Alle inzendingen over schoonheid herfst

6466 resultaten.

Sorteren op:

Bladeren

netgedicht
3.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 5.929
De bladeren vallen De wind steeds meer spel Dwarrelend, waaiend, gierend Eens troostend, wordt een hel Nu vallen mijn gedachten En dwarrelt mijn gevoel Gierend van verlangen Zonder wil of doel En het dal is daar beneden Wat zich in schaduwen bevindt Als het licht er niet kan komen Dan ook zeker niet de wind…
oepsie16 november 2001Lees meer >

Wakend licht

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 740
Herfstzon vult plasjes licht in avondstil moment en het blad verdwaald…

Zij steelde in rozet

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 841
zag die bloem ze bloeide heel alleen op kale rots tussen verdwaalde stenen je ging er heen zij steelde in rozet van stugge bladeren bang om zon en warmte te missen in haar aderen je rook haar strijd de geur van overleven zij had haar pracht kleurde praal voor even met warm geopend bloot in donkerrood heeft zij zich aan de herfst…
wil melker13 september 2007Lees meer >

Herfstbruingeur

hartenkreet
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 800
Zachtzoevende wieken van de buizerd zwevend tussen bruinkleurend bomenloof Glinsterend in de verte slingerend zonflikkerend water van de beek. Laagstaande zonnestralen bijna gedoofd door ruisende bosbomen, klamme geur. Kinderfantasie bespelend... elfenbankjes Etend eekhoorntjesbrood met eikeltjes thee Kabouterstoeltjes rood en witgestipt van…
Pieter Plenter22 september 2007Lees meer >

herfstkleuren

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 609
wandel in het bos word een met de herfstkleuren laat je zorgen los…
Tonja van Hoek23 september 2007Lees meer >

Autumn

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 893
Het is herfst, ik blader door bomen. Mooie kleuren, fijne geur. Wat goed is dat het weer is gekomen, waarvan een god de regisseur is. Vogels wachten Overal giggelend op hun vlucht. Er komen koude nachten, bladeren dansen in de frisse lucht. Ik bewonder de pracht van de vroege stormen, en vertrouw mezelf toe aan de wind.…
Julia T.27 september 2007Lees meer >

Herfstig gevoel

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 974
Kijkend naar ganzen op de vlucht in de verbleekte blauwe lucht terwijl ze na enige tijd verdwijnen in de eeuwigheid Rimpels volgend in het water steeds verder op zoek naar later naar hun einde aan de horizon of terug naar waar alles begon…
Gerardo30 september 2007Lees meer >

Nog even

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 992
Nog even straalt de zon alof het hoogzomer is en al ruik je de ondergang, het donkere, het verdwijnen van zoveel licht en kleuren, deze uren zijn heel kostbaar: ze voeden de ziel met beelden, klanken en geuren. Al zijn er méér rozenbottels dan late rozen, ze vullen je herinnering met dankbaarheid en erkentelijkheid om onverdiende gaven. Ze…
Adeleyd6 oktober 2007Lees meer >

Stilzwijgend vermoeden

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
Hoe stil kan een landschap ademen zonder het seizoen te verraden dat licht weerkaatst op zijn roestige grond. Een kale herfstboom reikt naar lucht slorpt het blauw op uit een rode avond, mijn ogen bewaren de donkere lijn, waarachter een licht vermoeden het onbekende in mist en nevel groeit, langs het stilzwijgen van de raven waarin een…

Langer worden de schaduwen

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.204
Waarom enkel in de herfst die kleur die je hevig doet hunkeren? Langer worden de schaduwen en korter de dagen, het licht dat je verheugt wordt zeldzaam, de gordijnen gaan dicht tot weer een lente je wekt en doet herleven.…
Adeleyd8 oktober 2007Lees meer >

herfstsonnet/sonate

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 781
er strijkt een stok over de snaren de galm van herfst hangt in de lucht iets dat je slechts kunt evenaren wanneer je even heel diep zucht er zit wat drama in mijn lijf een vleugje weemoed van verlangen waar ik mijn dromen aan durf hangen er gaat een wijsje door mijn hoofd met wat verdrietige akkoorden die ik vandaag niet zal verwoorden.…

Een gouden dag

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.254
In de vroege ochtendnevel loopt een man over de heide. De nevel en de heide dempen de geluiden van zijn voetstappen. In deze omgeving is hij een lichtende werkelijkheid op die grote, stille heide waar het rijp zichtbaar is. Iedere stap zingt onder hem een melodie van de stilte. Hij ziet dat de bossen al geel, bruinoranje getooid zijn.…

herfstmode

netgedicht
2.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 772
zie mij hier nu staan in mijn bonte herfstkleuren de mooiste mode…

Domineert patroon

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 650
soms dwarrelt een blad in eigen ritme kleurt zich wat apart daar waar veelheid onze blik niet meer kan richten steelt zij toch mijn hart in het herfsttapijt vlijt zij zich neer in een merkwaardig onderscheid domineert patroon met haar wil ik verschoond van kou tot aan de lente rusten…
wil melker20 oktober 2007Lees meer >

klaterend goud

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 571
als klaterend goud valt het zonlicht in het bos bron van levenskracht…

