7480 resultaten.
In haar uppie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 in mist en regen
kwam ik vandaag
onverwachts schoonheid tegen
in zon van gisteren
lichten voorzichtig
haar ogen en lach even op
pril groen gelokt
staat zij daar
in haar uppie te stralen
in het ongerept witte hart
prijkt het warme geel van dromen
die in de zomer uit zullen komen…
Lichtzinnige dromer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
519 mag ik
met donkere bladeren
het licht wegwuiven
om de nacht
met stil zwart
naamloos op te tuigen
nog waait de wind
wolkjes zomer
langs het rood van de zon
kreeg de
lichtzinnige dromer
vandaag meer dan hij won
roerloos in duister
krimpt eindelijk het licht
gefilterd uit schemering en zicht…
Kou en ongemak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
566 er is geen lied
dat lente biedt
tonen stromen in
druppels van de bomen
het groen is pril
van kou en ongemak
te weinig zon
verwarmt het kleine blad
eens zullen stromen lucht
in pure willekeur weer
uit de goede richting komen
op hun niet te kennen vlucht
dan zal de zomer
ons eindelijk verwennen
met een warmte die wij
al jaren…
Verstilde schoonheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 de bloemen
raken maar niet uitgebloeid
worden door de kou
geboeid tot overleven
kleine vruchten die
niet in warmte rijpen
verdrogen later zonder
nageslacht om mee te prijken
verstilde schoonheid
met een triest verhaal
de kille lente vertraagt
het leven van ons allemaal…
Wat vlinders
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
625 ik grasduinde in groen
met paardenbloem
en madelief
zag hemel
waarin wolkjes
warmte schreven
wat vlinders
in loom fladderen
alsof de vleugels kleefden
een herinnering
aan zomers die
ik ooit binnenging
onveranderd
alleen het gras was korter
of ben ik zelf nu anders…
Vannacht heb ik...
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
645 Vannacht heb ik gedroomd over de zomer;
de woorden kwamen zomaar helblauw aangewaaid,
de melodieën geurden naar lavendel
maar wie heeft al die beelden in mijn ziel gezaaid?
Want zelden ben ik blij en onbekommerd-
ik klaag zo vaak en draag de vragen zwaar
en heel ver weg dwalen mijn kinderogen,
want overal toch dreigt wel wat gevaar.…
De dertiger dagen
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
893 Ze rekenen op hitte deze dag
Een dag van twijfelachtige vertrouwdheid
Met onze typisch Hollandse benauwdheid
Dat maakt ons weer chagrijnig en van slag
Maar wat is hierbij nou de grootste kwelling?
De uitkomst of de hitsige voorspelling?…
De koelte voorbij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 ik wist de oase
in het woestijnrode zand
een wijzende vinger
aan gods groene hand
hij wuifde met palmen
de koelte voorbij
waste de voeten
van jou en van mij
zacht kleurden de kleden
rust in zijn huis
kou van de nacht
brak het ijs bij hem thuis
maande de nacht
tot kristalhelder schijnen
voedde ons stilte
liet spanning verdwijnen…
zomerballet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 zie hoe de bloemen zich opmaken
tot barstens toe onder het gezwollen blauw
rondom het middenrif van de zon gespannen
met hun kleurige baarden rond de wangen
de monden druipend van fortuin
en bijen die uit hun bekers drinken
innig gouden was in de botten gieten
wijl de kwieke vogels het keukenraam
van moeder zon afspieden
zich tersluiks…
Voor eeuwig opgeslagen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 het zomert
tussen sloot en wallekant
waar het schrijvertje
zijn pagina’s op
blanco water vangt
wind vervloeit
de inkt tot woorden
die naast zonlicht
schaduw vinden
in mooie bodemzinnen
voor eeuwig
opgeslagen in silicium
overhuifd door
groen van waterplant
begraven in het zand…
Het noorderlicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
710 zacht koelt zee
in rode tinten
de zonsondergang
weerkaatsen
hogere sferen
hoe kou zijn warmte neemt
in diepe duisternis
blijft toch het noorderlicht
zijn fraaiste straling geven…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
Zomerlief
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 De zoete herinnering van
lui liggen in de zomerzon
smaakt naar het geluk
van een vluchtige kus
die het begin was
van een lange nacht
vol met vervulde wensen
een liefde die minstens
een leven leek te duren
maar toch de vakantie
nauwelijks overleefde
want niet bestand
tegen de realiteit
van het alledaagse
wat blijft zijn
de herinneringen…
Restaureerde zand
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 heb met
eigen handen
een monument gemaakt
restaureerde
zand met water
als cement
modelleerde
naar verhalen
uit hun herinnering
die ik opving
toen ik woelde en
het vroeger leven voelde
geen luchtkastelen
maar een vaste burcht
met muren en kantelen
vergeten waren
tijd en plaats
tot ik de zee zag komen
mijn monument
weer…
haiku
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 zachte zomerbries
tussen raam en kozijn wiegt
versleten spinrag…
Heimweeheuvels
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
504 Kijk!
Daar liggen de heimweeheuvels
in het verloren land achter de horizon
waar wij als kinderen dapper speelden
kraaien op molshopen
blote billen op papier
Zie!
