2009Lees meer >

Natuur lijk

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 581
Hij wacht op haar iedere morgen weer wanneer de zon opkomt schudt hij zijn veren en raakt haar even aan minzaam knikt hij naar het grauwe ganzenpaar dat nieuwsgierig waggelend iets dichterbij komt en de witte reiger strekt statig haar nek maar zwijgt in de lucht wordt al klapwiekend gebeden voor het laatste avondmaal…
metha24 maart 2010Lees meer >

De fietsen staan al buiten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
Op het brakke akkerland Liggen keien in het zand De groene schuur, het witte huis Niemand was hier ooit echt thuis De herinneringen zacht en zoet Maar niemand weet waarom en hoe Geroep vanuit het voorhuis Deze vriend ken je niet De fietsen staan al buiten Laten we gaan…

De globetrotter op retour

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
geen strepen die het blauw aftekenen met ongewenst verblijf zie hoe de natuur met stof en as het menselijk vervuilen nu bestrijdt weer terug werpt in de tijd van grondvervoer de snelle globetrotter op retour eindelijk zien gods ogen door het blauw een witte vlinder fladderend in spartaanse ochtendkou…