8651 resultaten.
photographs & poetry
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.424 voor een enkele herinnering
het hele huis overhoop gehaald
van zolder tot kelder doorzocht
maar helaas niets gevonden
een vergeefse zoektocht
naar die ene foto
in ouderwets zwart/wit
van jonge mensen in tegenlicht
daarom dit versje geschreven
als substituut voor het kiekje
dat verloren ging maar had kunnen
getuigen van geluk van…
Après nous le deluge 2
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
834 in een wereld waar
jonge reuzen wees zijn
en schepen moeder
voel ik de hete adem
van de vale ruiter
in mijn nek en vlucht
langs dorre akkers
over Moria’s flanken
naar de dorsvloer
waar de man in wit
rode wijn schenkt en
met mij het brood breekt
en weet me gered…
Levenslang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
695 Bij het hek
wachten ze op bezoek
de oude mannen
hun witte haren
in een krans
verre sterren
in hun ogen
langzaam schuifelen
ze `s avonds terug
naar het paviljoen
hun hoop op
morgen gevestigd
zo herhaalt zich
hun eentonig leven
zonder het te begrijpen
aanvaarden ze de
zinloze voorstelling
eens zal ze thuiskomen
ze weten het…
Aan mijn zijde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.034 in jouw witte en rode rozen
heb ik mij tevreden neer gevleid
met een verlichtende zucht
doorkruisten onze paden
in avond fluisteringen uit de stilte
die schoonheid deed ontluiken
door zovele geborgen uren
blijf jij aan mijn zijde
jij bent mijn licht in het donker
bij het aanbreken van de dag……
Zomerjurk
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.162 Een restje zomer was blijven hangen
in de rafels van haar katoenen jurk
Zij keek naar buiten en zag dat het
wit gevroren had aan de grond
een heldere nacht met sterren geweest
Na haar klompen aangedaan, de winterjas
stapte zij rillend in de koude buiten
ademde zij diep in, snuivend uit
de jurk spande en loste op van haar huid…
Herfstberk
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.232 Toen ik in de trein voorbij reed en je zag, tussen oorverdovend stil
geluid, de wind verlaten wit tussen de takken, zó breekbaar.
Je stam een zachte, zoete zuurstok, maar niemand proefde je; behalve ik –
ik heb jouw alleenzijn verbrand in de haard en
samen zitten kijken naar gezelligheid.…
Windrijk land
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.127 Het strand aan windrijk land
golfende zee hemelsblauw en
mijn gedachten privé-domein
volgen als geobsedeerd een
ragfijn jurkje wit in
bruisende branding en
golven en wind bespelen
onblusbaar ritmisch beminnend
haar natgolvend lichaam als
een Latijnse dans en
gedachten stranden in
windrijk land.…
Lichtdroom
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.624 Ik zag alle mensen in
vezels van licht
als wit spinrag in
fijne draden circulerend
van hoofd tot teen
en armen wezen een
lichtgevende richting
wij stonden in verbinding
via een bundel lange draden
hielden het perfecte evenwicht
volledig in harmonie
niets kon veranderen in
de vezels van het licht.…
Wedijverende hemellichamen
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.684 De zon en de maan
- beiden wit -
deinen speels aan
de hemel
om de blikken
van de dame
te vangen.…
zelfbevlekking op het strand
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.127 je wil niet weten
hoeveel mensen
hoeveel zoutjes
aan het hete strand
in één dag eten
op hun stoelen
lakens matten
of gewoon op zand
witte uitslag
op de huiden
in vette vlekjes
als bij kaas
gesloten oogleden
dicht gepekeld
in scheveningen
zeggen ze laconiek
die zijn gaar
voor de visfabriek…
LACHEN OP DE PASFOTO
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
936 "
dat is er niet meer bij
geen big-smile op pasfoto's
voor jou en ook voor mij
Den Haag moet weer iets verzinnen
welke mineur heeft dit bedacht
de paspoort "ons zorgenkindje"
pas op als je daarop lacht
wat 'n stelletje imbecielen
zwart-wit kijkers bovendien
op een pasfoto hoor je te lachen
zo wil iedereen je zien…
Chrysanten
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
761 Ik weet ze geel en rood en wit
en zoveel andere kleuren;
ze kunnen naar het sterven geuren
maar er is méér dan dit:
er is het beeld van levenskracht,
van hoop en van vertrouwen;
durf naar chrysanten schouwen
en vrees niet voor de nacht.…
Winter in Sapporo
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
666 Het trage landschap
stroomt bleek langs mijn lichaam
ijzige bomen wringen hun
klauwen door de nevel
als wilden zij de loden wolken
openscheuren
één onbesneeuwde vogel splijt
ver boven mij de koude
eenzaam zwart in het
wit van de winter
door de mist van mijn adem
klinkt zijn schreeuw.…
VROEGE SNEEUW
poëzie
3.5 met 20 stemmen
3.724 De bamboebosjes kraken zacht,
Buiten in het verdere duister,
Want het gaat sneeuwen in de nacht;
Morgen is de wereld wit,
Wordt het winter.
Onze liefde… waarom huiver je?
