5489 resultaten.
De dichter en de dood
gedicht
2.8 met 42 stemmen
23.164 Ik peuter wat en mier verder
in de woestijn is geen herder
de wolf in schaapskleren gehuld
huilt, doch de jager brult
Brult tegen de karavaan
die verder trekt naar Ispahan
brult vanwege de vette kamelen
en de ruiters die ze bevelen
Eén raakt achter, wordt verslonden
wolven vechten om de botten
de karavaan is niet te stoppen
de enkeling…
Tierelantijn
hartenkreet
4.6 met 38 stemmen
2.332 Vannacht was ik veilig
In jouw sterke armen
Je hield me enkel vast
Om mij te verwarmen
Vannacht was ik mezelf
Bij jou zijn voelt zo fijn
Geborgen zonder zorgen
Liefde zonder tierelantijn
Vannacht was vol geluk
Jouw schouders mijn rust
Handen die mij streelden
Lippen zo lieflijk gekust
Vannacht was eindeloos
Een warme lange stroom…
Verloren leven
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.393 hopend
dat "verder" dichtbij zou zijn
Een hel licht, een glas, zijn lief
als een flits doorkliefde het zijn gezicht
en verblinde zijn ogen
Een pijnlijk weten dat hij dit nooit meer zou zien
zijn leven, in stukken gescheurd
om anderen te laten leven
Nog eenmaal opende hij langzaam zijn ogen
maar hij zag niets
hoorde niets
en hoopte niets
Enkel…
paring van de os
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
2.822 waar eens het mos
de kaalslag hoedde
het lelijk naakt
verhuld in woede
zich schreeuwend
met de angstdroom voedde
en paarde met een os
hoe krom de weg
is heen gegaan
en voorttrekt
in verdwazing
waar gekke bekken
in genot
zich zoeken in de maan
nog even en
gelijken staan
in rijen vol verbazing
en dorst nog slechts
een enkeling…
Wenend landschap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
818 Mijn hersengolven patronen
geweven door het geweten
ze dansen als doffe geluiden
die breken op eenzame boeien
drijvend naar de uitgestrektheid
de kust ver achter zich verlaten
enkel het wegsterven van vuurtorens
nog net in zicht maar onbereikbaar
patronen golven in mijn hoofd
kom nader tot het baken
droog de tranenvloed van wanhoop
zet…
Een gruwelijk besef
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.972 zijn eeuwig lange reis mee
Het besef, voor weken al in mijn hoofd
Drong niet door tot in mijn ziel
Ik kon niet, het niet geloven
Dit verhaal van haar aanstaande dood
En nu, nu ik het net weet
Vult wanhoop mijn hart
En schreeuw ik in stilte
Herinneringen die ik nooit meer vergeet
Mijn zicht wordt langzaam weggenomen
Voortaan leef ik enkel…
Leg geen bloemen
hartenkreet
3.8 met 36 stemmen
2.816 Leg op mijn graf geen bloemen
enkel een bedje madeliefjes
laat ook geen tranen achter
of zelfgeschreven briefjes
Zeg me alleen hoeveel je van me hield
en ga dan weer je eigen gang
je zult me eenmaal weerzien
dus lieverd wees niet bang
Want mocht ik eerder gaan dan jij
wat niemand ons nog kan voorspellen
dan zal ik ook aan jou nog eens…
Eenzaamheid en vertwijfeling
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.262 Toen ik later in de straat keek was je weg
en je naam roepen zou geen enkele zin meer hebben.…
Nu komt de tijd
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
959 Ik ken het antwoord niet, kan enkel maar verhopen
dat velen vinden wat ze zoeken, niet verloren lopen,
en dat er tederheid in overvloed
het hart van velen leven doet.…
edoch, edoch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 hij is een gebruiker
misbruiker als het moet
een fnuiker af en toe
van zijn talent en
hij weet wel dat het went
het weten, het vergeten
het voelen en het woelen
doorheen de tijd
hij is een oele
al beseft hij telkens
hij zijn hoofd ter ruste legt
dat de wereld die hij kent
enkel ontkenning kan betekenen
buiten, daar ligt alles
klaar om…
Waar vind je hem...
