5637 resultaten.
Brasserie de Badmeester - Wassenaarse Slag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 klapperende vlag
brasserie de badmeester
de eigenaar nieuw
in de wolken staat
het is woensdag mooi weer
ook in de volkskrant
oud sint moritz
een dronken wesp vindt zijn dood
in een servetje
bij rode vruchtjes
de peer en groene appel
aardse aroma´s
vierkante vissen
scampies naast de spie
twee handen vet
een crème brulée
je bent…
natuurlijk
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.111 De wind leek te huilen
om wat was geweest
grote vrienden met het blad
dat meeging
niet meer terug, maar hoog
de lucht in
als een langverwachte zucht
de wind en het blad
samen sterk en toch zo zwak
stralen geel kwamen door
waar wolken snel verdwenen
in het niets, op de vlucht
en met een laatste zucht
blies de wind z'n laatste adem
te zacht…
je blotevoetenman uit zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
817 ik zag je
in het niets
woorden dansten geesten
als spoken die fataal
mijn lot beleefden
nu ben ik hier
de zon is vreemd
wolken niet geéigend
rotsen zijn de horizon
die nu mijn heden schrijven
ik dwaal daar in
de hoop een glimp
van je te zien maar weet
de afstand tussen beiden
meet weer veel te kort misschien
ik wil je kussen…
Schaduw in het zand
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
984 gedachtestroom
De werkelijkheid veranderde tot droom
Verloren dagen kleven zich aaneen
Verwachtingen in doosjes opgeborgen
Haar hart gesloten in afwachting
Op de droom van morgen
Ze verdoet haar toegemeten tijd met zuchten
Ze veegt de schaduw uit haar geest
En weeft haar dromen tot een fantasietapijt
De wolken…
de liefdesdroom
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
874 jij
hoort er helemaal bij
zij aan zij
zullen wij dwalen
langs d'eeuw'ge baren
grijze wolken
kolkende waat'ren
vuurstralen lichten weer
biddend gaat 't hart tekeer
in tijd vergeten
zullen wij elkander heten
dagen die gaan lengen
- niet zonder ons -
- niet zonder ons -
in d'onverbrekelijkheid
onzer wenk in waardigheid
zal er liefde…
De glimlach
hartenkreet
4.4 met 61 stemmen
3.784 jou staan
Mijn ogen stralen zo intens blij
Jouw liefde maakt mij compleet
Het enige wat nog telt zijn wij
In jouw twee armen ben ik thuis
Mijn ogen tranen gouden regen
De glimlach om je mond zo zacht
Bij jou kom ik de liefde weer tegen
Ik zou voor altijd bij je willen zijn
Morgen en het liefst nog vandaag
Geluk verpakt in een roze wolk…
In ultra violet
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
741 kaats de zon
weerbarst haar stralen
laat me maar mijn
bruin gaan halen
in het ultra violet
ja op mijn eigen bed
ik zag je tussen wolken
met schaduwen de
hele straat bevolken
je nam de mensen in
warmte met je mee
kou en wind volgden gedwee
maar nu de lente komt
en jij weer schalks
lijkt te kijken naar het
blauw dat niet zal wijken…
zijdezware rozen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
633 tel de dagen nog te gaan
je hoeft niet te zien
dat ik ween of dat je
de lucht met lood vermengt
mijn ogen
zwaar van grassen en algen
waren ooit de bron van vruchtbaarheid
en nu, door wanhoop weggedreven
neergehaald tot aan de zee, zo oud
zo stiller dan vergrijsde lagen
tot aan de horizon, over het strand verloren
vogels in wolken…
alsof ik zonder kan
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.502 leek alsof wij spraken
van dingen die wij waren
in heldere overvloed
woord minus moed
ik wende mij tot jou
en jij veranderde
en toch beken je dagelijks
jou tot mij en ik zeg ja
- zoals het altijd was -
alsof ‘t een alledaagse gauwheid
en wat jij mij betekent al die jaren
en in jouw toverondertoon
vlieg ik met de gevleugelden
de wolken…
Korenveld onder onweerslucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
932 Wolken rollen onstuimig voort
door een donkerblauwe lucht
in het boerenland gevoord
buigen halmen met een zucht
Dan een donderslag, zo luid
de hemel lijkt te breken
ver voor 'n woeste wind uit
golft een groene korendeken
Bliksemflitsen schieten uiteen
geladen gonst de atmosfeer
over 't verlichte landschap heen
dalen regenvlagen neer…
O vrouwe
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.273 Wie ben je toch
Jij kroonjuweel,
bloeiende rozentuin,
koningin van mijn dromen,
getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die plots verschijnt
als een vergeten zonnestraal
tussen eeuwig grauwe wolken
enkele seconden lang…
duinvogels
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.832 eens
schreven we samen
zee
ik keek in je hand
en glinsteringen van zomer
vulden de lucht met blauw, bloesems
bomen, beminnen
vlinders aarzelden niet, ze waren gewoon
onmeetbaar en wij zee
daarna zei je woorden van wolken, meestal
vogels in regen rotsen roest
rozen verscheurd
en het water werd donker, de poëzie haastig
in…
Zoekend naar de zon
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.501 Ik ga de zon zoeken
Het kleinste beetje licht
Dat door de dikke wolken priemt
Openbarstend als een bloem.