---------------------------------------
uit: Yoeng Poe Tsjoeng (1930)…
afreisgedicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
708 de zomer moe van zonuren
wacht op afscheid
het verval nabij krijgt straks
het wit van jouw huid
zijn seizoen
in de lange langzame trein
naar morgen gaan wij
als ongewisse reizigers
teloor in de tijd
op elk stopstation
raken wij eenbeetje
in onszelf verloren…
Rijp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
490 voor het eerst weer op het gras
de eerste rijp van koude adem
drie planten met witte bloemen
lijken verwijtend buiten te staan
vier merels met gebolde veren
trippelen zoekend naar een pier
nóg hangen laatste vlierbessen
nóg zoemen trage muggen…
In onbevlekt ontvangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
691 zacht wuift geluid
de stilte toe
wiegt een refrein
van eeuwig rustig zijn
tonen smelten samen
ritmes zonder adem
in kleuren die vervagen tot
wit leven weer gaat dragen
in onbevlekt ontvangen
klinkt de melodie die ik
nu voor je kleur geef geluid
aan ons gezamenlijk verlangen…
Veld van eer
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
895 Hun stemmen klinken steeds doffer
boven de doden zweven engelen
hun vlucht en onzichtbaar
vallen witte veertjes tussen
de vlokken poedersneeuw naar beneden
Het maakt haast geen gerucht
Tussen overwinning en nederlaag
ligt het tussenland van overgave
aan het niets waarin een vonk
zich voortspoedt altijd onderweg…
smeulen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.066 Wit geboren
Beschreven naar luisteren
Stil gemaakt
Prikkels tokkelen op zijn ziel
Gedachten smeulen in elke cel
Zwijgen in de groep
De schrijver bij hoge emoties
Complimenten voor intense empathie
Zoektocht naar de rust van het oog in zijn tornado
Zijn gekozen weg wordt afgeremd door de rationele denker…
In één oogopslag
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
835 de zin terug vinden van het leven
wanneer de stroom voorbij gaat
onder de witte zon
gekleed in manestralen
wekt de stilte je langzaamaan
als jij van huis veranderd
het leven gaat door in de volle zon
laat de tijd over aan tijd
begin weer van voor af aan
wandelend door het heden…
Natuur bemind
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
605 Die avond nam zij
mijn hart bij de vijver
en lispelde libellen
rakend een rivier
bogen bomen eerbied
streelde wind onze haren
onze lijven wit en wild
die avond nam zij
mijn ziel bij de rivier
begeerte van forellen
aan oever van het water
vlogen vreemde insecten.…
Sluimerzinnen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
962 Tropisch hout, warme woorden
van bezinning
droomregels gesponnen
in fluisterend wit.
Het landschap
dat zich al vormde
voordat de inkt haar verhaal deed
nestelt zich voorgoed
in mijn herinneringen.
Op papier, knisperend verlangen
verloren nachten
sluimergedachten.…
Wat ik zie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
471 Een rode roos, een paars viooltje
En witte zwanen in het meer
Ik bekijk alles om me heen
En vraag me toch eens af:
waarom dóet iedereen zo moeilijk?
het leven ís simpel.…
De smaak van overgaaf
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
556 voor mij verglijdt
de horizon en jij
in lagen trillend wit
mijn kleur verschiet
de lust vergiet
in heftig samenzijn
uiteengespat in
dol vergeten hoe het was
de smaak van overgaaf
de hitte is nu weggeëbd
ik kleum van kou
verschiet tot grauw
en weer verglijden
horizon en jij
gescheiden zijn we vrij…
nazomeren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
790 er zit een dame op een kreupele bistrostoel
haar weerspiegeling breekt in het gescheurde glas
ik zie enkel stukken dame want waar haar ogen moeten staan
zit er een gat in het glas van het raam op het terras
met de kreupele bistrostoel waarop een gekreukelde dame zit
met een glas
witte wijn…
Muziek-tortels
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
748 Vannacht kus ik de maan en
doop mijn
pen in room, schrijf een liefdeslied
Ode aan muziek zo vurig
als de rode roos
Teder wit de orchidee
tussen Brussels kant en zilver
Blauwe seringen tortels zingen
bruidsboeket op bed
De tirannie
buiten spel gezet…
Stukjes onbeschreven
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
517 je hebt me
het boek gegeven
met de grote letters ik
geen plaatsjes
slechts woorden
veel pagina’s nog wit
stukjes onbeschreven
alsof het leven op dat
moment geen zinnen wist
de jaren hebben zich
aaneengeregen in
anekdotes en details
maar om jou goed te lezen
kijk ik je aan en zie de
echte woorden in je ogen staan…
Natuur lijk
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
581 Hij wacht op haar
iedere morgen weer
wanneer de zon opkomt
schudt hij zijn veren
en raakt haar even aan
minzaam knikt hij naar
het grauwe ganzenpaar dat
nieuwsgierig waggelend
iets dichterbij komt
en de witte reiger strekt
statig haar nek maar zwijgt
in de lucht wordt al
klapwiekend gebeden voor
het laatste avondmaal…
De fietsen staan al buiten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 Op het brakke akkerland
Liggen keien in het zand
De groene schuur, het witte huis
Niemand was hier ooit echt thuis
De herinneringen zacht en zoet
Maar niemand weet waarom en hoe
Geroep vanuit het voorhuis
Deze vriend ken je niet
De fietsen staan al buiten
Laten we gaan…
De globetrotter op retour
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
499 geen strepen
die het blauw aftekenen
met ongewenst verblijf
zie hoe de natuur
met stof en as het menselijk
vervuilen nu bestrijdt
weer terug werpt
in de tijd van grondvervoer
de snelle globetrotter op retour
eindelijk zien gods ogen
door het blauw een witte vlinder
fladderend in spartaanse ochtendkou…