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
776 Veel zekerheid is niet gegeven,
je denkt soms haast je hersens stuk,
en toch wil je niet enkel dromen,
het leven is daarvoor te klein;
soms schijnt het licht doorheen de bomen
maar vaak ook kan het duister zijn.…
Zalige chocoladeletter
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
7.542 van zijn Zwarte Pieten
brengt hij suikergoed en marsepein
zakken vol van al dat lekkers
voor zoetekauwers oh zo fijn
voor dames en heren op dieet
echter funest voor de slanke lijn
maar je naam in chocolade
is een zaligheid, ongekend
je smikkelt heerlijk die onsjes op
totdat je kilo’s aangekomen bent
daarom voor jou wat matigheid
enkel…
overal gespikkeld wit
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
1.234 we hebben nu
ons eigen bos en
paddenstoelen samen
jij rood en overal
gespikkeld wit en ik
wat bruin met eekhoorngeel
we lenten ondergronds
zomeren in bovenkomen
herfsten vochtig onze dromen
we kleuren samen
jij de dame ik de heer
of andersom een enkele keer
dat heksen dansen in
een kring ze sluiten ons
met maanlicht…
jij bouwt geen décors
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
997 jouw choreografie
verdraagt enkel geluk
jij bouwt geen décors
maar plaatst spelers
en laat de liefde los
met een jawoord
en gebaar geven ze
hun leven aan elkaar
tussen rode rozen ligt hun
oogst wat slaperig te blozen
Nu rest het feest
een nieuwer huis
met kamers vol vertrouwen
nog zijn ze ruim en licht
zo makkelijk te onderhouden…
Boom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.280 Met de aarde ben ik door taal en cultuur verbonden
mijn wortels hebben hun eigen verhaal,
aan geen enkele traditie of geloof ben ik gebonden
toch zit ik met plezier aan een feestmaal.
Een boom temidden van dieren
die knabbelen aan mijn bast,
herten, konijnen, eekhoorns en mieren,
voelen zich bij mij een welkome gast.…
Hoe dubbel dat voelde
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
822 stil draait de wereld
glijdt langs me heen
enkels zwikken
knieën knikken
want mijn wortels
gaan echt
niet mee
jij zei nee
waar ik ja
had verwacht
ging mee
vertelde hoe
dubbel dat voelde
samen geraapt wat
we hadden verloren
woorden gezegd die
we niet wilden horen
ik stapte uit
trapte naar kiezels
die zich knarsend
verweerden…
Kersen
gedicht
3.1 met 17 stemmen
7.800 Kersen leggen op de kersen in een plastic tafelkleed:
een gesorteerde werkelijkheid
als lokaas voor
jij die alles enkel door elkaar verdraagt: kersenmar-
melade, ruggengraat als pitten uitgespuwd toevallig
in een rij op de aanrecht, krieken tussen de kersen
vertrekken je mond als ongesproken
Woorden moeten niet later iets willen worden.…
de dichter bekeken
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
722 altoos omringen
gebruik wat van dat elan
dat een ander kan beroeren
om je wereld aan te kruiden
een letteren specerij erbij
waar het soms droog toeven was
maar vermink hem niet, hij
die de kracht had gevonden
op te staan en uit te spreken
wat ergens anders doodgezwegen
en onderuit werd geschoffeerd
geen censuur, geen dichtatuur
enkel…
A Dieu
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
834 We willen wel weten wat
na de dood of voor het leven komt
dwaas gapen naar nooit
houdt ons nu al bezig
mijn god
Hebt u me geschapen
of enkel opgeheven
uit natte klei van
schimmelachtig donker
O mijn god
verzwijg het ons
laat ons eeuwig dromen
nog niet achterhaald zijn
vertel het later pas
wanneer onze tijd vervaagt
en deze confronterende…
een grijze oase
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
739 als de woestijn alleen de hitte verdraagt
van dorheid en struiken met stekels
kan ik nog zo hard worden uitgedaagd
en roepen uit een nabije verte
ik zou geen enkele voet kunnen verzetten
of woorden vormen tot vruchtbaar zaad
jouw zinderend zwart zal het beletten
in de schaduw van een grijze oase speel ik
een lied op de gitaar zonder snaren…
De zondaar.
