Alle inzendingen over afscheid

De nacht komt zacht met warme woorden waarin een ander heel zijn liefde legt; de wolken worden zwaar en veel is niet gezegd, maar vrede dekt de velden en de weiden, mijn hart doet pijn: het moet nu scheiden.…

Hoe ga je groeien? Richting zon of maan? Ik vind je zo prachtig je laat je blaadjes los je laat ze gaan De wind voert ze mee naar plekken die jij nooit zal zien Loslaten is een kracht Boom, hoe vind ik die kracht?…

ik roep je waarom hoor je me niet ik zie je daar liggen, ik huil want ik weet niet of je me wel ziet.. Lief klein zusje je mag mijn niet verlaten laat mij niet alleen Ik heb je warmte nodig jouw liefde om mijn heen Beweeg, praat tegen me doe me dit niet aan Ik kan je niet zo laten liggen, ik kan je niet laten gaan... Lief klein…

'k Heb dan met mijn stramme voet, Eindlijk uit d’onstuime vloed, Hollands vaste wal betreden! 'k Heb mijn kromgesloofde leden Op zijn bodem uitgestrekt; 'k Heb hem met mijn lijf bedekt; 'k Heb hem met mijn arm omvademd; 'k Heb zijn lucht weer ingeademd; 'k Heb zijn hemel weergezien, God geprezen op mijn kniên, Al de doorgestane smarte…

Als ik mijn ogen sluit dan zie ik jou dan hoor ik je voetstappen die langzaam vervagen de wind neemt ze met zich mee jouw sporen die gaan nooit verloren ze blijven de herinnering dragen.…

Mijn leven is leeg als een tuin zonder bloemen en jij bent er niet Mijn gevoel is donker als een dag zonder licht en jij bent er niet Mijn verdriet is diep als een zee zonder bodem en jij bent er niet Mijn tranen stromen als een rivier zonder dal en jij bent er niet Mijn hart wordt meegenomen door de wind, want jij, mijn lief, bent er…

mijn schreeuwend, bonzend hart is, in het niets, verdwenen het laat zich niet langer horen het vreemde, stille hart nam plaats ik wil het, niet zomaar, voelen wie behoort het eigenlijk toe ik mis het schreeuwend, bonzend hart al laat het zich niet horen ik tast naar mijn vreemde, stille hart…

bam bam bammerde bam daar ga ik dan bam bam ik lig in de mars der doden bam bammmerde bam klik klikkerde klik luiden de trommels van treurende boden zij slaan op de hik hikkerde hik hik ik hoor het schoffelen als valse violen snaar slof snaar snaar de juiste tred om achter doden te dolen het blijft een hopeloos gebaar slof slof…

De begraafplaats stilt mijn rouw, het leven een enkele reis. Een vagevuur verlicht de bedorven zonde, jouw hel een paradijs. Het meest triest? jouw vertrek doet me niets. Jouw goddelijk kadaver verwens ik, en ik sla de doodskist dicht.…

Mijn liefje zo heel klein Je was mijn wens, mijn droom Ik verlangde zo naar jou Je was alles behalve ‘gewoon’ Ik keek naar je uit Hoe klein je ook nog was Ik hield al met heel mijn hart van jou Ook al was jij er nog maar pas Toen jij in mij groeide Was ik zo ontzettend blij Ik had er nog geen weet van Dat jij zou sterven in mij Nu…

voormaals vertederde ik jou met zachte handen waar jij nu warentig mijn hart verbrijzelt met stenen mijn tred is wankelmoedig alsof ik dreig te verzanden jij ging plots ongerijmd hene…

er valt een scherf op de grond gesprongen van een bord dat ooit met liefde werd gedeeld gebarsten was het schild al langer maar de immer parate kleefpasta wist steeds weer breuken te lijmen nu schoonmama is vertrokken poets ik alle grijsgedraaide platen en strijk de kukident in de groeven gelukkig zat er geen muziek meer in de liefde…

Er waren eens een jongen en een meisje Die samen vriend en vriendin wilden zijn Ze smolten hun levens aaneen als broos glaswerk Ze deelden van alles: vreugde en pijn Toen kwam de duivel, vol haat en vol afgunst, Hij blies heel langzaam het glaswerk tot bel Daardoor werd het nog mooier vol kleuren Maar het werd ook een gevangenis, een hel…

als iemand dood gaat hou je dan op met houden van ? en als dat zo is waar blijft dat dan ?…

Wij waren altijd samen. Wij waren zoals één. We kenden elkaars namen. Maar toch ging jij heen. Je keek me nog een keer aan. Net of je zei: ik kan niet meer. Het doet me pijn om te staan. Vergeef me voor deze éne keer. Je wilde bij me blijven. Maar je ogen sloten toe. Ik wilden je nog zoveel schrijven. Maar je werd zo moe.…