De weemoed hangt tussen de huizen

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 736
De weemoed hangt tussen de huizen zoals de nevel over 't veld; hoe dikwijls hebben wij elkaar wat vreugde of droefheid gemeld, maar nu de dagen zo korten en de bomen haast niet meer praten valt er in de harten ook kilte en komen er tranen, onaangekondigd.…
Adeleyd21 oktober 2007Lees meer >

Een spinnenweb vol parels licht

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Een spinnenweb vol parels licht en nevels rond de struiken - de dag moet laat ontluiken de avond doet hem vroeg weer dicht. Er is gezaaid, geoogst met spoed, de laatste vruchten vielen de winter op de hielen, wie weet hoe het nu verder moet? Want veel is nog niet afgerond: de plannen zijn getekend, de kosten ook berekend maar harten zijn…
Adeleyd22 oktober 2007Lees meer >

Gaan en blijven

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Je ziet de rode baksteen weer doorheen de takken van de bomen; Het najaar, zo ineens gekomen verlangt de vroege zon niet meer maar weifelt tussen gaan en blijven gelijk de asters winddoorspeeld en reikend naar het licht, geheeld, tot nerf en kleurloosheid verstijven. De weemoed valt alweer te rapen als noten onder najaarslucht. Wie leeft…
Adeleyd29 oktober 2007Lees meer >

Door warmte bevangen

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.704
De ruitenwissers vegen de kletterende regendruppels van de voorruit Op gedreven wijze jaag ik door de nacht over de snelweg naar mijn Lief die thuis op me wacht De brede rechte weg, anders altijd zo druk is op dit tijdstip leeg en verlaten het herfstweer in deze nacht één groot drama De amper zichtbare omgeving vormt kale schimmen In de…
Namasté1 november 2007Lees meer >

Herfstliedje

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.851
Zeg, vadertje van de wind laat mij spelen met uw kind nu het groen zo stilaan geelt en uw telg de zomer steelt Laat ons samen dwarrelen met de briesjes scharrelen met volle takken wiegen en naar de winter vliegen Laat ons blazen door het hout langs de flanken van het woud ook de vogels zuidwaarts dragen onze bries het zeil in jagen…
kees keizer5 september 2005Lees meer >

zag je in het takkenwuiven

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 803
ik zag je in het takkenwuiven kale sprieten zonder hart er was geen lucht om aan te raken zelfs het kraken klonk apart een fluistering van wind tracht woorden te herinneren de vaagheid van een spelend kind meer schiet me niet te binnen schaduw steekt de vinger op verwijst naar donkere kanten ik zie opeens in je gezicht de trekken van…
wil melker26 september 2005Lees meer >

REGENDAG

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.700
Och hoe droevig sleept de dag. Betrokken ligt de lucht met wolken grijs en grauw, 't stuifreînt, en die hoge bomen schokken hunne kruinen, en vol vreemde rouw ruisen zij, ontblaadrend, droeve zangen. Lijk des avonds in het woud een dolend kind, daar beneden door de donkre gangen aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind. Sombre wolken door mijn…

Herfstrood

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.805
In rouwzwart groen een vrolijk plekje rood: Een blozend dak, een gladiolusvlam, Een rozige appel of een hanekam, Zal dat mij troosten over zomerdood? O tragisch traag laat vallen van de stam Scharlaken bladen in de bruine sloot De wilde wingerd, of in gulpen vloot Zijn bloed, gelaten najaars-offerlam. Een huivrende angst bevangt me en jaagt…
Helene Swarth30 september 2005Lees meer >

in een nieuwe heksenkring

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 890
nog geniet ik van de zon die de rijke oogst van zomer kleurt de wind al ritselend naar herfst geurt paddestoelen dansen opgeschoten in een nieuwe heksenkring het bos lost langzaam zijn bebladering de ochtendkou vernevelt gauw in warmte van de aarde onttrekt het zicht op winters helderheid nog is dat bedje niet gespreid maar…
wil melker2 oktober 2005Lees meer >

hun vlucht is pijlsgewijs

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 755
ganzen vliegen wieken met hun vleugels langs gebruikte lucht verklappen, zachtjes maar wel duidelijk de resten zomer hun vlucht is pijlsgewijs de kusten langs waar zee en zand voor ieder die daar strandt een golfjesmaal serveert van vis en schuim vleugels wieken klappen zachtjes verenonrust in de nacht de wei als nachtverblijf…
wil melker2 oktober 2005Lees meer >

in het zacht nazomer rijpen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 762
er is geen vergelijken met seizoenen die in goede doen hun vruchten hebben afgeworpen zon en regen laten zich niet korven maar jij bent lente en een nieuw begin ik dacht mijn leven terug daar kwam jij ergens in toen ik een jochie was en jij mijn meis nooit heb ik begrepen hoe jij zo kleur en geurvol wist te leven, pas in de herfst…
wil melker10 oktober 2005Lees meer >

Herfst(d)achtig

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 730
Nu de wereld toch is afgestript van ondergang tot ondergang begrijp ik noch de waarheid en de leugen noch waarom oude slaap het gepelde mimosablaadje mijn vinger kan verdragen en violen werken op het verbeelde zo droomt het geen buiten daar stript nazomer even nog…
Irmgard10 oktober 2005Lees meer >

De zomer sterft

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.473
Want telkens komt ze weer terug maar doet nu eerst een stap opzij maakt plaats voor herfst en winter en komt met de lente dichterbij.…
Moeke12 oktober 2005Lees meer >