Ik laat mijn huid verwarmen
Mijn geest verlichten.
Om vervolgens de wereld aan te kunnen
En alle gaten te dichten.
Ik ga de zon zoeken
En laat de stralen me omarmen.…
Een latente voorbijgaan
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
2.130 Eerbiedig doch stevig
ligt mijn hand
op het laatste restje leven
*
de lente met moed gepasseerd
kwam de zomer attent
met vroege warme dagen, de wolken
droegen sluiers op het moment
dat het zou gaan regenen, neen
geen hemelwater uit den hoogte
maar tranen van angst dus geen
genezing waar jij op hoopte
het gezicht met bril
de ogen…
Als een schilderij
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
982 De lucht lijkt momenteel
een heel groot schilderij
met allerlei gekleurde wolken
in vele tinten grijs, maar ook
wat rood zit er nog bij
En als het strakjes donker wordt
zien we een volle maan
een hemel vol met sterren
wanneer de zon weer onder is gegaan
'k Zie grijze strepen van een vliegtuig
vogels die hun nest opzoeken
maar boven in…
Op de vlucht
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.228 Ik vlucht weg van mezelf
Als een wolk voor de wind
Vlucht weg van mijn gedachten
Waarin ik geen rust meer vind
Ik vlucht weg van de anderen
Met altijd die kritiek
Ik kan het niet meer hebben
Word van binnen gewoon ziek
Ik vlucht weg van de drukte
Verlangend naar mijn vrijheid
Alle dingen die ik nog moet doen
Ik wil alleen wat tijd…
Vogels
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.151 stroomde in de zee
uit zwavelende kragen
De vogels vlogen hoger
dan zij ooit waren gegaan
nog hoger dan de hemel
die het steen had stukgeslagen
Dat droomde ik vannacht
toen ik met ingehouden traan
de dagen zag in spiegelbeeld
vol wonderlijke vragen
Maar toen ik weer naar buiten keek
en vogels hoog zag gaan
wist ik dat steeds de wolken…
Slaap
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
2.078 Een wolk verstoord het gezicht.
Je blijft kijken en hoopt het weer te zien al is het maar een licht.
Je ogen vallen dicht en het wordt nacht koud en kil.…
Besef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Het dorre gras, de verse bomen,
Wolken torenhoog in een
Hemel van belofte.
Zover het oog reikt, de blik intens
Naar verder, naar meer, maar
Tenietgedaan door de droom, het
Vergeten.
Het even verdwenen door wat
Je zei, niet meer gelooft, niet
Meer ziet.
Is het niet anders, een impuls, nog
Net niet handelen.…
Ik was ooit orkaan
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
716 stormde in gebroken takken
joeg vogels onvermoeibaar
naar de kale vlakte
schoonde land en erf
van ongerechtigheden in
mijn spoor van pas verleden
nog razen wolken
langs het zwerk
verregen ik het
klokkenluiden van de kerk
maar mijn werk is gedaan
de schade lijkt beperkt
leg mij langzaamaan te ruste
laat winden nog wat zuchten
ik…
TRANEN
poëzie
3.5 met 23 stemmen
5.482 ’t Is nevelkoud,
en, ’s halfvoornoens, nog
duister in de lanen;
de bomen, die ‘k
nog nauwlijks zien kan,
wenen dikke tranen.