Onze laatste dans Gaat verder in mijn ziel Zoveel passen Mijn benen doen zeer Onze laatste kus Vloeit voort in mijn aderen Zoveel huiveringen Ik vat nog kou Onze laatste woorden Echoën na in mijn hoofd Zoveel rimpelingen Zal ik verdrinken? Zoveel gevoelens Ik ben verdwaald Het laatste lichtje dooft…

is het de hond die uitkijkt wat komt of de man met zijn verre blik waar ik in kan drijven de twijfel van het wachten opstaan, weggaan niet meer zijn ik herken het geluid van de trein dat ze trouw zijn aan elkaar de verbinding losjes toch vast alsof ik hen kon vangen…

Verlaten kade, middernacht De sluimerregen valt zilt gestaag Tergend toonloos, alsof ze altijd bij haar was. Een oude dame mompelt zacht Woorden stervend in de regen Weemoed dwalend... in een ochtendjas. Kom aan boord Josephine Het heeft geen zin om hier te blijven We gaan alle kansen grijpen in het onbegrensde land. Spring aan boord…

Bedankt dat het mag mijn lief de pijn is nog net te verdragen ik weet ons verbond voel jouw warmte nog geniet je ogen zal ons onbeschrijfelijk missen zelfs momenten van onenigheid het leven zijn geurende rijkdom verfrissende windvlagen levensgeluiden alles wat ik zag nu nog zie en ervaar neem ik mee naar waar alfa en omega vervagen…

Afschuwelijk woord dat ruw verstoort soms ongehoord een tijd begrenst of men 't nu wenst of juist niet wil. Dan wordt 't stil, ...... verandering, gevoel van zin, een nieuw begin, de eeuwigheid? Maar dan geheid toch weer... dat afscheid!…

Het zilveren koord zal weldra breken - en niemand die het houden kan, gelukkig dat we konden spreken: het afscheid en de pijn daarvan ze zijn niet minder, maar gedragen door ieder die nabij mag zijn - Jij, sterke vrouw, je blijft maar vragen en klaagt niet over eigen pijn. Je blijft betrokken en vol leven al is de dood ook heel nabij,…

Leg je hand maar in de mijne En wees niet bevreesd Voor wat zal gebeuren Of wat is geweest Ik schenk je het licht Van de zon en de maan Van duizenden sterren In goudgeel saffraan Ik schenk je de geest En de ziel van de aarde Die schoonheid en gratie Met wijsheid vergaarde Ik schenk je hun kracht Die je hart zal verwarmen En al wat…

Ik heb niets gewonnen. Ik heb nooit iets gewonnen. Ik heb alleen bemind en dat schijnt onvergeeflijk een grote grove fout. Uit 'Loflied voor een stille gek' 1979…

Lang wachten Tot ik terugkom In ons hutje Langs onze rivier De blauwe gordijnen open Jij zit voor het raam Ik heb een rode roos Want het spijt me…

Een laatste berichtje aan een vriend Een briefje voor mijn vinder Hebben we dit verdiend Is mijn ziel straks als een vlinder Het laatste maal met familie Straks voor altijd verdwenen Nu de laatste keer dat ik ze zie Een laatste liefdevolle blik voor diegenen De witte kolk komt dichterbij Geen weg meer te vluchten Geen beweging…

hoog in de hemel is er een ster bijgekomen, die ster kwam heel onverwacht. en als je nu naar boven kijkt dan zie je haar elke nacht ineens was zij verdwenen, verdwenen hiervandaan. dat was mijn bedoeling niet. je mocht van mij nog lang niet gaan!…

Hoe zou het leven zijn Als ze me zou verlaten Mijn engel voor een dag Zoals ze mijn leven inkwam Een zilveren lijst om mijn zwart Mijn engel voor een dag Ze zweeft in mijn ziel Maar kan niet worden gevangen Mijn engel voor een dag Ik ben nu al bang Dat ze morgen weg is Mijn engel voor een dag Dus geniet ik En vergeet morgen voor…

in jouw gelaat zie ik de blik van beantwoorde liefde tot de dood ons raakt als dan de dood ons plots wreed scheidt dan verbindt onze liefde hart en gedachten door de dood heen zijn wij nog een tot in volgend leven jouw gelaat ontwaakt…

Een krop in je keel Omdat je weet Wij zijn nu minder compleet Jijzelf misschien ook Je bent nodig Op een andere plaats Je keuze heeft respect Maar ook verdriet Wij missen ons geweten In daad en woord Dag gids, je bent nu Dichter bij ons vandaan…

De pijn die stroomt door onze aderen samen gesmolten met het bloed Vloeit ons langzaam naar het einde Stromend tot ons hart stop Tikt het ons de dood in Langzaam zonder ziel Zullen wij tenonder gaan Met het bloed dat niet meer naar ons hart stroomt Ons hart Versplinterd door pijn Versteend door het zwarte bloed dat stroomde en onze ogen…