Daar grazen nu de wilde paarden
vliegen muggen achter dwazen
ijverige mieren in de zon
koeien die niet passen
in de straten
Het spijt mij dat ik je toch ben vergeten
er…
Een blakerende kust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
449 met een waaier wit
golft de groenblauwe zee
het verre schip zweeft mee
caleidoscopisch krioelt
leven zonder rust
op een blakerende kust
flaneerders
bang voor plakkend zand
kiezen charmant de boulevard
pas avonds laat
verdringt de wind met zilt
de stank van frites en bitterbal
zakt de zon in zee
keert stilte terug met op
het…
Symfonie van kleur
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
509 de wei
lijkt wel een
symfonie van kleur
de wind
een dirigent die
bloemen wiegt in geur
het gras
subtiel gevat als
zachtgroene omlijsting
de zon
licht warmte bij
op dit zomerschilderij…
Het zondoorstoofde land
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 de tekenen liegen niet
uitbundig klinkt het zomerlied
maar in refreinen worden
dartels van vlinders al kleiner
vervangt de kleur van vrucht
het fraai lokkend bloemblad
in zijn zucht tot rijping
door de nog warme lucht
licht buigend wuift de oogst
haar groene zwaai
wordt geler door de wind die
drogend minder weerstand vindt
het zondoorstoofde…
Breekt de lucht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
426 grijsgroen antwoordt zee
haar golven slaan kapot
in een aanhoudend ja en nee
wind geeft ook geen krimp
waait langs de kust
in een strakke lange zucht
opening komt
eindelijk van boven
wolken gaan de zon gedogen
zijn oplossende vermogen
breekt de lucht en brengt
de zomer op het strand weer terug…
Tot aan het einde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Van één drank dronken wij.
Eén slok verwijderd tot onze eeuwigheid.
Eén stap, één slok, één fles, één blik.
Een woord, een zin, en oplopend kwik.
Deze verslaving had invloed.
Voor de drang tot aan de ochtendgloed.…
Bloeit rood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 de zomer heeft
jouw lente
eindelijk geopend
wat zo lang
verborgen was
krijgt vorm en kleur
je haar
bloeit rood
als nooit tevoren
herboren
zijn je ogen
in hun vlammend vuur
handen dragen
woorden aan die
nooit gesproken zijn
je lijf zingt weer
in warme lichaamstaal
het lied van jouw bestaan…
De kleuren van de avond.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 Het zijn de kleuren van de avond
die mij verwonderd stil doen staan.
Het langzaam doven van de zon,
dit stilzwijgend ondergaan.
Het zijn de geluiden van de avond.
Het zachte ruisen van de zee.
De stilte op de achtergrond.
Het late krijsen van een meeuw.
Het zijn de geuren van de avond.
De kamperfoelie, de jasmijn.
Het pas gemaaid gazon…
Schaduwen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Hoe je zwarte gedachten
licht, lucht en land
overschaduwen
Wegtrekkend
Poelen achterlatend
Onredelijke verhoudingen
Dan weer de kleur,
de geur na zomerregen
Onbegrepen…
Zijn lichtend gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 heb de wolken zien kleuren
tot een buiig geheel
de frontale wind zette hen
het mes op de keel
de zomer school
achter sluiers met regen
frivool doken nog vogels
de omslag hield ze niet tegen
het zwart is verwaaid
tot het rafelige wit
zij geven oplossend de zon
weer zijn lichtend gezicht…
Straks vieren we Zaterdagavond
poëzie
5.0 met 1 stemmen
959 Zomer
2.
Straks vieren we Zaterdagavond: Wind
Bezemt en ragebolt met macht van water
De luizen weg, en met rat'lend geklater
Hagelen de eier, droogramm'lend als grind.…
Al licht gebogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 lente heeft
de boom getuigd
met schitterend blad
breed vertakt
staat zij te pronken
een monument van kracht
toch is de stam
al licht gebogen
als dank door vriend de wind
buigen als een kind
gaat beter in de jeugd
als souplesse het nog wint
er zijn geen
breuken vastgesteld
jij wordt weer mijn zomer held…
Domein van dromen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
507 blauw is de lucht
geen zuchtje wind
in de zomer van herinnering
een kind speelt
zorgeloos met water
wat schelpen en veel zand
zacht ruist de zee
zijn zonnemelodie uit
het eeuwige getijdenlied
pas later wordt
het strand domein van dromen
liggen wij uren hand in hand
natuurlijk licht verbrand
want wie van liefde weet
vergeet waarvoor…
Weidt schaduw uit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 onder donker loof
weidt schaduw uit
over rust en stilte
woorden lossen op
in verwaaid geluid
van een verre kerkklok
over het trillend land
komen de boerinnen
manden aan de hand
kleden zijn gelegd
het maal bereid na
danken voor de spijs
zo biedt de boer
de lange zomerdag het hoofd
eten en siësta onder donker loof…
Vingers vol lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 zij streelde het blad
kleurde de knop
bad om zon
voor een mooie bloei
deelde het groen
met vingers vol lente
maakte haar rondgang
langs iedere bloem
hing kwistig de dauw
aan het eerste licht
terwijl mist haar kleedde
als onzichtbare vrouw
heb haar ontmoet
toen ik me boog
boven de beek en in
haar spiegelende ogen keek…