’t En regent niet,
maar ’t zevert… van die
fijngezichte, natte
schiervatbaarheid,
die stof gelijkt, en
wolke en wulle en watte.
’t Is asgrauw al,
beneên, omhoog, in
‘t veld en langs de lanen:
de bomen, die…
Dorstige lippen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.131 De wolvin in haar
Gaf kracht en sloeg
Beschermend
Een warme mantel
Om haar koude lichaam
De adelaar gaf haar vleugels
In spanwijdte en liefde
Zij koos de vrijheid
Van de horizon
Wijl haar schaduw
Haviksogen opsloeg
Vloog zij sneller dan
Het fluisteren van de wind
Door de wolken
Over de zee
En belandde in de golven
Van de hartstocht…
Zon en maan
gedicht
3.7 met 22 stemmen
16.079 Met een donkere zucht uit de diepte,
Met een kameraadschappelijke lach van opzij,
Met een schrille kreet in de wolken.
Elk woord opent de verte
En ruikt de vruchten van geordende plantages
En ruikt cellulose en staal en triplex
En ruikt de inhoud van de tijd.
Wat een stiltes, wat een orkanen!…
"Mijn zoon "
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.443 Een wolk van een zoon.
Het kon niet op.
Waar had ik dat aan verdiend?
Vijftien jaar later.
Heroine nam hem over.
Zevenentwintig jaren lang.
Hoe lang zal hij nog leven?
Al die tijd.
Wat ben ik bang.
Hij overleefd elke dag weer
Ziek ruzie bedriegen geldpinnen.
Boodschappen schoonmaken
Over en uit.
Goede beloftes.…
Nachtgedicht
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.248 Als dit gedicht een schilderij was
dan zag je een hemel zo blauw
waarvan de wolken zouden zeggen:
ik hou alleen maar van jou.
Als dit gedicht een schilderij was
zag je bloemen bloeien in een veld,
en dit schilderij zou zeggen:
alleen ware liefde die telt.…
Neem me mee
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.153 Ik geef mijn stem mee aan de wind
Langs de dagen en de nachten
Langs een droom en werkelijkheid
Ik geef mijn warmte mee aan de winter
Langs lage wolken en vederlicht gemijmer
Langs witte dekens en roerloosheid
Ik geef mijn bladeren mee aan de herfst
Langs de lente en de zomer
Langs een traan op papier
Ik geef mijn liefde mee aan de nacht…
dragen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.932 ik draag je naar het water
geef je wangen kleur
het zout doet pijn vervangen
vernevelen tot geur
ik draag je naar de bossen
geef je longen lucht
de zon doet jouw verlangen
verpakken in een zucht
ik draag je naar de bergen
geef je lichaam rust
de sneeuw zal langzaam smelten
verdampen als je kust
ik draag je naar de wolken
geef je…
Vervlogen tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
675 Omvleugeld door jouw tederheid
blaas ik het dons van de toekomst
pen ik veren in een tooi van hunker
naar de vrijheid van jouw bestaan
Zachtjes open ik mijn handen
teder strijk jij beide vleugels
als laatste groet over mijn huid
waar de pluisjes van ons leven
verwaaien in de wind
Wolken wenen weemoedig
walend moet ik jou laten gaan
gevangen…
Eilandvulkaan
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.268 Zij is eiland
en altijd vulkaan
met witte wolken
die haar sneeuw
getopte kegel raken
zij verjaagt mensen
die haar bevolken
en die haar rode lava
laten braken
zij is ook aardevrouw
en haar hete zwavel
daalt traag en treurt
als gloeiend bloed
met sissende stoom
die mij huiveren doet
en mijn koude zee
verkleurt
zij is soms boete…
De regen als toen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
915 De lucht was vol gestouwd
die avond met al
wat wij lang waren vergeten,
ik wilde niets weten
van grijze gezichten in wolken
en dromen gewoonlijk doorweekt
maar onder een oude lantaarn
in de zachtheid van wondere regen
kwam ik je lach als een heel klein mirakel
in een plas op de straatstenen tegen.…