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.893 Af en toe
zag ik de Heer,
niet vaak
een enkele keer.
Hij kwam voorbij
en groette mij,
helaas de vonk
sloeg niet over,
mijn geloven
bleef pover.
Er gebeurde geen
wonderen
het bleef gewoon
donderen.
ik bleef lamlendig
laveerde behendig,
van de een naar
de andere zonde
voelde me door
niets gebonden.…
aan de bar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.003 Aan de bar waar stemmen klonken
in de verte naar het scheen,
wat het rotgevoel versterkte
dat ik helemaal alleen
een omhulsel op een kruk,
een niemand leek te zijn,
een levend ornament
zonder emoties, zonder pijn
was daar plots die enkele gedachte
die mij terugbracht naar voorheen.…
Windstil
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
935 Ik kijk naar mijn gezicht
wroetend in de tijd,
verborgen hoekjes en kantjes,
ongrijpbaar voor mezelf
ik verdwaal af en toe,
verlies mezelf uit het oog,
mijn tranen heb ik nog steeds
in een zakdoek geknoopt
geen enkel geluid beweegt,
het zout kleeft aan mijn dromen,
ik gom de windstilte weg,
de tijd heeft mijn benen gebroken
ik stapel…
Vreemde reiziger .....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 door bloedstollende vaten
baant hij zich een weg door uitgehold hartegat
steeds hoger legt hij de innerlijke lat
eenzaamheid sijpelt, niets heeft hij in de gaten
omhelst met d’ogen zijn omvangrijke zate
daarbij vergetend wat hij ooit bezat
fantomen kloppen voortdurend aan zijn poort
nachtelijke wezen welke hij mijnde
doch geen enkele…
ik liep de stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
654 ik liep de stilte langs de kant van de weg
zigzaggend tussen madeliefjes en verkeer
de enkele grasspriet die vertrapt werd
deerde niet zoals anders want het was weg
van alles en nog wat – het voelde geweldig
wat weerkeerde aan het einde van die dag
had verschillende vormen van tederheid
ik kon lachen om je opengesperde mond
maar ook je ogen…
Terras
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
812 - Blanche genaamd -
een grijs, wollen hoedje
de zon en mijn hallo voorbij
zet ze zich met brede heupen
naast de wolken
de bloemen op haar boezem
omhelzen mijn wangen en
de schoot van de buurman
ze vangt de middag
op hangende lippen en
suikert haar koffie met
verzonnen verhalen
klokgelui vouwt
haar servet samen met
enkele…
waar de siënna brandt
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
678 warmte leg ik in
het donkerrode hart
waar de siënna brandt en
oker vlamt tot in de kelken
met fris groengeel penseel
ik zacht de buitenkant
met oh zo tedere hand
voor jou is dit boeket
nu even zonder snuisterijen
met warmte licht en kleur
hoop ik je te verblijden
nee, draai je nu niet om
voor jou is er geen schaduw
ik bied je enkel…
Droezelen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
807 Ik neem lijn 19 denk ik
of toch maar de metro
het is een enkele reis
strippenkaarten bestaan
alleen in mijn geheugen
het park aan de rechterzijde
loopt met mij mee langs het
water en de bloesembomen
die nieuw leven rosegetint
zo maar laten vallen
zelfs de honden in het gras
lachen naar sterretjes in het
grijsgroene, uitzicht vervaagt…
Vrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.088 Vandaag heeft ze
haar verwachtingen
en verlangens
teruggegeven
aan de gever
de prijs was te hoog
onverwachtse vreugde
leek te komen,
veel te kort
wat haar leven
had mogen duren
de pijn is vertrokken
enkele reis, niet
uitgezwaaid
gemis en verlangen
wieken als schaduwen
voor de wind,
ongrijpbaar
afgedankt
als het gerafelde
web…
ommekeer
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.893 de lampen enkele dagen koud
het licht naar de zolder verhuisd
de muren als geschrokken
in één klap kaal
op de vensterbank groeit je plant
onverstoord verder richting zon
maar in ons hoofd wend jij je ervan af
woekert de schaduw langs je omhoog
als een geschiedkundige naam
met een steeds vager gezicht
spreken wij je weldra uit
als een…